FORUM INSOMNIA
zabawa imprezy problemy przemyślenia seks

∑ temat został odczytany 72579 razy ¬


ZAREJESTRUJ SIĘ I ZALOGUJ NA FORUM, TO NIC NIE KOSZTUJE!
PO ZALOGOWANIU BĘDZIESZ MÓGŁ ZOBACZYĆ WYPOWIEDZI SPECJALISTÓW I WYŁĄCZYĆ REKLAMY

ROZRYWKA | Filozofia, Psychologia, Religie
Zaburzenia osobowości i zachowania dorosłych (F60-F69) 
Wyślij odpowiedź [powiadom znajomego]    
Autor "Zaburzenia osobowości i zachowania dorosłych (F60-F69)"   
 
LukRecJa
 Wysłana - 5 marzec 2006 16:21        | zgłoś naruszenie regulaminu

Sprawdź swoje BMI

Zaburzenia osobowości i zachowania dorosłych (F60-F69)

(F60) Specyficzne zaburzenia osobowości
Są to głębokie zaburzenia osobowości i behawioralnych tendencji jednostki, które nie są bezpośrednim następstwem choroby, urazu czy innego uszkodzenia o.u.n. lub innego zaburzenia psychicznego. Zazwyczaj obejmują kilka wymiarów osobowości, prawie zawsze skojarzonych z odczuwaniem znacznej przykrości osobistej (distress) i zerwaniem więzi społecznych. Zaburzenia te pojawiają się już w okresie dzieciństwa lub pokwitania i utrzymują się w wieku dojrzałym.

(F60.0) Osobowość paranoiczna
Są to zaburzenia osobowości, które charakteryzuje nadmierna wrażliwość na niepowodzenia, niezdolność do wybaczania zniewag; podejrzliwość i tendencja do zniekształcania doświadczeń przez opaczną interpretację obojętnych a nawet przyjaznych zachowań innych ludzi jako wrogich czy pogardliwych; nawracająca podejrzliwość bez uzasadnienia, dotycząca seksualnej wierności współmałżonka czy partnera i nieustępliwość w obronie własnych praw. Może też występować tendencja do nadmiernego poczucia własnej wartości oraz często przesadne odnoszenie wydarzeń do siebie.
Zaburzenia osobowości:
- ekspansywno-paranoiczna
- fanatyczna
- pieniacza
- paranoidalna
- sensytywno-paranoiczna
Nie obejmuje:
paranoja
- pieniacza
zaburzenia paranoiczne:
- psychoza
- schizofrenia
(F60.1) Osobowość schizoidalna
Charakteryzuje się wycofaniem z kontaktów emocjonalnych, społecznych i innych, tendencją do fantazjowania, działania w samotności i introspekcji; ograniczeniem zdolności do wyrażania uczuć i odczuwania przyjemności.
Nie obejmuje:
espół Aspergera (F84.5)
zaburzenia urojeniowe (F22.0)
zaburzenia schizoidalne w dzieciństwie (F84.5)
schizofrenia (F20.-)
zaburzenia typu schizofrenii (F21)
(F60.2) Osobowość dyssocjalna
Charakteryzuje się lekceważeniem zobowiązań społecznych, nieliczeniem się z uczuciami innych, znaczącą niewspółmiernością między zachowaniami a obowiązującymi normami społecznymi. Zachowanie to niełatwo ulega zmianie po różnych negatywnych doświadczeniach, włącznie z karaniem. Tolerancja na frustrację jest niska, podobnie jak próg zachowań agresywnych, w tym - czynów gwałtownych. Występuje również tendencja do obwiniania innych lub uciekanie się do pozornie prawdopodobnych racjonalizacji zachowań, które powodują konflikty z otoczeniem.
Osobowość (zaburzenia):
- amoralna
- antysocjalna
- asocjalna
- psychopatyczna
- socjopatyczna
Nie obejmuje:
zaburzenia zachowania (F91.-)
osobowość chwiejna emocjonalnie (F60.3)
(F60.3) Osobowość chwiejna emocjonalnie
Cechuje się wyraźną tendencją do działań impulsywnych bez przewidywania konsekwencji tych działań; nastrój zmienny i nie dający się przewidzieć. Występuje też skłonność do wybuchów emocjonalnych, niezdolność do kontrolowania działań impulsywnych, tendencja do zachowań zaczepnych i konfliktów z innymi, szczególnie wtedy, gdy te zachowania są potępiane lub kończą się niepowodzeniem. Wyodrębniono dwa rodzaje tych zaburzeń: typ impulsywny, którego cechą dominującą jest niestabilność emocjonalna i brak kontroli działań impulsywnych oraz typ "borderline" (z pogranicza), w którym dodatkowo zaburzo
jest obraz samego siebie, swoich celów i preferencji, stałe uczucie pustki wewnętrznej, skłonność do wchodzenia w intensywne i nietrwałe związki z innymi oraz tendencja do działań samouszkadzających, w tym do gróźb i prób samobójczych.
Osobowość (zaburzenia):
- agresywna
- "borderline"
- eksplozywna
Nie obejmuje:
osobowość dyssocjalna (F60.2)
(F60.4) Osobowość histrioniczna
Charakteryzuje ją płytka i chwiejna uczuciowość, tendencja do dramatyzowania, teatralności, przesadna ekspresja emocjonalna, sugestywność, egocentryzm, pobłażliwość wobec siebie, nie uwzględnianie potrzeb innych, nadmierna uraźliwość oraz pragnienie admiracji, uznania i potrzeba podniet.
Osobowość (zaburzenia):
- histeryczna
- psychoinfantylna
(F60.5) Osobowość anankastyczna
Charakteryzuje się tendencją do niepewności, wątpliwości, perfekcjonizmu, nadmierną skrupulatnością, potrzebą sprawdzania i zajmowania się drobiazgami, sztywnością, uporem i ostrożnością. Mogą pojawiać się uporczywe, niepożądane myśli czy popędy (impulses), które nie osiągają nasilenia zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych.
Osobowość (zaburzenia):
- kompulsyjna
- obsesyjna
- kompulsyjno-obsesyjna
Nie obejmuje:
zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (F42.-)
(F60.6) Osobowość lękliwa (unikająca)
Charakteryzuje ją uczucie napięcia, lęku, niepewności i poczucia niższości, pragnienie akceptacji i uznania, nadmierna wrażliwość na odrzucenie i krytykę, zawężenie osobistych więzi społecznych oraz tendencja do unikania niektórych działań przez stałe wyolbrzymianie potencjalnego zagrożenia lub ryzyka w codziennych sytuacjach.
(F60.7) Osobowość zależna
Charakteryzuje się biernym opieraniem się na innych w podejmowaniu mniej lub bardziej ważnych decyzji życiowych, nadmierną obawą przed porzuceniem, poczuciem bezradności i niekompetencji, bierną uległością wobec życzeń starszych od siebie i innych oraz niedostatecznym wypełnianiem codziennych zadań. Brak napędu może przejawiać się zarówno w sferze intelektualnej, jak i emocjonalnej. Często występuje skłonność do przenoszenia odpowiedzialności na innych.
Osobowość (zaburzenia):
- asteniczna
- nieadekwatna
- bierna
- samoponiżająca się
(F60.8) Inne określone zaburzenia osobowości
Osobowość (zaburzenia):
- ekscentryczna
- uległa (typu "haltlose")
- niedojrzała
- narcystyczna
- bierno-agresywna
- psychoneurotyczna
(F60.9) Zaburzenia osobowości BNO
Nerwica charakteru BNO
Osobowość patologiczna BNO

(F61) Zaburzenia osobowości mieszane i inne
Ta kategoria odnosi się do zaburzeń osobowości, które często sprawiają trudności z klasyfikacją, ale nie wyrażają się w określonych wzorcach zachowań czy objawach opisanych w F60.-. w związku z tym stwarzają większe trudności diagnostyczne niż zaburzenia w F60.-.
Przykłady obejmują:
- mieszane zaburzenia osobowości z cechami niektórych zaburzeń opisanych w F60.-, lecz bez przewagi objawów, które pozwoliłyby na bardziej określone rozpoznania
- zmiany osobowości, nie mieszczące się w F60.- lub F62.- i rozpatrywane jako wtórne do podstawowego rozpoznania, współistniejących zaburzeń afektywnych czy lękowych.
Nie obejmuje:
zaostrzenie istniejących cech osobowości (Z73.1)

(F62) Trwałe zmiany osobowości nie wynikające z uszkodzenia ani z choroby mózgu
Ta grupa zaburzeń obejmuje zaburzenia zachowania i osobowości dorosłych, które powstają po przeżyciach związanych z katastrofą czy długotrwałej sytuacji stresowej lub po ciężkiej chorobie psychicznej u osób, które przedtem nie wykazywały zaburzeń osobowości. Rozpoznanie może być postawione jedynie wtedy, gdy dochodzi do wyraźnej i trwałej zmiany w dotychczasowym sposobie postrzegania, odnoszenia się do innych czy myślenia o sobie i otoczeniu. Zmiany osobowości powinny być znaczne i związane z niedostosowanymi i sztywnymi zachowaniami, które nie występowały przed patogennym przeżyciem. Zmian
ta nie może być bezpośrednim wyrazem innego zaburzenia psychicznego czy objawem rezydualnym wcześniej przebytej choroby psychicznej.
Nie obejmuje:
zaburzenia osobowości i zachowania wynikające z choroby, uszkodzenia czy dysfunkcji o.u.n. (F07.-)

(F62.0) Trwała zmiana osobowości po katastrofach (po przeżyciu sytuacji ekstremalnej)
Kategoria ta obejmuje trwałe zmiany osobowości, które następują po przeżyciach związanych z katastrofą i utrzymują się co najmniej 2 lata. Stres musi być tak ekstremalnie nasilony, że nie ma potrzeby uwzględniania stopnia osobniczej wrażliwości dla zrozumienia jego głębokiego wpływu na osobowość. Zaburzenie charakteryzuje wroga lub nieufna postawa wobec otaczającego świata, wycofanie z życia społecznego, uczucie pustki lub beznadziejności, stałe uczucie napięcia i rozdrażnienia jako wynik zagrożenia i wyobcowania. Pourazowe zaburzenia stresowe (F43.-) mogą poprzedzać ten typ zaburzeń.
Zmiany osobowości po:
- przeżyciach w obozie koncentracyjnym
- klęsce żywiołowej
- dłuższej niewoli ze stałym zagrożeniem śmiercią
- dłuższej ekspozycji na sytuacje zagrażające życiu, jak np. ofiara terroryzmu
- torturach
Nie obejmuje:
zaburzenia stresowe pourazowe (F43.1)
(F62.1) Trwała zmiana osobowości po chorobie psychicznej
Są to zmiany osobowości utrzymujące się co najmniej 2 lata, związane z traumatycznymi doświadczeniami wynikającymi z przebytej ciężkiej choroby psychicznej. Zmian tych nie można przypisywać prepsychotycznym zaburzeniom osobowości. Trzeba je różnicować ze schizofrenią rezydualną oraz innymi stanami niepełnego wyzdrowienia po poprzedzającej chorobie psychicznej. Ten typ zaburzeń charakteryzuje nadmierna zależność od innych oraz roszczeniowa postawa; przekonanie o zmianie lub stygmatyzacji przez chorobę, prowadzące do niemożności nawiązania czy utrzymania bliskich i przyjaznych stosunków z lud
i i do społecznej izolacji; bierność, ograniczenie zainteresowań i umiejętności wykorzystania wolnego czasu; stałe narzekanie na różne dolegliwości, co może iść w parze ze skargami hipochondrycznymi i wejściem w rolę chorego; nastrój dysforyczny lub chwiejny, nie związany z obecnym czy przebytym zaburzeniem psychicznym, z rezydualnymi objawami afektywnymi oraz długotrwałe problemy w funkcjonowaniu społecznym i zawodowym.
(F62.8) Inne trwałe zmiany osobowości
Zmiany osobowości w przebiegu zespołu przewlekłego bólu.
(F62.9) Trwałe zmiany osobowości, nie określone

(F63) Zaburzenia nawyków i popędów (impulsów)
Ta kategoria obejmuje zaburzenia zachowania, które nie są opisane w innych rozdziałach. Charakteryzują je powtarzające się działania bez jasnej, racjonalnej motywacji, które nie mogą być kontrolowane i zazwyczaj szkodzą interesom pacjenta i innych ludzi. Pacjent określa te zachowania jako związane z popędem do działania. Przyczyny ich nie są znane. Zaburzenia te ujęte są w jedną grupę z racji wyraźnych opisowych podobieństw, a nie dlatego, że mają inne wspólne cechy.
Nie obejmuje:
nawykowe nadmierne używanie alkoholu lub substancji psychoaktywnych (F10-F19)
zaburzenia popędów i nawyków, w tym zachowania seksualnego (F65.-)

(F63.0) Patologiczny hazard
Zaburzenie to polega na często powtarzającym się uprawianiu hazardu, który przeważa w życiu człowieka ze szkodą dla wartości i zobowiązań społecznych, zawodowych, materialnych i rodzinnych.
Hazard przymusowy
Nie obejmuje:
nadmierne uprawianie hazardu przez pacjentów maniakalnych (F30.-)
hazard i zakładanie się BNO (Z72.6)
hazard uprawiany przez osoby z zaburzeniami osobowości typu dyssocjalnego (F60.2)
(F63.1) Patologiczne podpalanie (piromania)
Zaburzenie to charakteryzuje się wieloma podpaleniami lub próbami wzniecenia pożaru bez widocznego motywu, ale z uporczywym zainteresowaniem się tematami związanymi z ogniem czy pożarem. Takie zachowanie jest często związane z uczuciem narastającego napięcia przed podpaleniem oraz intensywnym podnieceniem bezpośrednio po nim.
Nie obejmuje:
podpalanie:
- przez osobę dorosłą z zaburzeniami osobowości typu dyssocjalnego (F60.2)
- z powodu zatrucia alkoholem lub substancjami psychoaktywnymi (F10-F19, ze wspólnym czwartym znakiem kodu)
- jako podstawa obserwacji w razie podejrzenia choroby psychicznej (Z03.2)
- przez osobę z zaburzeniami zachowania (F91.0)
- przez osobę z organicznymi zaburzeniami psychicznymi (F00-F09)
- przez osoby chore na schizofrenię (F20.-)
(F63.2) Patologiczne kradzieże (kleptomania)
Zaburzenie to polega na powtarzającej się trudności lub niemożności powstrzymania się od kradzieży przedmiotów, które nie są zabierane dla osobistego użytku ani z chęci zysku. Zamiast tego rzeczy skradzione mogą być wyrzucane, rozdawane lub zbierane. Zachowanie to idzie również w parze z wzrastającym uczuciem napięcia przed kradzieżą i gratyfikacji w czasie i tuż po czynie.
Nie obejmuje:
zaburzenia depresyjne z kradzieżami (F31-F33)
organiczne zaburzenia psychiczne (F00-F09)
kradzieże sklepowe jako podstawa obserwacji w razie podejrzenia zaburzenia psychicznego (Z03.2)
(F63.3) Trichotillomania
Zaburzenie charakteryzuje wyraźna utrata włosów spowodowana niemożnością powstrzymania się od ich wyrywania. Czynność jest poprzedzana wzrastającym napięciem, a po jej zakończeniu następuje uczucie ulgi lub zadowolenia. Takiego rozpoznania nie należy stawiać, jeśli wyrywanie włosów zbiegło się z poprzedzającym zapaleniem skóry lub jest wynikiem urojeń czy omamów.
Nie obejmuje:
stereotypie ruchowe ze skubaniem włosów (F98.4)
(F63.8) Inne zaburzenia nawyków i popędów (impulsów)
Tę kategorię diagnostyczną stosujemy w innych rodzajach stale powtarzającego się niedostosowanego zachowania. Nie są one odmianami innych, znanych zespołów psychopatologicznych i cechują się niezdolnością do powstrzymania się od powtarzania nieprawidłowych zachowań. Impulsywne działanie jest poprzedzone stanem napięcia i uczuciem ulgi w czasie wykonywania czynności.
Okresowe eksplozywne zaburzenia zachowania
(F63.9) Zaburzenia nawyków i popędów (popędów), nie określone

(F64) Zaburzenia identyfikacji płciowej

(F64.0) Transseksualizm
Pacjent pragnie żyć i być akceptowanym jako przedstawiciel płci przeciwnej, czemu towarzyszy zazwyczaj uczucie niezadowolenia (discomfort) z powodu niewłaściwości własnych anatomicznych cech płciowych oraz chęć poddania się leczeniu hormonalnemu czy operacyjnemu, by własne ciało uczynić możliwie najbardziej podobnym do ciała płci preferowanej.
(F64.1) Transwestytyzm o typie podwójnej roli
Przebieranie się w odzież płci przeciwnej w celu osiągnięcia przyjemności z chwilowego odczuwania przynależności do płci przeciwnej, jednak bez chęci bardziej trwałej zmiany płci i bez pragnienia operacyjnego potwierdzenia tej zmiany. Przebieraniu się nie towarzyszy podniecenie seksualne.
Zaburzenia identyfikacji płciowej w okresie dojrzewania lub wieku dorosłym, typ nietransseksualny
Nie obejmuje:
transwestytyzm fetyszystyczny (F65.1)
(F64.2) Zaburzenia identyfikacji płciowej w dzieciństwie
Zaburzenia te rozpoczynają się zazwyczaj we wczesnym dzieciństwie (zawsze przed pokwitaniem) i charakteryzują się uporczywym głębokim niezadowoleniem z własnej płci wraz z chęcią posiadania cech płci przeciwnej. Cechują się stałym zainteresowaniem ubraniem i postępowaniem płci przeciwnej i odrzucaniem własnej płci. Rozpoznanie wymaga ustalenia głębokich zaburzeń identyfikacji płci; nie wystarczy stwierdzenie u dziewczynek zachowania chłopięcego, a u chłopców - zachowania dziewczęcego. Tego rozpoznania nie należy stawiać u osoby na początku lub podczas pokwitania (wtedy kategoria F66.-).
Nie obejmuje:
zaburzenia niezgodne z ego (egodystoniczne) orientacji seksualnej (F66.1)
zaburzenia dojrzewania seksualnego (F66.0)
(F64.8) Inne zaburzenia identyfikacji płciowej
(F64.9) Zaburzenia identyfikacji płciowej, nie określone
Zaburzenia ról płciowych BNO

(F65) Zaburzenia preferencji seksualnych
Obejmuje: parafilie

(F65.0) Fetyszyzm
Uzależnienie się od martwych przedmiotów jako bodźców wywołujących podniecenie i satysfakcję seksualną. Wiele tych przedmiotów (fetyszy) stanowi jakby "przedłużenie" ludzkiego ciała, tak jak odzież czy obuwie. Niektóre popularne fetysze wyróżnia rodzaj materiału, z którego są wykonane, jak guma, plastik czy skóra. Mają one odmienne znaczenie dla jednostki. Niektórzy potrzebują ich dla wzmożenia naturalnego podniecenia seksualnego, np. proszą partnera o włożenie jakiejś części garderoby.
(F65.1) Transwestytyzm fetyszystyczny
Zaburzenie to polega na potrzebie noszenia ubrań płci przeciwnej głównie po to, by osiągnąć podniecenie seksualne i mieć wygląd osoby płci przeciwnej. Transwestytyzm fetyszystyczny odróżnia się od transwestytyzmu transseksualnego poprzez wyraźny związek z seksualnym pobudzeniem i silną potrzebą zdjęcia ubrania, kiedy pojawia się orgazm, a pobudzenie zanika. Zaburzenie to może być wyrazem wczesnej fazy w rozwoju transseksualizmu.
Fetyszyzm transwestytyczny
(F65.2) Ekshibicjonizm
Polega na okresowo nawracającej lub stałej tendencji do eksponowania narządów płciowych obcym osobom (zwykle przeciwnej płci) lub osobom przebywającym w miejscach publicznych, bez dążenia do bliższego kontaktu. w czasie odsłaniania występuje zwykle, ale nie zawsze, podniecenie seksualne, a potem zwykle masturbacja.
(F65.3) Oglądactwo (voyeurism)
Chodzi tu o powtarzającą się lub stałą tendencję do podglądania ludzi - bez ich wiedzy - w czasie seksualnych zbliżeń czy w intymnych sytuacjach, np. rozbierania się. Prowadzi to zwykle do podniecenia seksualnego oraz masturbacji.
(F65.4) Pedofilia
Kontakty seksualne osoby dorosłej z dziećmi, najczęściej w wieku przed pokwitaniem lub pokwitania. Niektórzy preferują kontakty z dziewczynkami, inni z chłopcami, albo są zainteresowani jedną i drugą płcią.
(F65.5) Sadomasochizm
Kontakty seksualne, związane z zadawaniem bólu, upokarzaniem, czy zniewalaniem. Jeśli partner woli być odbiorcą takiej stymulacji seksualnej - określa się to masochizmem, jeśli zaś woli ją wywoływać - to sadyzm. Do pobudzenia seksualnego dochodzi często przy zastosowaniu sadystycznych i masochistycznych metod.
Masochizm
Sadyzm
(F65.6) Złożone zaburzenia preferencji seksualnej
Czasami u jednej osoby występuje więcej niż jedno zaburzenie w zakresie preferencji seksualnej i żadne z nich nie przeważa. Do najczęstszych należy powiązanie fetyszyzmu, transwestytyzmu i sadomasochizmu.
(F65.8) Inne zaburzenia preferencji seksualnej
Do innych odchyleń zachowania w zakresie preferencji seksualnej należy: prowadzenie obscenicznych rozmów telefonicznych, ocieranie się o ludzi w zatłoczonych miejscach publicznych jako forma stymulacji seksualnej, kontakty seksualne ze zwierzętami czy też wykorzystanie strangulacji (podduszania) lub niedotlenienia w celu zintensyfikowania doznań seksualnych.
Ocieractwo (frotteryzm)
Nekrofilia
(F65.9) Zaburzenia preferencji seksualnych, nie określone
Dewiacje seksualne BNO

(F66) Zaburzenia psychologiczne i zaburzenia zachowania związane z rozwojem i orientacją seksualną

(F66.0) Zaburzenia dojrzewania seksualnego
Pacjent cierpi z powodu niepewności dotyczącej własnej identyfikacji czy orientacji seksualnej, co powoduje lęk lub depresję. Występuje to najczęściej w okresie pokwitania u osób, które mają trudność co do określenia orientacji seksualnej - homoseksualna, heteroseksualna czy biseksualna; może także wystąpić u osób, które po okresie pozornie ustalonej orientacji seksualnej (pozostając w dłuższych związkach) zauważyły zmianę swojej orientacji.
(F66.1) Orientacja seksualna niezgodna z ego (egodystoniczna)
Identyfikacja płciowa czy też preferencja seksualna (heteroseksualna, homoseksualna, biseksualna lub przedpokwitaniowa) nie budzą wątpliwości, ale jednostka z powodu współistniejących zaburzeń psychologicznych i behawioralnych chciałaby, by było inaczej i chce leczyć się w celu zmiany płci.
(F66.2) Zaburzenie związków seksualnych
Kategoria ta zawiera zaburzenia identyfikacji czy preferencji seksualnych (heteroseksualnych, homoseksualnych lub biseksualnych) prowadzące do trudności w nawiązywaniu i utrzymaniu związku z partnerem seksualnym.
(F66.8) Inne zaburzenia rozwoju psychoseksualnego
(F66.9) Zaburzenia rozwoju psychoseksualnego, nie określone

(F68) Inne zaburzenia osobowości i zachowania u dorosłych
(F68.0) Kształtowanie objawów fizycznych przez przyczyny psychologiczne
Polega ono na wyolbrzymianiu lub przewlekaniu się objawów fizycznych występujących w uporczywych chorobach, zaburzeniach czy niewydolności somatycznej z powodu psychologicznego stanu pacjenta. Pacjent przeżywa zazwyczaj przygnębienie (distress) z powodu bólu czy niewydolności i często ma uzasadnione obawy co do możliwości przewlekania czy pogarszania się bólu, czy niewydolności.
Nerwica roszczeniowa (kompensacyjna)
(F68.1) Zamierzone wytwarzanie lub naśladowanie objawów czy niewydolności fizycznych lub psychicznych (zaburzenie pozorowane)
Pacjent udaje objawy wielokrotnie, bez jasnego powodu i może nawet wyrządzić sobie krzywdę, aby wywołać objawy. Motywacja tego zachowania jest niejasna i przypuszczalnie wewnętrzna. Celem udawania jest wejście w rolę chorego. Zachowanie to często wiąże się z znacznymi nieprawidłowościami w zakresie osobowości i związków z innymi ludźmi.
Hospital hopper syndrom (zespół pacjenta wędrującego po szpitalach)
Zespół M/nchhausena
Wędrujący pacjent
Nie obejmuje:
dermatitis artefacta (L98.1)
symulowanie (osoba udająca chorobę z oczywistą motywacją) (Z76.5)
(F68.8) Inne określone zaburzenia osobowości i zachowania u dorosłych
Zaburzenia charakteru BNO
Zaburzenia w relacjach z innymi ludźmi BNO

(F69) Zaburzenia osobowości i zachowania u dorosłych, nie określone

źródło: [stary1.portalmed.pl/finn2/klasyfikacje/index.stm?klas=icd10]
______________________________
 
[http://www.youtube.com/watch?v=ksiXn6h-gwo]

Specjalista -
 
LukRecJa
 Wysłana - 6 marzec 2006 19:21      [zgłoszenie naruszenia]

Trochę dodatkowych info...

TRANSSEKSUALIZM


Na czym polega transseksualizm?

Jest to najbardziej całościowe zaburzenie identyfikacji płciowej. Polega ono na zupełnym nieakceptowaniu swojej płci i pragnieniu jej zmiany. Transseksualista pragnie żyć i pełnić w społeczeństwie rolę płci przeciwnej. Czuje się on kobietą w ciele mężczyzny lub na odwrót. Transseksualista dąży do zmiany wyglądu swojego ciała przy pomocy zabiegów chirurgicznych i leczenia hormonami płciowymi. Dążenie do zmiany płci odczuwane jest jako przymus wewnętrzny, osoby cierpiące na transseksualizm zmieniają płeć nie patrząc na konsekwencje rodzinne czy społeczne.
Istotnym warunkiem dla rozpoznania transseksualizmu jest prawidłowy zestaw genów płciowych (czyli u kobiety XX a u mężczyzn XY). Transseksualizm może występować jako objaw schizofrenii. Jest wtedy postrzegany jako objaw głębokiej dezintegracji tożsamości siebie jako płci.

Leczenie transseksualizmu

W leczeniu transseksualizmu stosuje się metody prawne, terapię medyczną oraz oddziaływania rodzinne i społeczne.
Metody prawne polegają np. na sądowym przeprowadzeniu zmiany zapisu o rodzaju płci w akcie urodzenia. Osoby cierpiące na transseksualizm przechodzą kuracje hormonalne, które mają na celu podkreślenie cech płci przeciwnej. Radykalną formą leczenia trannseksualizmu są operacje chirurgiczne. Polegają one na zmniejszaniu lub powiększaniu piersi, amputacji członka lub wszczepieniu sztucznego penisa, sztucznej moszny i sztucznych jąder, usunięciu jąder lub jajników. Efekty leczenia są lepsze, jeżeli zmiana płci jest akceptowana przez rodzinę transseksualisty oraz przez jego środowisko. W tym celu prowadzi się poradnictwo rodzinne oraz różnorakie akcje społeczne, programy edukacyjne, audycje radiowe, artykuły w prasie, mające uzmysłowić opinii publicznej wagę problemu osób, których płeć psychiczna jest odmienna od ich płci biologicznej.
Przed interwencją chirurgiczną zaleca się transseksualiście tzw. dwuletni test diagnostyczny realnego życia. Osoba cierpiąca na transseksualizm przez 2 lata żyje w roli płci przeciwnej, mając okazję sprawdzić się w tej roli. Przez okres trwania testu transeksualista utrzymuje stały kontakt z lekarzem seksuologiem lub psychiatrą.


EKSHIBICJONIZM


Co to jest ekshibicjonizm?

Ekshibicjonizm (obnażalstwo) jest to zaburzenie preferencji seksualnej polegające na osiąganiu podniecenia seksualnego poprzez obnażanie się, zwykle przed osobami płci przeciwnej. Ekshibicjonista robi to zazwyczaj w zaskakujących okolicznościach, np. w windzie lub parku. Osoby będące ofiarami ekshibicjonisty nie są narażone na gwałt!
Obnażaniu narządów płciowych towarzyszy podniecenie seksualne i prawie zawsze masturbowanie się.
Jedną z form ekshibicjonizmu jest peodeiktofilia. Polega ona na straszeniu, szokowaniu i wzbudzaniu paniki poprzez pokazywanie członka.

Czy istnieją różnice w występowaniu wśród mężczyzn i kobiet?

W populacji ekshibicjonizm dotyczy wyłącznie mężczyzn. Jest on za to częściej spotykany u kobiet psychicznie chorych. Zwykle ekshibicjonizm występuje między 18-40 r.ż.

W jakich schorzeniach może występować ekshibicjonizm?

Ekshibicjonizm może występować w zespole otępiennym, zaburzeniach schizofrenicznych (zwłaszcza w schizofrenii prostej), w padaczce (kiedy towarzyszą jej zaburzenia świadomości). Może on występować również w upośledzeniu psychicznym.


OGLĄDACTWO i WĄCHACTWO

Co to znaczy oglądactwo?

Oglądactwo (zwane też voyeuryzmem lub skoptofilią) to zaburzenie preferencji seksualnych.
Jest to trwała skłonność do podglądania ludzi w ich intymnych zachowaniach takich jak rozbieranie się, mycie lub w czasie ich zachowań seksualnych. (Nie można jednak wytłumaczyć oglądactwem sukces programu Big Brother!) Podglądaniu w znaczeniu skoptofilii towarzyszy zwykle silne podniecenie i onanizm. Osoba podglądająca (voyer) nie pragnie kontaktu seksualnego z osobą lub osobami podglądanymi. Oglądacze mogą podglądać zarówno jawnie lub w ukryciu, zwykle nie dążą oni jednak do ujawnienia się. Akceptowaną społecznie formą oglądactwa jest striptiz lub sceny "łóżkowe" na filmach. Wsólcześni voyeryści krzystają przy podglądaniu silnych lornetek lub noktowizorów.
Odmianą oglądactwa jest eksaudyryzm. Podniecenie seksualne i rozkosz przeżywana jest wtedy podczas podsłuchiwania odgłosów towarzyszących stosunkowi płciowemu.

Co to jest wąchactwo?

Wąchactwo to zaburzenie preferencji seksualnej polegające na podniecaniu się zapachami pochodzącymi od osoby obdarzonej uczuciem lub wzbudzającej pożądanie.
Nośnikami tych zapachów (np. perfum, moczu) są zwykle elementy bielizny intymnej.
Doświadczanie tych zapachów jest źródłem podniecenia seksualnego i osiągnięcia orgazmu w nieobecności partnerki lub partnera.

Leczenie

Obydwa te zaburzenia stają się problemem, jeżeli dominują w zachowaniach seksualnych lub zastępują życie intymne z drugim człowiekiem.
Jak w przypadku innych zaburzeń seksualnych oglądactow i wąchactwo są źródłem cierpienia psychicznego dla osób, u których występują. W leczeniu największą rolę odgrywa psychoterapia.


SADOMASOCHIZM


Co to jest sadomasochizm ?

Jest to jedna z form zaburzonej preferencji seksualnej. Polega na aktywności seksualnej w której dominuje zadawanie komuś lub doświadczanie na sobie bólu ale również krępowania, bicia, chłosty, gryzienia, upokorzenia, poniżania itp.
W masochiźmie rozkosz seksualna doznawana jest jedynie w sytuacji związanej z całkowitą uległością i podporządkowaniem się swojemu partnerowi seksualnemu.
Sadyzm (od nazwiska libertyna, markiza de Sade) to zaburzenie polegające na odczuwaniu podniecenia seksualnego i orgazmu w momencie dominacji i podporządkowywaniu sobie partnera.

Rodzaje sadyzmu

Dakryfilia to odmiana sadyzmu, która polega na znajdowaniu przyjemności seksualnej w łzach partnera.
Odmianą sadyzmu jest także flagellantyzm, polegajacyn na znajdowaniu przyjemności seksualnej w chłostaniu partnera.

Odmiany masochizmu

Odmianą masochizmu jest klismafilia, polegająca na rozkoszy seksualnej towarzyszącej lewatywie.
Odmianą masochizmu jest również tanatofilia, w której człowiek rozmiłowuje się w tematyce związanej ze śmiercią i umieraniem a podniecenie i rozkosz seksualna osiągane są poprzez wyobrażanie sobie swojej śmierci oraz żalu, który spowoduje ona w rodzinie i bliskim otoczeniu.

Dlaczego sadomasochizm?

Sadomasochizm to występowanie u jednej osoby podniecenia seksualnego zarówno w sytuacji masochistycznej jak i sadystycznej. Najczęściej obie te postawy występują jednocześnie, a jedna z nich przeważa.

Sadyzm i gwałt

10 % gwałtów popełniana jest przez sadystów. Czasami w trakcie praktyk sadystycznych może dochodzić do mordów z lubieżności.

Rozdział płci

Zachowania sadystyczne częściej występują wśród mężczyzn, natomiast masochizm częściej występuje wśród kobiet.

źródło: [www.poradnikmedyczny.pl]
_______________________________
 
[http://www.youtube.com/watch?v=ksiXn6h-gwo]

Specjalista -
 
LukRecJa
 Wysłana - 6 marzec 2006 19:31      [zgłoszenie naruszenia]

BORDERLINE PERSONALITY DISORDER

Borderline

Właściwie: zaburzenie borderline albo osobowość borderline. Jest to pewien rodzaj niewątpliwej patologii osobowości, znanej i opisywanej dopiero od kilkudziesięciu lat. Istnieje nawet przypuszczenie (S. Tyano), że zaburzenie to jest związane z czynnikami kulturowymi, stąd jego niewystępowanie w przeszłości. Przejawy zaburzenia są liczne i ryzykowne byłoby rostrzygać, które z nich są najistotniejsze. Na pierwsze miejsce zdają się wysuwać głębokie zaburzenia tożsamości, brak psychicznej stabilności dotyczącej emocji i motywacji oraz przeżywanie okresowo bardzo silnych napięć psychicznych, wiążących się niejednokrotnie z tendencjami autoagresyjnymi. Dokładniejszy opis zaburzenia borderline zawarty jest w postaci poniższego zestawienia typowych cech, zachowań i objawów:

* wspomniane zaburzenia tożsamości przejawiające się w niestałości przeżywania i oceny samego siebie, zmienność celów i motywacji, opinii o ludziach i związków z nimi, chwiejność identyfikacji seksualnej i społecznej
* okresowo stany bardzo silnego napięcia psychicznego, nieraz bez uchwytnej przyczyny
* stany depresyjne, zwykle stosunkowo krótkie, ale nieraz o znacznej głębokości
* zachowania autoagresyjne, tendencje do nadużywania substancji psychoaktywnych i alkoholu, choć często nieprowadzące do głębszych uzależnień.
* mimowolna skłonność do działań niebezpiecznych, związanych z ryzykiem poniesienia szkody czy wypadku
* częste poczucie samotności, związane z trudnościami w utrzymaniu dłuższych więzi, mimo silnego pragnienia związania się z kimś powstające więzi są krótkie aczkolwiek bywają bardzo intensywne. Tendencja do traktowani seksu jako dominującej formy zaspokajania potrzeb bliskości.
* pragnienie więzi "symbiotycznej" tj. połączonej z nierealnymi oczekiwaniami np., że bliska osoba uchroni przed przeżywaniem skrajnych uczuć, nada sens życiu, uchroni od cierpienia, zawsze i w pełni będzie akceptowała wszystkie zachowania.
* aktywne szukanie pomocy wśród ludzi, grup religijnych i służby zdrowia.
* występuje u obu płci, jednak częściej u kobiet

Przyczyny zaburzenia borderline nie są znane. Przypuszcza się, że mogą odgrywać rolę czynniki genetyczne, ale szczególne znaczenie przywiązuje się do wczesnych doświadczeń społecznych. Ma to dotyczyć szczególnego rodzaju relacji z matką, dzieciństwa związanego z brakiem stałości i bezpieczeństwa, dużej liczby doświadczeń niezgodnych z oczekiwaniami dziecka. Wiele osób z osobowością borderline przypomina sobie nadużycie seksualne we wczesnym wieku.

Główną formą pomocy osobom z borderline jest psychoterapia, która powinna być intensywna i długa, z reguły wieloletnia. Farmakoterapia odgrywa mniejszą rolę, choć bywa potrzebna a nawet niezbędna np. w okresach wystąpienia przedłużających się głębszych objawów depresyjnych, bądź jako pomoc w zmniejszeniu ogólnego napięcia psychicznego. W trudnym życiu z głęboką wewnętrzną niestabilnością psychiczną i duchową istotną rolę może odgrywać zakorzenienie się tych osób w wybranej przez nich grupie społecznej czy wspólnocie.

źródło: [www.synapsis.pl]
_______________________________
 
[http://www.youtube.com/watch?v=ksiXn6h-gwo]

Specjalista -
 
Galafron
 Wysłana - 5 lipiec 2006 21:05      [zgłoszenie naruszenia]

Na komisji wojskowej napisali, że mam zaburzenia osobowości nieznacznie upośledzające zdolności adaptacyjne :P
_______________________________
 
Long live the man!
To god - quick death!

 
Skalar.
 Wysłana - 7 lipiec 2006 18:39      [zgłoszenie naruszenia]

Nom widać że sie bardzo z tgo cieszysz Graty człowieku
_______________________________
 
[http://www.insomnia.pl/temat616474] - Sprzedam/wymienię książki

 
hallucyon
 Wysłana - 7 lipiec 2006 23:43      [zgłoszenie naruszenia]

Dorzucę mojego ulubieńca :

F65.8 Ocieractwo (froteryzm)

Parafilia dotykająca najczęściej mężczyzn, polegająca na osiąganiu satysfakcji seksualnej poprzez ocieranie penisa o kobiece pośladki lub inne odziane części ciała. Do tego typu aktów dochodzi zwykle w zatłoczonych miejsca, zwłaszcza środkach komunikacji miejskiej.

Ach te tramwaje, nigdy nie wiesz na co się nadziejesz ...

 
Galafron
 Wysłana - 9 lipiec 2006 13:21      [zgłoszenie naruszenia]

Pewnie, że się ciesze ... i tak dostałem kat. A. Wychodzi na to że komisja była bardziej anormalna niż ja
_______________________________
 
Long live the man!
To god - quick death!

 
Grundman
Perpetuum mobile
 Wysłana - 9 lipiec 2006 16:18      [zgłoszenie naruszenia]

A już wiadomo na co cierpieli Janosik i Robin Hood

"(F63.2) Patologiczne kradzieże (kleptomania)
Zaburzenie to polega na powtarzającej się trudności lub niemożności powstrzymania się od kradzieży przedmiotów, które nie są zabierane dla osobistego użytku ani z chęci zysku. Zamiast tego rzeczy skradzione mogą być wyrzucane, rozdawane lub zbierane."
_______________________________
 
Namaste!

Ekspert -
 
Grooge
 Wysłana - 19 wrzesień 2006 16:49      [zgłoszenie naruszenia]

Skad moge sciagniac wszystkie "F" a nie tylko "F60-F69"... jakies linki...

_______________________________
 
Nie wystarczy mieć na kogo, trzeba także umieć liczyć...;-)

 
ciociapoli
 Wysłana - 16 sierpień 2011 16:05       [zgłoszenie naruszenia]

ja mam rozwój w kierunku osobowości psychoneurotycznej powie mi ktoś o co bardziej w tym chodzi ? Proszę!!

[Powiadom mnie, jeśli ktoś odpowie na ten artykuł.]



 
Przegląd tygodnia | Wyślij odpowiedź

Zaburzenia osobowości i zachowania dorosłych (F60-F69)

Warto przeczytać: Bóg = ? | Kara śmierci, a kościół katolicki | dorastanie....... ehhh | Oświecenia... ;) | sema pe [?] | Socjofobia ? | JP II dlaczego nie reagował? | Gay's Brain vs. Hetero Reality | Psychiatria i farmakologia - ciekawe, choć smutne :( | Boga nie ma! Przynajmniej to łatwiej udowodnić... | no ale co zrobić z tą karmą;P | Czy ktoś wie co oznacza owa sentencja? - PILNE | rastafarianizm a sprawa polska... | psychoterapia (magiczna) różdżka by wyczarować szczęście? | "Motylki" :/ | wasze dziwne sny..? | iwona radziszewska | Basti Nestor Dziękujemy Panie Donaldzie | Basti Nestor Dziękujemy Panie Donaldzie | clk | rubik | Basti Nestor Dziękujemy Panie Donaldzie | nagi peryskop | rak | Grown ups 2 | wyniki konkursu | fit wyniki | rafałek | urodziny dziewczyny | zgadnij | hurtowa pomoc | idioci na syntholu | wesele nowa huta | max | Biznes

 
Polecamy: KSW | Komputery | Nauka

wersja lo-fi


Copyright 2000 - 2014 SFD S.A.
 
Powered by Pazdan ForKat 4.0