FORUM INSOMNIA
zabawa imprezy problemy przemyślenia seks

∑ temat został odczytany 17527 razy ¬


ZAREJESTRUJ SIĘ I ZALOGUJ NA FORUM, TO NIC NIE KOSZTUJE!
PO ZALOGOWANIU BĘDZIESZ MÓGŁ ZOBACZYĆ WYPOWIEDZI SPECJALISTÓW I WYŁĄCZYĆ REKLAMY

 
ROZRYWKA | Sport
Dyscypliny olimpijskie 
Temat zamknięty [powiadom znajomego]    
Autor "Dyscypliny olimpijskie"   
 
Black Pete
 Wysłana - 9 sierpień 2007 14:33       
 
Przeniesiona przez Black Pete z działu 'PEKIN 2008'. | zgłoś naruszenie regulaminu

Sprawdź swoje BMI




Badminton



Konkurencje olimpijskie : (5 kompletów medali)

gra pojedyncza mężczyzn
gra podwójna mężczyzn
gra pojedyncza kobiet
gra podwójna kobiet
gra mieszana



Czas i miejsce :

Turnieje badmintona rozgrywane będą w dniach 09-17.08.2008 w hali Beijing University of Technology Gymnasium.



Krótka historia dyscypliny :

Badminton jest grą bardzo starą, liczącą sobie około 2000 lat. Wywodzi się z Indii, gdzie jako lotki używano twardego owocu, natomiast za rakietki służyła skóra naciągnięta na ramki. Stamtąd badminton przedostał się do Meksyku, a dopiero później do Europy. O grze tej dowiedzieliśmy się dzięki Anglikom, którzy zaprezentowali ją w 1872 r. w brytyjskim mieście Badminton (nazwa pochodzi od tego właśnie miasta). Z biegiem czasu gra stawała się coraz bardziej popularna. Zyskała sympatię nie tylko w gronie amatorów, lecz także i profesjonalistów. Z tego to właśnie powodu powołano MFB, czyli Międzynarodową Federację Badmintona.

W Polsce rozwój badmintona przypada na lata 70. XX wieku; 7 listopada 1977 r. powstał PZB, czyli Polski Związek Badmintona. Na świecie badminton jest najbardziej znany w krajach azjatyckich. W Europie jego główne ośrodki znajdują się w Wielkiej Brytanii, Szwecji i Danii, natomiast w Polsce w Suwałkach, Głubczycach i Słupsku.



Olimpijskie tradycje dyscypliny :

Olimpijska kariera badmintona rozpoczęła się w roku 1988 na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Seulu, gdzie grę potraktowano pokazowo. Badminton bardzo szybko stał się modny i już na Igrzyskach w Barcelonie w 1992 roku włączono go do programu jako dyscyplinę medalową. Do zdobycia były wtedy tylko dwa medale - złoty i srebrny. Możliwość zdobycia brązu pojawiła się dopiero w Atlancie w 1996 r. W Atenach badminton rozgrywany był w pięciu konkurencjach: gra pojedyncza kobiet, gra pojedyncza mężczyzn, gra podwójna kobiet, gra podwójna mężczyzn oraz gra mieszana.



Podstawowe informacje o zasadach gry :

Gra 2- lub 4-osobowa, polegająca na przebijaniu nad siatką lotki za pomocą rakietki; gra rozgrywana jest na punkty na polu o długości 13,4 m i szerokości 5,18 m (singiel)albo 6,10 m (debel). Siatka zawieszona jest na wysokości 1,55 m; lotka o wadze od 4,74 g do 5,50 g wykonana jest z 16 piórek (naturalnych lub syntetycznych).
Mecz trwa do dwóch wygranych setów. Strona, która pierwsza zdobywa 21 punktów wygrywa seta. Jeżeli strony osiągną wynik 20:20 to seta wygrywa strona zdobywająca przewagę dwóch punktów. Jeżeli strony osiągną wynik 29:29 to seta wygrywa strona zdobywająca trzydziesty punkt.
Strona wygrywająca wymianę dodaje punkt do swojego wyniku. Strona wygrywa wymianę, gdy strona przeciwna popełnia błąd albo lotka przestaje być w grze dotykając podłoża w boisku strony przeciwnej.

Szczegółowe przepisy: [http://www.badminton.com.pl/index.php?id_linki=23&id_linki_p=2#tu]


Zmieniony przez - Black Pete w dniu 2008-07-24 17:36:59
______________________________
 
R11 rządzi - R11 radzi - R11 nigdy Cię nie zdradzi !!!

Ekspert -
 
Black Pete
 Wysłana - 9 sierpień 2007 15:44      [zgłoszenie naruszenia]



Boks



Konkurencje olimpijskie : (11 kompletów medali)

Kategoria papierowa (do 48 kg)
Kategoria musza (do 51 kg)
Kategoria kogucia (do 54 kg)
Kategoria piórkowa (do 57 kg)
Kategoria lekka (do 60 kg)
Kategoria lekkopółśrednia (do 64 kg)
Kategoria półśrednia (do 69kg)
Kategoria średnia (do 75 kg)
Kategoria półciężka (do 81 kg)
Kategoria ciężka (do 91 kg)
Kategoria superciężka (powyżej 91 kg)

[w olimpijskim turnieju bokserskim udział biorą wyłącznie mężczyźni]



Czas i miejsce :

Walki odbywać się będą w dniach 09-24.08.2008 w hali Workers' Indoor Arena



Krótka historia dyscypliny :

Boks pojawił się już w programie igrzysk w starożytnej Grecji. Statyczne bijatyki dwóch zawodników były bardzo brutalne i często kończyły się śmiercią. Walki te, bez żadnych określonych reguł, niewiele miały wspólnego ze sportem, jaki narodził się w roku 1719. Wówczas to Amerykanin James Figg założył przy Tottenham Court Road w Londynie "akademię" boksu. Figg został też pierwszym mistrzem bokserskim w historii.

Walki w tamtym czasie odbywały się na gołe pięści i bez żadnych określonych reguł. Brytyjczyk Jack Broughton, który w 1730 roku zastąpił Figga, przez 18 lat zachował mistrzowski tytuł i jako pierwszy skodyfikował zasady tego sportu. Wstrząśnięty śmiercią na ringu jednego ze swych przeciwników, George'a Stevensona, sformułował i wprowadził w życie zbiór zasad znany jako Broughton's Rules. Rękawice, dziś podstawowy atrybut boksera, pojawiły się dopiero w roku 1881. W roku 1916 podjęto ważną decyzję o ograniczeniu oficjalnych walk o mistrzostwo do 15 rund po trzy minuty każda, z jednominutowymi przerwami. W przypadku amatorów formułę ograniczono do trzech rund trzyminutowych.



Olimpijskie tradycje dyscypliny :

Jako sport amatorski boks zajmuje specjalne miejsce w olimpijskiej tradycji, pojawił się bowiem w programie już w 1904 roku, na igrzyskach w Saint Louis, a nieobecny był tylko raz, w roku 1912 (ze względu na zakaz uprawiania tego sportu w Szwecji). Powrócił na kolejnej olimpiadzie w Antwerpii (1920).



Podstawowe informacje o zasadach :

Walki podczas turnieju olimpijskiego składają się z czterech rund, po dwie minuty każda. Pomiędzy rundami ma miejsce minutowa przerwa. Zawodnik może wygrać walkę przed czasem m.in.: przez nokaut, RSC (w przypadku zbyt dużej przewagi jednego z zawodników), poddanie, dyskwalifikację.
Po zakończeniu regulaminowego czasu walki, o zwycięstwie rozstrzyga werdykt punktowy. Walki podczas Igrzysk punktowane są przez pięciu sędziów punktowych. Sędziowie zaliczają prawidłowe ciosy zadane przez obu walczących zawodników poprzez wciśnięcie odpowiednich przycisków koloru narożników i są to tzw. małe punkty. Przy systemie pięciu sędziów punktowych minimum trzech musi w ciągu jednej sekundy wcisnąć przycisk, aby cios był zaliczony przez komputer jako tzw. duży punkt. Suma dużych punktów podawana jest jako oficjalny werdykt sędziowski. Przy równości dużych punktów o zwycięstwie decydują małe punkty. W przypadku równej liczy małych punktów decyduje wskazanie zwycięzcy przez sędziów punktowych przez wciśnięcie odpowiedniego przycisku.

Zmieniony przez - Black Pete w dniu 2008-07-24 17:37:23
_______________________________
 
R11 rządzi - R11 radzi - R11 nigdy Cię nie zdradzi !!!

Ekspert -
 
Black Pete
 Wysłana - 10 sierpień 2007 21:00      [zgłoszenie naruszenia]



Gimnastyka


Konkurencje olimpijskie : (18 kompletów medali)

Gimnastyka sportowa (14 kompletów medali)

ćwiczenia wolne mężczyzn
ćwiczenia na koniu z łękami mężczyzn
ćwiczenia na kółkach mężczyzn
skoki przez konia mężczyzn
ćwiczenia na poręczach mężczyzn
ćwiczenia na drążku mężczyzn
wielobój indywidualnie mężczyzn
wielobój drużynowo mężczyzn
ćwiczenia wolne kobiet
skoki przez konia kobiet
ćwiczenia na poręczach kobiet
ćwiczenia na równoważni kobiet
wielobój indywidualnie kobiet
wielobój drużynowo kobiet

Gimnastyka artystyczna (2 komplety medali)

wielobój indywidualnie kobiet
układ zbiorowy kobiet

Skoki na trampolinie (2 komplety medali)

mężczyźni indywidualnie
kobiety indywidualnie



Czas i miejsce :

Zawody gimnastyczne odbywać się będą w dniach 09-24.08.2008 . Konkurencje w gimnastyce sportowej i skokach na trampolinie odbywać się będą w hali National Indoor Stadium, a konkurencje w gimnastyce artystycznej w hali Beijing University of Technology Gymnasium.



Krótka historia dyscypliny :

Gimnastyka była znana już ludom starożytnym, m.in. Chińczykom, Egipcjanom, Persom i Izraelitom. W dawnej Grecji i Rzymie istniały nawet specjalne instytucje publiczne przeznaczone do codziennych, ogólnorozwojowych ćwiczeń fizycznych (tzw. gimnazjony oraz termy). Na południu Europy preferowano wszechstronny rozwój człowieka zgodnie z zasadą: 'W zdrowym ciele zdrowy duch'. W Grecji ćwiczono nago (gr. gymnastike pochodzi od gymnós, czyli 'obnażony, nagi').



Olimpijskie tradycje dyscypliny :

Gimnastyka obecna była w programie Igrzysk nowożytnych niemal od samego początku, choć ówczesne konkurencje odbiegały od tych znanych obecnie. Konkurencje wchodzące obecnie w skład gimnastyki sportowej pojawiały się stopniowo, począwszy od 1924 roku. W 1984 roku do programu Igrzysk włączono gimnastykę artystyczną, a w 2000 roku skoki na trampolinie.



Podstawowe informacje o zasadach :

Gimnastyka sportowa - jest jedną z najpopularniejszych dyscyplin olimpijskich, a jednocześnie jedną z najbardziej wymagających, gdyż jest kombinacją siły, zręczności i giętkości. Mężczyźni rywalizują w ćwiczeniach wolnych, na koniu, na kółkach, na poręczy i drążku oraz w skoku przez konia. Kobiety natomiast w ćwiczeniach wolnych, na równoważni, na poręczach i w skoku przez konia. Dodatkowo zdobywa się medale w wieloboju (także drużynowo). Ćwiczenia ocenia się pod względem trudności, kompozycji i wykonania.
Gimnastyka artystyczna - jest połączeniem gimnastyki i tańca. Dyscyplina ta polega na wykonywaniu zharmonizowanych z muzyką układów ćwiczeń, w których najważniejszym elementem jest estetyka i taneczność ruchu. Głównymi przyborami są : maczuga, wstążka, piłka, obręcz i skakanka. Ćwiczenie z każdym z przyborów stanowi osobną konkurencję - które łącznie dają wynik wieloboju. Konkurencje odbywają się indywidualnie i drużynowo, a dyscyplina ta jest wyłączną domeną kobiet.
Skoki na trampolinie - polegają na wykonywaniu skoków akrobatycznych na rozpiętej nad ziemią szerokiej siatce. Trampolina jest siatką o rozmiarze: 4,25x2,14 m, wykonaną z mocnego nylonu, zamocowaną ok. 120 sprężynami do stalowej ramy, 1,5 m nad podłogą. Program standardowy składa się z 10 ćwiczeń, które zawodnicy wcześniej (2 dni przed zawodami) zadeklarowali się przedstawić.


Zmieniony przez - Black Pete w dniu 2008-07-24 17:37:50
_______________________________
 
R11 rządzi - R11 radzi - R11 nigdy Cię nie zdradzi !!!

Ekspert -
 
Black Pete
 Wysłana - 12 sierpień 2007 15:20      [zgłoszenie naruszenia]



Jeździectwo


Konkurencje olimpijskie : (6 kompletów medali)

Ujeżdżenie indywidualnie
Ujeżdżenie drużynowo
Skoki przez przeszkody indywidualnie
Skoki przez przeszkody drużynowo
WKKW indywidualnie
WKKW drużynowo

[Jest to jedyna konkurencja, w której nie przyjmuje się podziału na konkursy z udziałem kobiet i z udziałem mężczyzn, a wszyscy walczą we wspólnych konkursach]



Czas i miejsce :

Konkurencje jeździeckie odbywać się będą w dniach 09-20.08.2008 w Hong Kongu, na obiektach: Shatin i Beas River.



Krótka historia dyscypliny :

Jeździectwo, jako dyscyplina sportowa, było znane już w starożytności. Konkurencje hippiczne rozgrywane były oczywiście na Igrzyskach Olimpijskich, ale także na Igrzyskach nemejskich, pytyjskich oraz istmijskich w antycznej Grecji. Dyscypliny sportowe z udziałem koni rozgrywane były również w późniejszych wiekach, np. w średniowieczu organizowano turnieje rycerskie.
Konkurencje jeździeckie w obecnym kształcie pojawiły się w XIX wieku. Pierwsze zawody w skokach wzwyż oraz w skokach w dal miały miejsce w irlandzkim Dublinie w 1864 roku. Pierwsze zawody w ujeżdżaniu rozegrano natomiast w Bratysławie w 1873 roku. Wyścigi zaprzęgów miały swą inaugurację w 1892 roku, natomiast maraton - w 1909 roku.



Olimpijskie tradycje dyscypliny :

Olimpijska premiera konkurencji jeździeckich miała miejsce już w roku 1900 w Paryżu. Rozegrano wtedy jedną konkurencję - indywidualny konkurs skoków. Od roku 1912 jeździectwo zagościło w programie Igrzysk na stałe. Stopniowo pojawiały się takie konkurencje, jak: konkurs skoków, WKKW (wszechstronny konkurs konia wierzchowego), ujeżdżanie.



Podstawowe informacje o zasadach :

Konkursy w ujeżdżeniu rozgrywane są na piaszczystym czworoboku o wymiarach 20 m. na 60 m. Czworobok jest ogrodzony płotkami, a wybrane punkty są oznaczone literami. Jeździec wykonuje określony program, którego jakość wykonania jest oceniana zwykle przez trzech (maksymalnie pięciu) sędziów w 10-cio punktowej skali ocen. Oceny i uwagi sędziów odnotowywane są na specjalnych arkuszach. Wynik zawodnika podaje się w procentach. W zależności od stopnia trudności wyróżniane są klasy konkursów: L (najłatwiejsza), P, N, C, CC, CS, a w każdej z tych klas istnieje kilkanaście programów, opisujących obowiązkowe ruchy, jakie zawodnik i koń powinni wykonać na czworoboku.


Zawody w skokach przez przeszkody odbywają się na placu konkursowym (parcour), na którym w zależności od klasy i rodzaju konkursu ustawionych jest od 8 do 15 przeszkód. Podstawowe rodzaje przeszkód to stacjonata, oxer, tripplebarre, mur, bramka i rów z wodą. Podstawą klasyfikacji sportowej jest najkrótszy czas przebiegu i najmniejsza liczba błędów, którymi są: strącenie przeszkody (4 pkt karne), odmowa skoku (pierwsza-4pkt karne, druga-eliminacja), upadek jeźdźca lub konia i jeźdźca (eliminacja), pomylenie trasy przebiegu (eliminacja) lub przekroczenie normy czasu (pkt karne).


Wszechstronny Konkurs Konia Wierzchowego to jedna z trzech olimpijskich dyscyplin jeździeckich. Wszechstronność dyscypliny polega na tym, że zawodnicy prezentują swoje konie podczas trzech kolejnych dni w trzech bardzo odmiennych próbach: ujeżdżeniu, w terenie i na parkurze. Coraz częściej te trzy próby rozgrywa się w ciągu dwóch a nawet jednego dnia.

Próbę ujeżdżenia sędziuje 1-3 sędziów, którzy oceniają w skali od 0 do 10 poszczególne figury wykonywane na czworoboku o wymiarach 20 x 60m. Liczy się precyzja wykonania figur, elegancja, posłuszeństwo konia i jego chody tzn. stęp. kłus i galop. Ocenia się też dosiad jeźdźca i używanie pomocy. Uzyskane punkty bonifikacyjne przelicza się na punkty karne. Teoretycznie gdyby program wykonany został na maksymalne oceny we wszystkich elementach, zawodnik ukończyłby tę próbę z wynikiem zerowym. Oczywiście jest to niemożliwe, więc każda para otrzymuje mniej lub więcej punktów karnych. Wynik poniżej 30 punktów karnych zdarza się bardzo rzadko i można go określić jako wybitny. 30 - 50 punktów karnych osiągają tylko bardzo ujeżdżone konie, 50 - 60 punktów karnych przyznaje się przy średnio dobrze wykonanym programie. Niekiedy zdarza się widzieć niedostatecznie przygotowanego konia, który kończy tę próbę z wynikiem 80 i więcej punktów karnych.

Drugi dzień nazywany jest dniem prawdy. Przeszkody w crossie nie spadają gdyż są zbudowane na stałe. Są to imitacje naturalnych przeszkód jakie może spotkać jeździec galopujący w terenie na przełaj a więc rowy, płoty, zwalone drzewa, żywopłoty, rzeki, szlabany, zagrody itp. Tu zawadzenie o przeszkodę może skończyć się upadkiem konia i jeźdźca. Zawodnik, który pokona próbę terenową bez zatrzymań i upadków oraz w normie czasu otrzymuje za ten dzień wynik ,,0" i przechodzi do trzeciej próby z bagażem punktów karnych jakie otrzymał za próbę ujeżdżenia. Jednak część koni zawsze popełnia błędy, za które otrzymuje się punkty karne: zatrzymanie przed przeszkodą 20 punktów, drugie zatrzymanie na tej samej przeszkodzie 40 a trzecie wyłącza zawodnika z konkursu.
Upadek kosztuje aż 65 punktów karnych. Gdyby zdarzyło się że koń na całej trasie czterokrotnie odmówił skoku, kończy się to jego eliminacją, podobnie jak po upadku konia. Przy każdej przeszkodzie czuwa tzw. sędzia terenowy, którego zadaniem jest notowanie wszystkich błędów. Jak ważna jest próba terenowa świadczą proporcje punktów karnych za błędy na przeszkodach do wyniku za próbę ujeżdżenia lub skoków. Otóż różnica pomiędzy prowadzącym zawodnikiem po pierwszym dniu a zajmującym ostanie miejsce wynosi na ogół 20 - 40 punktów. Kara za jedno wyłamanie 20 punktów, za dwa na jednej przeszkodzie 60 punktów lub za upadek 65 punktów może całkowicie zniwelować przewagę lidera nad najsłabszym rywalem.

Również próba w skokach na parkurze, która rozgrywa się trzeciego dnia nie jest konkursem skoków sensu stricto, a jedynie sprawdzianem sprawności konia po próbie wytrzymałości. Zrzutka i wyłamanie karane są 4-ma punktami, odmowa 4-ma, druga powoduje eliminację, a upadek 8-ma punktami. A więc jeden upadek w crossie przewyższa rozbudowanie aż 16 przeszkód w parkurze. W praktyce każda z prób; ujeżdżenie, cross i skoki ma duże znaczenie. Tylko zawodnicy, którzy bezbłędnie pokonają cross mogą marzyć o zwycięstwie, ale ponieważ takich jeźdźców jest zawsze kilku czy kilkunastu, decyduje lepszy wynik z dwu pozostałych prób.



Źródło informacji o zasadach: [http://www.pzj.pl/]


Zmieniony przez - Black Pete w dniu 2008-07-24 17:38:22
_______________________________
 
R11 rządzi - R11 radzi - R11 nigdy Cię nie zdradzi !!!

Ekspert -
 
Black Pete
 Wysłana - 12 sierpień 2007 15:22      [zgłoszenie naruszenia]



Judo


Konkurencje olimpijskie : (14 kompletów medali)

Kategoria do 60 kg mężczyzn
Kategoria do 66kg mężczyzn
Kategoria do 73kg mężczyzn
Kategoria do 81kg mężczyzn
Kategoria do 90kg mężczyzn
Kategoria do 100kg mężczyzn
Kategoria powyżej 100kg mężczyzn

Kategoria do 48kg kobiet
Kategoria do 52kg kobiet
Kategoria do 57kg kobiet
Kategoria do 63kg kobiet
Kategoria do 70kg kobiet
Kategoria do 78kg kobiet
Kategoria powyżej 78kg kobiet



Czas i miejsce :

Turnieje judo odbywać się będą w dniach 09-15.08.2008 w hali University of Science and Technology Beijing Gymnasium



Krótka historia dyscypliny :

Judo pochodzi z Japonii. Jego twórcą był Jigoro Kano (1860-1938). Zebrał on i ulepszył chwyty jiu-jitsu nadając im nową formę. Kano usunął z jiu-jitsu elementy mogące zagrozić zdrowiu lub życiu wprowadzając nowe, stworzone przez siebie. Nazwę JUDO można tłumaczyć jako "drogę do zwinności" lub "drogę ustępowania" (JU - zwinnie, ustępować; DO - droga, zasada).



Olimpijskie tradycje dyscypliny :

Judo stało się dyscypliną olimpijską w 1964 roku, odbył się wtedy turniej mężczyzn. Pokazowy turniej kobiet odbył się na Igrzyskach w Seulu w 1988 roku, a po raz pierwszy o olimpijskie medale w tej dyscyplinie sportu kobiety walczyły w 1992 roku.



Podstawowe informacje o zasadach :

Walka trwa 5 minut (w zawodach kobiecych 4 minuty) i odbywa się na macie o wymiarach 10 na 10 metrów. Zwycięża ten zawodnik który rzuci przeciwnika na plecy, założy mu dźwignię na stawie łokciowym lub trzyma go leżącego na macie przez 25 sekund (w każdym przypadku uzyskując ippon i kończąc walkę przed upływem regulaminowego czasu).

Możliwe jest uzyskanie tzw. "małych punktów", które nie prowadzą do zakończenia walki przed czasem, lecz po jego upływie wskazują na zwycięzcę. Są to:
koka (najniższa wartość punktowa),
yuko,
waza-ari (uzyskanie dwóch punktów waza-ari jest równoznaczne z uzyskaniem ippon).

Przy czym każdy z punktów ma wyższą wagę niż dowolna ilość zdobytych punktów o mniejszej wartości (np. zawodnik, który w walce zdobył jedno yuko, wygrywa z zawodnikiem, który zdobył jakąkolwiek ilość punktów koka)

Zawodnicy mogą również otrzymywać kary, które wymierzane są za m.in. unikanie walki, pasywność (brak próby wykonania akcji przez 30 sekund), świadome wyjście poza matę. Kara (shido) zwiększa punkty przeciwnika w sposób następujący: pierwsze shido daje kokę, drugie - zamienia kokę na yuko, trzecie zamienia yuko na waza-ari. Czwarte shido to dyskwalifikacja zawodnika (hansokumake).

Sędzia może przerwać walkę dając komendę "mate". Zawodnik może się poddać klepiąc w matę lub krzycząc "maitta".


Zmieniony przez - Black Pete w dniu 2008-07-24 17:38:43
_______________________________
 
R11 rządzi - R11 radzi - R11 nigdy Cię nie zdradzi !!!

Ekspert -
 
Black Pete
 Wysłana - 13 sierpień 2007 18:50      [zgłoszenie naruszenia]



Kajakarstwo


Konkurencje olimpijskie : (16 kompletów medali)

Kajakarstwo (12 kompletów medali)

- C-1 1000m mężczyzn
- C-1 500m mężczyzn
- C-2 1000m mężczyzn
- C-2 500m mężczyzn
- K-1 1000m mężczyzn
- K-1 500m mężczyzn
- K-2 1000m mężczyzn
- K-2 500m mężczyzn
- K-4 1000m mężczyzn
- K-1 500m kobiet
- K-2 500m kobiet
- K-4 500m kobiet

Kajakarstwo górskie (4 komplety medali)

- C-1 mężczyzn
- C-2 mężczyzn
- K-1 mężczyzn
- K-1 kobiet

[C - kanadyjki; K - kajaki]



Czas i miejsce :

Zawody w kajakarstwie odbywać się będą w dniach 11-23.08.2008 na obiekcie Shunyi Olympic Rowing-Canoeing Park.



Krótka historia dyscypliny:

Kajak i kanadyjka (canoe) znane były w starożytności, chociaż historię kajaka wiąze się z Eskimosami ("ka-i-ak" - "męskie czółno eskimoskie"), a kanadyjki z Indianami północnoamerykańskimi, głównie z Kanady.
Łódź była w wielu miejscach jednym z podstawowym narzędzi człowieka już od najdawniejszych czasów. Służyła mu do podróżowania, polowania i walki. Historia wodnych dyscyplin sportu sięga daleko wstecz, a świadczą o tym liczne, do dziś zachowane pamiątki z przeszłości. W zależności od miejscowych warunków i dostępnych materiałów powstały różne typy łodzi: od kanadyjek (canoe), używanych do dziś przez północnoamerykańskich Indian, poprzez pirogi polinezyjskie do kajaków Eskimosów.
Pierwszy kajak z drewna został zbudowany przez Szkota, Johna McGregor'a, w 1845 roku. Po tym wydarzeniu nastąpił szybki rozwój kajakarstwa, także jako dyscypliny sportowej. Pierwsze zawody kajakowe miały miejsce na terenach polskich, na Odrze we Wrocławiu, w roku 1861.



Olimpijskie tradycje dyscypliny :

O medale w kajakarstwie klasycznym mężczyźni rywalizowali po raz pierwszy w 1936 roku w Berlinie, choć już w 1924 roku zagościło ono na arenach olimpijskich jako dyscyplina pokazowa. Panie rywalizują w tej dyscyplinie dopiero od 1948 roku.
Kajakarstwo górskie natomiast zadebiutowało na Igrzyskach Olimpijskich dopiero w 1972 roku. Następnie jednak wypadło z programu Igrzysk, aż do roku 1992.



Podstawowe informacje o zasadach :

W kajaku zawodnik siedzi twarzą zwróconą do przodu, posługując się wiosłem dwupiórowym. W kanadyjce regatowej zawodnik klęczy na jednym kolanie, a w kanadyjce górskiej siedzi w przyklęku na obu kolanach i wiosłuje wiosłem o jednym piórze (pagajem).

Zawody olimpijskie w kajakarstwie klasycznym rozgrywane są w formie K1, K2, K4 oraz C1, C2 na dystansach 500 i 1000 m. Wyścig odbywa się na wodzie stojącej, na prostych torach o szerokości 9 m. Zwycięzcą zostaje zawodnik (lub załoga), którego czubek łodzi jako pierwszy przekroczy linię mety.

Wyścigi w kajakarstwie górskim zorganizowane są w formie slalomu z wyznaczonymi bramkami. Trasa slalomu prowadzi najczęściej po torze tworzącym spienioną górską rzekę, o długości dochodzącej do 600m. Liczba bramek waha się od 20 do 35. Paliki bramek są zawieszone nad powierzchnią wody - zawodnik nie może ich dotknąć ani ciałem, ani wiosłem czy łodzią. Szerokość bramki wynosi od 120 do 350 cm.
W klasyfikacji końcowej w odróżnieniu od kajaków klasycznych znaczenie ma nie tylko czas, ale i punkty karne (50 za ominięcie bramki, 20 za dotknięcie palika od zewnątrz, 10 - dotknięcie od wewnątrz), które dodaje się do czasu przejazdu (1 pkt = 1 sek.).


Zmieniony przez - Black Pete w dniu 2008-07-24 17:39:05
_______________________________
 
R11 rządzi - R11 radzi - R11 nigdy Cię nie zdradzi !!!

Ekspert -
 
Black Pete
 Wysłana - 15 sierpień 2007 15:17      [zgłoszenie naruszenia]



Kolarstwo


Konkurencje olimpijskie : (18 kompletów medali)

Kolarstwo szosowe (4 komplety medali)

Wyścig ze startu wspólnego mężczyzn
Jazda indywidualna na czas mężczyzn
Wyścig ze startu wspólnego kobiet
Jazda indywidualna na czas kobiet

Kolarstwo torowe (10 kompletów medali)

Sprint indywidualny mężczyzn
Olimpijski sprint drużynowy mężczyzn
Wyścig na 4000m na dochodzenie indywidualny mężczyzn
Wyścig na 4000m na dochodzenie drużynowy mężczyzn
Wyścig punktowy mężczyzn
Keirin mężczyzn
Wyścig dwójek mężczyzn
Sprint indywidualny kobiet
Wyścig na dochodzenie indywidualny kobiet
Wyścig punktowy kobiet

Kolarstwo górskie (2 komplety medali)

Cross olimpijski mężczyzn
Cross olimpijski kobiet

Kolarstwo BMX (2 komplety medali)

Wyścig mężczyzn
Wyścig kobiet



Czas i miejsce :

Konkurencje kolarskie odbywać się będą w dniach 09-23.08.2008 . Wyścigi szosowe odbywać się będą na ulicach Pekinu, natomiast pozostałe konkurencje w centrum obiektów Laoshan.



Krótka historia dyscypliny :

Początków współczesnego roweru niektórzy historycy doszukują się już w XV wieku. W zapiskach Leonarda da Vinci, na jednej ze stron tzw. "Kodeksu Atlantyckiego", odnaleziono (1885 r.) szkic dwukołowego pojazdu z przekładniami i napędem łańcuchowym. W roku 1817 swoją wersję "maszyny do biegania" przedstawił baron Karl Friedrich Christian von Drais de Sauerbrun. Konstrukcja, nazywana od imienia autora dreisine (w Polsce drajzenka, drezyna) pozwalała na poruszanie się w pozycji siedzącej z prędkością 15-20 km/h. Była to lepsza średnia od prędkości osiąganej przez ówczesne dyliżanse! Von Dreis jako pierwszy skonstruował i zastosował w swym pojeździe zwrotne koło przednie. Na tych pojazdach 20 kwietnia 1819 roku odbył się pierwszy wyścig, który możemy uznać za początek dziejów kolarstwa jako sportu. Kolejne lata przynosiły dalsze doskonalenie rowerów.



Olimpijskie tradycje dyscypliny :

Kolarstwo szosowe i torowe pojawiło się już w programie pierwszych nowożytnych Igrzysk. Kobiety dopuszczono do zawodów olimpijskich w tej dyscyplinie dopiero w 1984 roku.
Olimpijskie medale w kolarstwie górskim po raz pierwszy rozdano w 1996, a kolarstwo BMX zadebiutuje w programie Igrzysk za rok w Pekinie.



Podstawowe informacje o zasadach :

Kolarstwo szosowe obejmuje wyścigi szosowe oraz jazdy indywidualne. W przypadku pierwszej grupy start jest wspólny i o kolejności medalowej decydują miejsca na mecie. Na IO długość trasy wyścigu wynosi od 230 do 250 km dla mężczyzn i od 100 do 140 km dla kobiet. W jeździe indywidualnej start odbywa się osobno w określonych odstępach czasu (90 sekund), a kryterium decydującym o podziale medali jest czas uzyskany przez każdego z zawodników. Długość trasy wynosi od 40 do 50 km dla mężczyzn i od 20 do 30 km dla kobiet.

W kolarstwie torowym wszystkie konkurencje rozgrywane są na standardowych torach o długości 333,33 m.
Wyścigi indywidualne na dochodzenie . Startuje dwóch zawodników startujących równocześnie ze środków przeciwległych prostych. Mają do pokonania 4 km (mężczyźni) lub 3 km (kobiety). Celem każdego jest zbliżenie się lub doścignięcie przeciwnika. Zwycięża ten, kto pokona trasę szybciej, przy czym sam czas ma znaczenie drugorzędne, zaś najważniejsze jest pokonanie dystansu szybciej niż rywal.
Wyścigi drużynowe na dochodzenie . Rozgrywany na takich samych zasadach. Startują drużyny czteroosobowe, o czasie uzyskanym przez zespół decyduje moment przekroczenia linii mety przez trzeciego zawodnika. Z tego powodu charakterystyczne jest dla tej konkurencji mocne pociągnięcie mocnym tempem całej drużyny przez jednego z zawodników, który następnie odjeżdża w górę toru przepuszczając partnerów, zaś sam przyjeżdża na metę znacznie później.
Sprint . Odbywa się na dystansie trzech okrążeń, jednak czas przejazdu liczy się jedynie na końcowym odcinku 200 m. Zawodnicy startują z jednej linii. Na dystansie odbywają się rozgrywki taktyczne zmuszające rywala do jechania z przodu (na finiszu można zaskoczyć rywala dzięki nagłemu atakowi z drugiej linii). Zawodnicy zwalniają, często nawet zatrzymują się ("stójki"), by zaatakować w najmniej spodziewanym przez rywala momencie. Rozgrywkę prowadzi się do dwóch zwycięstw.
Sprint olimpijski . Rozgrywany przez dwa zespoły trzyosobowe na dystansie trzech okrążeń. Zespoły startują równocześnie ze środków przeciwległych prostych. Każdy z zawodników ma obowiązek prowadzenia swej drużyny przez jedno okrążenie. Czas końcowy ustalany jest w momencie przekroczenia mety przez trzeciego zawodnika drużyny, dlatego ważne jest dojechanie do końca dystansu w komplecie.
Wyścigi punktowe . Należy pokonać dystans 40 km (mężczyźni) lub 24 km (kobiety). Punkty przyznawane są na finiszach co 10 okrążeń (na okrążeniu końcowym punktacja podwaja się). O kolejności końcowej decyduje ilość zdobytych punktów. Charakterystycznym dla tych wyścigów są próby oderwania się zawodników od czoła grupy, nadrobienia okrążenia i dołączenia się ponownie do końca grupy. Zawodnik, któremu powiedzie się taki manewr zwycięża w zawodach nawet mając mniejszą ilość punktów, nadrzędną jest bowiem liczba nadrobionych rund.
Keirin . Konkurencja ta narodziła się w Japonii (1948 r.) i tam osiąga szczyty swej popularności. Grupa dziewięciu zawodników, startujących z jednej linii, ma do pokonania dystans dwóch kilometrów. po starcie stawka prowadzona jest przez nadającego tempo motocyklistę, którego nie wolno wyprzedzić (dyskwalifikacja). Motocyklista zjeżdża z trasy przed rozpoczęciem przedostatniego okrążenia i w tym momencie zawodnicy rozpoczynają końcowy sprint. W wersji japońskiej keirinu dozwolone jest przepychanie się łokciami i rozdawanie "kuksańców". Wersja olimpijska wyklucza kontakt fizyczny i zajeżdżanie.
Wyścigi parami (wyścigi Madison, amerykańskie) . Stosowana powszechnie nazwa wyścigów pochodzi od hali Madison Square Garden w Nowym Jorku, gdzie rozegrane były po raz pierwszy. Udział biorą dwuosobowe zespoły, ścigając się na dystansie 20-60 km. W jednym wyścigu startować ich może maksymalnie 18. Gdy jeden z zawodników duetu ściga się drugi odpoczywa i zbiera siły na rozpędzenie się jadąc wolniej górną częścią toru. Drużyny zdobywają punkty na finiszu wyznaczonych okrążeń, przy czym decydujące o kolejności końcowej są okrążenia nadrobione, podobnie jak w indywidualnym wyścigu punktowym.

Kolarstwo górskie
Cross country (przełaj) . Rozgrywany jest ze startu wspólnego, na trasie wytyczonej w naturalnym terenie. Utworzona jest przez pętlę długości 6-8 km, pokonywaną w toku wyścigu kilkakrotnie. Na dystansie należy pokonać liczne przeszkody naturalne, podjazdy i zjazdy. Zwycięża zawodnik, który pierwszy dotrze do linii mety. Długość trasy waha się w granicach 25 - 40 km i dostosowana jest do czasu przejazdu - dla mężczyzn ok. 2:30 godz, zaś dla kobiet ok. 2:00 godz. Podczas zawodów uczestnicy nie mogą korzystać z żadnej pomocy zewnętrznej. Muszą pokonać cały dystans o własnych siłach, bez względu na defekty i warunki pogodowe.

Kolarstwo BMX
Wyścigi na torach "bicycle-crossowych" . Rozgrywane na sztucznych torach o miękkim podłożu. Trasa pokryta licznymi zakrętami o profilowanych poboczach i drobnymi przeszkodami (schody, wzniesienia płaskie, pagórki pojedyncze i podwójne). Startuje się w grupach ośmioosobowych ze specjalnej, pochyłej rampy umożliwiającej rozpędzenie się. Do dalszych rund awansują czterej najlepsi w każdym biegu. Jeden przejazd trwa ok. 30-45 s.


Zmieniony przez - Black Pete w dniu 2008-07-24 17:39:32
_______________________________
 
R11 rządzi - R11 radzi - R11 nigdy Cię nie zdradzi !!!

Ekspert -
 
Black Pete
 Wysłana - 16 sierpień 2007 15:02      [zgłoszenie naruszenia]



Lekkoatletyka


Konkurencje olimpijskie : (47 kompletów medali)

- bieg na 100m mężczyzn
- bieg na 200m mężczyzn
- bieg na 400m mężczyzn
- bieg na 800m mężczyzn
- bieg na 1500m mężczyzn
- bieg na 5000m mężczyzn
- bieg na 10000m mężczyzn
- maraton mężczyzn
- sztafeta 4x100m mężczyzn
- sztafeta 4x400m mężczyzn
- bieg na 110m przez płotki mężczyzn
- bieg na 400m przez płotki mężczyzn
- bieg na 3000m z przeszkodami mężczyzn
- chód na 20km mężczyzn
- chód na 50km mężczyzn
- skok wzwyż mężczyzn
- skok o tyczce mężczyzn
- skok w dal mężczyzn
- trójskok mężczyzn
- rzut oszczepem mężczyzn
- rzut dyskiem mężczyzn
- rzut młotem mężczyzn
- pchnięcie kulą mężczyzn
- dziesięciobój mężczyzn

- bieg na 100m kobiet
- bieg na 200m kobiet
- bieg na 400m kobiet
- bieg na 800m kobiet
- bieg na 1500m kobiet
- bieg na 5000m kobiet
- bieg na 10000m kobiet
- maraton kobiet
- sztafeta 4x100m kobiet
- sztafeta 4x400m kobiet
- bieg na 100m przez płotki kobiet
- bieg na 400m przez płotki kobiet
- bieg na 3000m z przeszkodami kobiet
- chód na 20km kobiet
- skok wzwyż kobiet
- skok o tyczce kobiet
- skok w dal kobiet
- trójskok kobiet
- rzut oszczepem kobiet
- rzut dyskiem kobiet
- rzut młotem kobiet
- pchnięcie kulą kobiet
- siedmiobój kobiet



Czas i miejsce :

Zawody lekkoatletyczne odbywać się będą w dniach 15-24.08.2008 na Stadionie Narodowym.



Krótka historia dyscypliny :

Lekkoatletyka to jedna z najstarszych dyscyplin sportu oparta na naturalnym ruchu. Podstawowe konkurencje lekkoatletyczne: biegi, skoki, rzuty i chód mają swój początek w zachowaniach pradawnych ludzi. Były one w naturalny sposób uprawiane i trenowane przez człowieka, który polując musiał biegać, skakać przez przeszkody terenowe oraz rzucać oszczepem czy kamieniem. Z biegiem lat, dla rozrywki, człowiek zaczął stosować różne formy rywalizacji i wtedy obok sportów walki pojawiły się konkurencje lekkoatletyczne. Starożytni Grecy podczas swoich igrzysk wprowadzili konkurencje rzutu dyskiem i biegi na krótkim dystansie, nieco później skok w dal z miejsca. Bieg maratoński jest konkurencją olimpijską od czasów pierwszej nowożytnej olimpiady, wprowadzono ją dla upamiętnienia wyczynu Filipiadesa, który po zwycięstwie Greków nad Persami w bitwie pod Maratonem pobiegł do Aten zanieść radosną nowinę.



Olimpijskie tradycje dyscypliny :

Konkurencje lekkoatletyczne obecne są w programie Igrzysk nowożytnych od samego początku.


Zmieniony przez - Black Pete w dniu 2008-07-24 17:39:52
_______________________________
 
R11 rządzi - R11 radzi - R11 nigdy Cię nie zdradzi !!!

Ekspert -
 
Black Pete
 Wysłana - 21 sierpień 2007 18:59      [zgłoszenie naruszenia]



Łucznictwo


Konkurencje olimpijskie : (4 komplety medali)

Konkurs indywidualny mężczyzn
Konkurs drużynowy mężczyzn
Konkurs indywidualny kobiet
Konkurs drużynowy kobiet



Czas i miejsce :

Zawody łucznicze odbywać się będą w dniach 09-15.08.2008 na obiekcie Olympic Green Archery Field.



Krótka historia dyscypliny :

Wielu badaczy dziejów ludzkości sądzi, że historia łuku sięga w przeszłość do ery paleozoicznej (epoka kamienia łupanego), tj. okresu, który zakończył się około roku 8000 p.n.e. Jest to potwierdzone wizerunkami łuczników odkrytymi w jaskiniach hiszpańskich, datowanymi na okres górnego paleozoiku. Groty strzał odłupane z kamienia stanowiły tu dowód, na którym archeologowie oparli swoje teorie. Ślady łucznictwa starożytnego były znajdowane na całym świecie, także w Australii, mimo iż wcześniej uważano, że łuk nie był tam używany.
Łuk był prawdopodobnie wynaleziony przez przypadek, lecz walczy o doniosłość z odkryciem ognia i wynalazkiem koła w rozwoju kulturowym człowieka, od kiedy stał się jednym z pierwszych usiłowań człowieka, aby zmagazynować energię - łuk jest napinany i przy zwalnianiu energia naciągniętego łuku jest przekazywana strzale, która zostaje wyrzucona do przodu.
Pomiędzy ludami starożytnymi Egipcjanie byli pierwszymi świetnymi łucznikami, wykorzystującymi łuk jako swą główną broń podczas zmagań wojennych. Ich łuki były nieco krótsze niż wzrost człowieka, a długość strzały wahała się od 61 do 81 cm. Pomimo że groty krzemienne nie należały do rzadkości, najczęściej używanym materiałem był brąz. W tym czasie również Izraelici używali łuków wykonywanych z trzciny, drewna, rogu - zarówno na wojnie, jak i na polowaniu. Ten okres historii łuku na Bliskim Wschodzie pokrywał się z czasem pisania Biblii, która zawiera liczne odniesienia na jego temat.
Łuk był bronią niezwykle popularną w okresie starożytności i średniowiecza. Dopiero z początkiem XIV wieku weszła do użycia broń palna i od tego momentu zaczął się schyłek łuku jako oręża, jednocześnie kusza prawie całkowicie zastąpiła zwykły łuk jako środek bojowy.

Wielkim admiratorem łucznictwa był król Anglii Henryk VIII. W dokumencie monarchy Przywileje Króla Henryka VIII dotyczące łucznictwa powołane zostały drużyny łucznicze zorganizowane po części dla uprawiania łucznictwa jako sportu. Pierwszą z nich było Bractwo Św. Jerzego.
Późniejsza grupa, znana jako Stowarzyszenie Łuczników Finsbury, powstała w 1652 r. Zorganizowała ona w 1583 r. pierwsze zawody łucznicze. W roku 1781 sir Ashton Lever założył Królewskie Towarzystwo Miłośników Łucznictwa - od tego momentu datuje się narodziny łucznictwa sportowego w dzisiejszej jego postaci.
W Polsce łucznictwo uprawiane było od dawna, w Bractwie Kurkowym, w programach szkolnych lecz nie w formie zorganizowanej, Organizacja nadrzędną nad wszelkimi poczynaniami w strzelectwie był od 1921 roku Związek Strzelecki. Pierwsze próby propagowania łuku jako sprzętu sportowego przypisać należy dwóm członkom Związku Strzeleckiego Kpt. Mieczysławowi Fularskiemu, i por. Apoloniuszowi Zarychcie.



Olimpijskie tradycje dyscypliny :

Łucznictwo znalazło się w programie Igrzysk Olimpijskich w 1900 r., ale od 1924 roku aż do 1972 nie rozgrywano konkurencji olimpijskich w tej dyscyplinie.



Podstawowe informacje o zasadach :

Łuk składa się z trzech podstawowych części: dwóch ramion, majdanu i cięciwy. Majdan jest centralną częścią łuku, wykonaną ze stopu aluminium. Sprężyste ramiona, wykonane z wielowarstwowego materiału, połączone są cięciwą. Dodatkowo łuk wyposażony jest w stabilizatory (tłumiące drgania) oraz celownik.
Strzała zbudowana jest z karbonowej (włókna węglowe) rurki, zakończonej z jednej strony metalowym grotem, a z drugiej lotkami stabilizującymi lot. Średnica strzały nie może przekroczyć 9,3 mm, a jej długość jest uzależniona od wielkości łuku.

Zawodnicy strzelają w postawie stojącej, celując do oddalonej o 70 m tarczy. Tarcza strzelecka o średnicy 120 cm zamocowana jest na stojaku, na wysokości 1,3 m i posiada namalowane w różnych kolorach koncentryczne pierścienie o grubości około 12 cm. W środku tarczy znajduje żółte koło o średnicy 12,2 cm (tzw. oko byka). Trafienie w oko byka daje 10 punktów, a w zewnętrzny pierścień - 1 punkt. Trafienie pomiędzy zewnętrznym pierścieniem, a okiem byka punktowane jest od 2 do 9 punktów, w zależności od trafionego pierścienia.

W konkurencjach indywidualnych, w konkursie finałowym bierze udział 64 zawodników, którzy rozgrywają mecze parami, systemem pucharowym. W początkowych rundach zawodnicy oddają w pojedynku po 18 strzałów, a począwszy od ćwierćfinałów po 12.
W konkurencjach drużynowych bierze udział 16 trzyosobowych drużyn wyłonionych w eliminacjach. Również toczą one rywalizację systemem pucharowym. Każdy z członków drużyny oddaje w pojedynku łącznie po 9 strzałów.


Zmieniony przez - Black Pete w dniu 2008-07-24 17:40:15
_______________________________
 
R11 rządzi - R11 radzi - R11 nigdy Cię nie zdradzi !!!

Ekspert -
 
Black Pete
 Wysłana - 21 sierpień 2007 19:01      [zgłoszenie naruszenia]



Pięciobój nowoczesny


Konkurencje olimpijskie : (2 komplety medali)

Zawody indywidualne mężczyzn
Zawody indywidualne kobiet



Czas i miejsce :

Zawody w tej dyscyplinie odbywać się będą w dniach 21-22.08.2008 .



Krótka historia dyscypliny :

Pięciobój nowoczesny został wymyślony przez samego twórcę nowożytnych Igrzysk, barona Pierre de Coubertin'a. Pragnął on stworzyć dyscyplinę będącą współczesnym odpowiednikiem starożytnego pięcioboju. Początkowo udział w zawodach olimpijskich w tej dyscyplinie mogli brać wyłącznie oficerowie, stąd ówczesna nazwa: pięciobój oficerski.



Olimpijskie tradycje dyscypliny :

Pięciobój nowoczesny obecny jest w programie Igrzysk od 1912 roku.



Podstawowe informacje o zasadach :

Pięciobój nowoczesny obejmuje następujące konkurencje:

- strzelanie
- szermierka
- pływanie
- jazda konna
- bieg przełajowy


Strzelanie odbywa się z pistoletu pneumatycznego do nieruchomego celu z odległości 10 m. Trafienia punktowane są od 1 do 10. Zawodnik oddaje 20 strzałów do tarczy. Za uzyskanie co najmniej 172 (na 200) punktów strzeleckich zalicza się 1000 pkt. do wyniku pięcioboju. Za każdy punkt strzelecki poniżej 172 odejmuje się 12 pkt. od wyniku pięcioboju.

Szermierka odbywa się na szpady i walczy się do pierwszego trafienia. Walki odbywają się w systemie każdy z każdym. Zawodnik otrzymuje 1000 pkt. jeśli wygra co najmniej 70% pojedynków. Za mniejszą liczbę wygranych otrzymuje się odpowiednio mniej punktów.

Dystans pływacki 200 m pokonuje się stylem dowolnym. Za uzyskanie czasu poniżej 2:30 (2:40 kobiety) otrzymuje się 1000 pkt. Za każdą sekundę ponad ten czas odejmuje się 10 pkt.

Jazda konna odbywa się na dystansie ok. 350-450 m z 12 przeszkodami (15 skoków) o maksymalnej wysokości 1,2 m. Pokonanie bez błędów całej trasy daje zawodnikowi 1200 pkt. Za pominięcie przeszkody odejmuje się 60 pkt., za jej dotknięcie - 28 pkt., a za upadek z konia - 40 pkt. Punkty karne są także liczone za przekroczenie czasu i inne błędy.

Bieg na przełaj odbywa się na dystansie 3000 m, po nierównych, gruntowych drogach. Pokonanie dystansu w czasie 10:00 minut (11:20 dla kobiet) daje 1000 pkt.

W wyniku wszystkich konkurencji zawodnik może otrzymać maksymalnie 5200pkt.


Zmieniony przez - Black Pete w dniu 2008-07-24 17:40:37
_______________________________
 
R11 rządzi - R11 radzi - R11 nigdy Cię nie zdradzi !!!

Ekspert -
 
Black Pete
 Wysłana - 24 lipiec 2008 17:35      [zgłoszenie naruszenia]



Pływanie


Konkurencje olimpijskie : (34 komplety medali)

50 m stylem dowolnym mężczyzn
100 m stylem dowolnym mężczyzn
200 m stylem dowolnym mężczyzn
400 m stylem dowolnym mężczyzn
1500 m stylem dowolnym mężczyzn
100 m stylem motylkowym mężczyzn
200 m stylem motylkowym mężczyzn
100 m stylem grzbietowym mężczyzn
200 m stylem grzbietowym mężczyzn
100 m stylem klasycznym mężczyzn
200 m stylem klasycznym mężczyzn
200 m stylem zmiennym mężczyzn
400 m stylem zmiennym mężczyzn
sztafeta 4 x 100 m stylem dowolnym mężczyzn
sztafeta 4 x 200 m stylem dowolnym mężczyzn
sztafeta 4 x 100 m stylem zmiennym mężczyzn
maraton 10 km mężczyzn

50 m stylem dowolnym kobiet
100 m stylem dowolnym kobiet
200 m stylem dowolnym kobiet
400 m stylem dowolnym kobiet
800 m stylem dowolnym kobiet
100 m stylem motylkowym kobiet
200 m stylem motylkowym kobiet
100 m stylem grzbietowym kobiet
200 m stylem grzbietowym kobiet
100 m stylem klasycznym kobiet
200 m stylem klasycznym kobiet
200 m stylem zmiennym kobiet
400 m stylem zmiennym kobiet
sztafeta 4 x 100 m stylem dowolnym kobiet
sztafeta 4 x 200 m stylem dowolnym kobiet
sztafeta 4 x 100 m stylem zmiennym kobiet
maraton 10 km kobiet



Czas i miejsce :

Zawody pływackie odbywać się będą w dniach 09-24 sierpnia 2008 w National Aquatics Center. Wyścigi maratońskie odbędą się w Shunyi Olympic Rowing-Canoeing Park.


Krótka historia dyscypliny :

Umiejętność pływania człowiek wykorzystywał już w czasach starożytnych, o czym świadczą rysunki sprzed czterech tysięcy lat z Asyrii, Libii i Egiptu. Pierwsza technika pływacka, stosowana w starożytności i średniowieczu, polegała na położeniu się, na brzuchu. Głowa uniesiona była nad wodą a ramiona pracowały naprzemianstronnie pod powierzchnią. Starożytni umiejętność pływania stawiali na równi z umiejętnością pisania i czytania.
W 1869 r. powstało w Londynie towarzystwo pływackie i rozegrano pierwsze zawody.

Olimpijskie tradycje dyscypliny :

Pływanie jest w programie igrzysk olimpijskich od samego początku. Do igrzysk w 1908 r. olimpijczycy pływali na otwartych akwenach - od tej pory zaczęto organizować zawody w krytych pływalniach.


Podstawowe informacje o zasadach :

Zawody olimpijskie rozgrywane są na basenie 50-metrowym. Basen olimpijski powinien mieć wymiary 50x25 m, o głębokości minimum 2,0 m, posiadać 10 torów (każdy o szerokości 2,5 m). Temperatura wody podczas zawodów powinna wynosić od 25°C do 28°C. Po obu stronach basenu, na ścianach, znajdują się tablice elektroniczne podłączone do automatycznej aparatury pomiaru czasu. Ich dotknięcie skutkuje zarejestrowaniem wyniku końcowego lub międzyczasu.

_______________________________
 
R11 rządzi - R11 radzi - R11 nigdy Cię nie zdradzi !!!

Ekspert -
[Powiadom mnie, jeśli ktoś odpowie na ten artykuł.]


Odpowiedzi jest na 3 strony.   | następną
 
Wybierz stronę:  
Przegląd tygodnia | Temat zamknięty

Dyscypliny olimpijskie

Strony: 1 2 3
 
Warto przeczytać: | | punta cana | katherina toes | Triptorelin | fuuuuuuu | FFFFFUUUUUUU | alija | kogniwsityka | krosty na penisie | alkohole | zatoki | giuseppe ottaviani | fizyka | sylwetki | dutchess | antysemickie | t mobile | azzaro legend | ibiza | Biznes

 
Polecamy: KSW | Komputery | Nauka

wersja lo-fi


Copyright 2000 - 2014 SFD S.A.
 
Powered by Pazdan ForKat 4.0