FORUM INSOMNIA
zabawa imprezy problemy przemyślenia seks

∑ temat został odczytany 6109 razy ¬


ZAREJESTRUJ SIĘ I ZALOGUJ NA FORUM, TO NIC NIE KOSZTUJE!
PO ZALOGOWANIU BĘDZIESZ MÓGŁ ZOBACZYĆ WYPOWIEDZI SPECJALISTÓW I WYŁĄCZYĆ REKLAMY

 
ROZRYWKA | Nauki Humanistyczne
historia muzyki 
[powiadom znajomego]    
Autor "historia muzyki"   
 
b3h
 Wysłana - 29 listopad 2006 21:36        | zgłoś naruszenie regulaminu

Sprawdź swoje BMI

Witam

musze napisac prace historia muzyki(poczawszy na starozytnosci konczac na terazniejszosci).Potrzebuje pomocy w celu rozwiniecia tematu, jakies wskazowki, sugestie, chce napisac ta prace w miare ciekawie, uwzgledniajac najwazniejsze elementy historii.W google jest sporo istotnych informacji ale nie opisuja za ciekawie czasy sredniowiecza,renesansu,baroku.

pozdrawiam
______________________________
 
Chvj frajerom na drogę plus środkowy światu.

 
DISKOPOLO
 Wysłana - 30 listopad 2006 01:03      [zgłoszenie naruszenia]

nie za bardzo, wiem, co moge ci poradzic poza siegnieciem do jakies fachowej (mniej lub bardziej) literatury. ja sama jezeli chodzi o historie muzyki dysponuje raczej wiedza szczatkowa.
_______________________________
 
tera mie to wali bo jestem na fali

Znawca -
 
roberto 55
Outsider
 Wysłana - 30 listopad 2006 14:13      [zgłoszenie naruszenia]

Może nie całkiem na temat, ale warte przeczytania

Gdy nucimy sobie, albo wystukujemy rytm usłyszanej niedawno piosenki, większość z nas nie zastanawia się, dlaczego akurat ten utwór tak łatwo wpadł nam w ucho i wszędzie nam towarzyszy. Po prostu dobrze brzmi - myślimy sobie, podobnie jak nasza ulubiona potrawa po prostu dobrze smakuje.

Jednak rosnąca liczba neurologów i psychologów zaczyna dokładniej przyglądać się temu zjawisku. Na przykład naukowcy w Instytucie Neurologicznym w Montrealu przeskanowali mózgi muzyków i stwierdzili, że "dreszczyk", jaki ci odczuwają, słysząc poruszające ich fragmenty muzyki, wynika z uaktywniania się tych samych części mózgu, jak podczas stymulacji spowodowanej jedzeniem czy seksem.

Ponieważ oczywistym wydaje się, że w jakiś sposób jesteśmy "zaprogramowani" na muzykę, niektórzy naukowcy postawili sobie kolejne pytanie - jak do tego doszło? W książce "This is Your Brain on Music" Daniel Levitin, neurolog z McGill University, wyjaśnia, że "pytanie o podstawę, tę powszechną ludzką umiejętność, to pośrednio pytanie o ewolucję".

Fakt, że muzyka jest zjawiskiem powszechnym wśród różnych kultur i towarzyszy człowiekowi od bardzo dawna - archeologowie odnaleźli instrumenty muzyczne sprzed 34 tysięcy lat p.n.e. i niektórzy z nich wierzą, że resztki wydrążonej kości sprzed 50 tysięcy lat, znalezione w siedlisku neandertalczyka, to pierwotny flet - sugeruje, że to rzeczywiście może być wrodzona ludzka przypadłość. Niejasny jest tylko cel, czemu ona miałaby służyć.

Ewolucyjne korzyści wynikające z naszego upodobania do jedzenia (odżywianie) i seksu (prokreacja) dają się bardzo łatwo wyjaśnić. Z muzyką sprawa jest jednak dużo bardziej skomplikowana. Pytanie o sens muzyki stało się jedną z wielkich niewiadomych na polu psychologii ewolucyjnej - kontrowersyjnej dyscypliny, zajmującej się ustaleniem pochodzenia różnych aspektów zachowania współczesnego człowieka, od wychowywania dzieci po religię.

Niektórzy psychologowie ewolucyjni sugerują, że muzyka wzięła swe początki ze sposobu, w jaki samce zwracały na siebie uwagę samiczek i próbowały robić na nich wrażenie. Inni widzą jej korzenie w relacji między matką a dzieckiem. Trzecia hipoteza brzmi tak: muzyka jest społecznym spoiwem, które pozwalało tworzyć wspólną tożsamość u wczesnych społeczności ludzkich.

Niewielu czołowych psychologów głosi, że w muzyce nie tkwi zupełnie żaden cel adaptacyjny, a po prostu udaje jej się - jak pisze harwardzki psycholog Steven Pinker - "łaskotać czułe miejsca" w obszarach mózgu, które wyewoluowały do innych celów.
W książce z 1997 roku, "How The Mind Works", Pinker ochrzcił muzykę mianem "słuchowego serniczka". Od tego czasu określenie to stanowi wyzwanie dla muzykologów, psychologów i neurologów, którzy są odmiennego zdania.

Pierwszym myślicielem, który spróbował znaleźć miejsce dla muzyki w porządku Darwina, był sam Karol Darwin. W swojej książce z 1871 roku "The Descent of Man" twierdził, że "muzyczne nuty i rytm były na początku rozwijane przez przodków rodzaju ludzkiego po to, by oczarować płeć przeciwną". Za przykład służył mu śpiew ptaków. U wielu gatunków ptaków osobniki męskie świergolą po to, by zrobić wrażenie na samiczkach. Zależnie od gatunku samiczki ulegają tym samcom, którzy charakteryzują się szerokim repertuarem albo najbardziej złożonymi i niepowtarzalnymi melodiami.

Największym obrońcą tego modelu jest dziś Geoffrey Miller, psycholog ewolucyjny z University of New Mexico. Twierdzi on, że w dawnych społecznościach śpiew i taniec mogły działać w sposób, w jaki czyni się to jeszcze dziś w rdzennych kulturach amerykańskich - jako substytut polowań i wojen. Umiejętność tworzenia pomysłowych melodii i rytmów miałaby być wiązana z inteligencją i kreatywnością, a długie, żmudne tańce są dowodem czyjejś wytrzymałości - a to rodzaj cech, które wybredna samiczka chciałaby widzieć u swojego potomstwa.

Nawet dziś Miller twierdzi, że w muzyce pozostało jeszcze nieco jej prokreacyjnych korzeni. Patrząc na 6 tysięcy najnowszych płyt z jazzem, rokiem i muzyką klasyczną, Miller wylicza, że 90 procent z nich zostało stworzonych przez mężczyzn, i że większość ich dzieł powstała, gdy mieli 30 lat, co jest - jak podkreśla - również wiekiem największej aktywności seksualnej.

Miller wskazuje tu zwłaszcza na przykład Jimiego Hendrixa. Pisze, że mimo iż muzyk zmarł w wieku 27 lat, miał wiele "romansów z setkami fanek, utrzymywał jednocześnie długoterminowe relacje z co najmniej dwiema kobietami i został ojcem co najmniej trójki dzieci w USA, Niemczech i Szwecji. Gdyby żył w warunkach sprzed czasów kontroli narodzeń, pewnie byłby ojcem o wiele większej liczby dzieci". Według Millera, swoje seksualne powodzenie Hendrix zawdzięczał raczej muzycznemu statusowi niż sławie i charyzmie.

Daniel Levitin dostrzega pewne atuty w modelu seksualnej selekcji, ostrzega jednak przed szukaniem dowodów na tę teorię we współczesnej muzyce. Ważne jest, by pamiętać, że "nie chodzi o kogoś chodzącego ulicą i słuchającego muzyki z iPoda, ani o kogoś słuchającego w filharmonii koncertu Mahlera". Otoczenie, w którym muzyka ewoluuje, jest o wiele bardziej złożone. Nawet dziś zachodnie wyobrażenie koncertów, które oddziela wykonawcę od słuchaczy oraz muzykę od ruchu, jest anomalią. W wielu językach świata, jak podkreśla Levitin, "jest tylko jedno słowo na określenie muzyki i tańca".

Inni są jednak bardziej sceptyczni. David Huron, muzykolog z Ohio State University, twierdzi, że model Darwina sugerowałby istnienie różnic w uzdolnieniach muzycznych w zależności od płci. Zwykle bowiem - argumentuje - seksualna selekcja prowadzi do "dymorfizmu", różnicy w cechach między samcem a samicą. - Tylko paw, a nie pawica, ma piękny, barwny ogon - zwraca uwagę Huron.

- Nie jest wcale oczywiste, czy mężczyźni mają większe zdolności od kobiet w oczarowywaniu kogoś serenadą spod balkonu - dodaje. Zgadza się z nim Steven Mithen, archeolog z England's Reading University. W swojej książce "The Singing Neanderthals" (Śpiewający neandertalczycy) pisze, że męska dominacja, którą Miller widzi w nowoczesnym przemyśle nagraniowym, jest słabym dowodem na różnicę we wrodzonych zdolnościach. Równie dobrze można by to wyjaśnić seksizmem.

Faktycznie, jeśli prawidłowe byłoby to drugie wyjaśnienie, to kobiety były pierwotnymi twórcami muzyki. Jedną z najpowszechniejszych form muzycznych jest przecież kołysanka.

- Wszędzie na świecie matki uspokajają swoje dzieci, używając do tego głosu - mówi Sandra Trehub, psycholog z University of Toronto. - Nie ma kultury, w której nie byłoby tego.

Trehub przeprowadziła badania, które pokazują, że matki - zwracając się do swoich dzieci - niemal automatycznie zaczynają używać bardziej melodyjnego tonu, najbardziej wtedy, gdy nie mogą dotknąć dziecka. To zaprowadziło kilku badaczy, łącznie z Trehub, do rozważań, czy muzyka nie podległa przypadkiem ewolucji od czasów używania jej jako narzędzia do uspokajania dzieci w społecznościach łowiecko-zbierackich. Inaczej niż u innych naczelnych, ludzkie potomstwo nie może po prostu trzymać się pleców matki. Dlatego śpiewanie mogło być sposobem utrzymywania kontaktu matki z dziećmi, kiedy ta musiała zająć się innymi obowiązkami.

Najpopularniejszym wyjaśnieniem jest jednak to, że muzyka pojawiła się wśród ludzi jako sposób na tworzenie poczucia wspólnoty. Mogłoby to między innymi wyjaśniać, dlaczego muzyka - czy to śpiewanie hymnów, czy po prostu urodzinowego "Sto lat" - tak często jest obecna w społeczeństwie. Wzorem nie byłaby więc ani pieśń miłosna, ani kołysanka, ale właśnie hymn. (...)

Istnieją intrygujące wyniki badań, łączące muzykę z funkcją społeczną. Na przykład Daniel Levitin wylicza różnice między dwiema chorobami umysłowymi: syndromem Williamsa oraz autyzmem. Ludzie z pierwszą z tych chorób są opóźnieni umysłowo, ale jednocześnie "wysoce społecznie, werbalnie i muzycznie usposobieni". Natomiast autyzm, który równie często oznacza mentalne ograniczenia, wiąże się z mniejszymi zdolnościami społecznymi i muzycznymi.

Jednak zdaniem Stevena Pinkera, żadne z tych wyjaśnień nie przekonują o teorii ewolucyjnej celowości muzyki. Pinker nie boi się dostrzec ewolucyjnych cech we współczesnym człowieku - w książce "How the Mind Works" (Jak działa umysł) poświęcił cały rozdział dowodzeniu adaptacyjnego charakteru emocji - ale jeśli chodzi o muzykę, upiera się nadal przy "słuchowym serniczku".

- To zupełnie fałszywe wyjaśnienia, ponieważ zakładają to, co powinny udowadniać - że słuchanie wspólnie wydobywanych dźwięków spaja ludzi albo że muzyka łagodzi napięcia - mówi. - Ale wciąż brakuje wyjaśnienie, dlaczego tak się dzieje.

Muzyka może być czymś wrodzonym, ale równie dobrze może znaczyć, że w drodze ewolucji stała się produktem ubocznym języka, który Pinker postrzega jako faktyczną cechę przystosowawczą.

Nie tylko on jest sceptycznie nastawiony. W kwietniu tego roku przeprowadzono doświadczenie, kierowane przez Levitina, które miało na celu porównanie fizjologicznych reakcji wykonawców i słuchaczy. Podczas koncertu Boston Symphony Orchestra, dyrygowanej przez Keitha Lockharta, kilku muzyków oraz część słuchaczy podłączono do monitorów, które śledziły pracę ich serc, napięcie mięśni, oddech oraz inne emocjonalne reakcje ciała.

I choć Lockhart cieszył się z tego, że mógł być świnką doświadczalną Levitina, mówi, że zupełnie nie interesują go korzenie muzyki.

- Wystarczy mi, że wiem, że muzyka prowadzi do różnych emocjonalnych reakcji prawie u każdego, czym nie może pochwalić się żaden inny rodzaj sztuki.

- I nigdy specjalnie nie chciałem wiedzieć, dlaczego tak się dzieje.
_______________________________
 
"A teraz pytanie z dziedziny savoir vivre'u - kiedy Cię mijam,
mam się odwrócić dupą czy jajami?"

 
b3h
 Wysłana - 30 listopad 2006 14:46      [zgłoszenie naruszenia]

roberto 55 -> sog bardzo ciekawe , napewno sie przyda dziekuje
discopolo -> jesli mozesz podaj nazwy tych ksiazek, bedzie mi to pomocne

pozdrawiam i czekam na dalsza pomoc
_______________________________
 
Chvj frajerom na drogę plus środkowy światu.

 
DISKOPOLO
 Wysłana - 30 listopad 2006 15:59       [zgłoszenie naruszenia]

znalazlam cos takiego, troche duzo ale sa podane nazwy slownikow, antologii..napewno cos znajdziesz


Literatura przedmiotu (wybór)

Załączona poniżej bibliografia przewidziana jest jako pomoc dla uczniów przygotowujących się do Olimpiady Artystycznej. Uczeń wybiera te pozycje, które pomogą mu w uzupełnieniu jego wiadomości oraz te, które będą podstawą przygotowania tematu własnego, zgłoszonego do eliminacji II i III stopnia. Wybrane z listy pozycje (lub inne) uczeń wpisuje do Karty Uczestnika.
Poza wybraną bibliografią uczestnicy Olimpiady Artystycznej w sekcji plastyki powinni korzystać w jak najszerszym zakresie z materiału ilustracyjnego oraz poznać zabytki
i zbiory muzea w Polsce; w sekcji muzyki poza publikacjami winni korzystać z nagrań obejmujących muzykę polską i obcą od Średniowiecza do czasów najnowszych.

SEKCJA MUZYKI

Historia muzyki, formy i style muzyczne, estetyka

K. Baculewski, Polska Twórczość kompozytorska 1945 - 1984, Kraków 1984
L. Bernacki, Teatr, dramat i muzyka za Stanisława Augusta, t. I - II, Lwów 1925
J. Broszkiewicz, Spotkania z muzyką, Warszawa 1956
J. Cegiełła, Przeboje mistrzów, Warszawa 1981
Z. Chechlińska, Szkice o kulturze muzycznej XIX w, t. I-IV, Warszawa 1971
J. Chomiński, (red.), Słownik muzyków polskich, t. I - II, Kraków 1964 - 1967
J. Chomiński, K. Wilkowska-Chomińska, Historia muzyki, cz. 1 i 2, Kraków 1989, 1990
J. Chomiński, K. Wilkowska-Chomińska, Historia muzyki polskiej, cz. 1 i 2, Kraków 1995,
1996
A. Chybiński, O polskiej muzyce ludowej, Kraków 1961
T. Chylińska i inni, Przewodnik koncertowy, Kraków 1973
T. Chylińska, Przewodnik po muzyce koncertowej, cz. 1 i 2, Kraków 2003, 2004
M. Dembska - Trębaczowa, Sławni, znani, zapomniani, Lublin 1983
M. Drobner, Systemy i skale muzyczne, Kraków 1982
E. Dziębowska, Polska współczesna kultura muzyczna, Kraków 1968
A. Einstein, Muzyka w epoce romantyzmu, , Kraków 1983
Encyklopedia muzyczna PWM. Część biograficzna : A - B, Kraków 1979, C - D, Kraków 1984, E - G, , Kraków 1987, H - J, , Kraków 1993, KLŁ, , Kraków 1997
Encyklopedia muzyki PWM (red. A. Chodkowski), Warszawa 1995
L. Erhardt, Muzyka w Polsce, Warszawa 1974
L. Erhardt, Balety Igora Strawińskiego, Kraków 1962
L. Erhardt, Sztuka dźwięku, Warszawa 1980
K. Fangorowa, Zarys historii muzyki, cz. 1, Kraków 2001
H. Feicht, Studia nad muzyką polskiego średniowiecza, Kraków 1975
H. Feicht, Studia nad muzyką polskiego renesansu i baroku, Kraków 1980
E. Głuszcz - Zwolińska, Muzyka nadworna ostatnich Jagiellonów, Kraków 1988
R. Golianek, Muzyka programowa XIX wieku - idea i interpretacja, Poznań 1998
M. Gołąb, Dodekafonia, Bydgoszcz 1987
D. Gwizdalanka, Przewodnik po muzyce kameralnej, Kraków 1997
D. Gwizdalanka, Historia muzyki, cz. 1, Od antyku do opery barokowej, Kraków 2005
D. Gwizdalanka, Historia muzyki, cz. 2, Kraków 2006
Z. Jachimiecki, Muzyka polska w rozwoju historycznym, t I - II, Kraków 1948
B. Jankowska, O muzyce i muzykach, Warszawa 1976
S. Jarociński, Debussy a impresjonizm i symbolizm, Kraków 1976
B. Kaczyński, Dzikie orchidee, Warszawa 1983
T. Kaczyński, Dzieje sceniczne "Halki", Kraków 1969
W. Kamiński, Instrumenty muzyczne na ziemiach polskich, Kraków 1971
J. Kański, Przewodnik operowy, Kraków 1985
S. Kisielewski, Gwiazdozbiór muzyczny, Kraków 1985
S. Kisielewski, Z muzycznej międzyepoki, Kraków 1966
M. Komorowska, Spotkania z płytą, Warszawa 1974
M. Kowalska, ABC historii muzyki, Kraków 2005
J. Kusiak, Przewodnik po muzyce skrzypcowej, Kraków 2003
J. G. Landels, Muzyka starożytnej Grecji i Rzymu, Kraków 2005
Z. Lissa, J.Chomiński, Historia muzyki powszechnej, t. I - II, Kraków 1965
Z. Lissa, J. Chomiński, Muzyka polskiego Odrodzenia, Warszawa 1953
J. Łętowski, Galeria portretów muzycznych, Kraków 1987
G. Michalski i inni, Dzieje muzyki polskiej, Warszawa 1977
U. Michels, Atlas muzyki, cz. 1 i 2, Warszawa 2002, 2003
J. Morawska, Renesans (Historia muzyki polskiej), Warszawa 1994
J. Morawska, Polska liryka muzyczna w Średniowieczu, Warszawa 1973
B. Muchenberg, Pogadanki o muzyce, Kraków 1967
Z. Mycielski, Postludia. Artykuły, felietony, eseje, Kraków 1977
A. Nowak - Romanowicz, Klasycyzm (Historia muzyki polskiej), Warszawa 1995
T. Ochlewski, Dzieje muzyki polskiej w zarysie, Warszawa 1977
S. Olędzki, Polskie instrumenty ludowe, Kraków 1978
W. Panek, Gaude Mater Polonoa, Warszawa 1990
B. Pociej, Klawesyniści francuscy, Kraków 1968
I.Poniatowska, Muzyka fortepianowa i pianistyka w XIX wieku, Warszawa 1991
J. Prosnak, Kultura muzyczna Warszawy XVIII wieku, Kraków 1955
J. Prosnak, Kantata w Polsce, Bydgoszcz 1988
J. Reiss, Mała historia muzyki, Kraków 1979
J. Reiss, Najpiękniejsza ze wszystkich jest muzyka polska, Kraków 1958
J. Reiss, Skrzypce i skrzypkowie, Kraków 1965
J. Rogala, Muzyka polska XX wieku, Kraków 2000
R. Rolland, Z pierwszych wieków opery, Kraków 1967
W. Rudziński, Muzyka naszego stulecia, Warszawa 1995
C. Sachs, Historia instrumentów muzycznych, Kraków 1989
B. Schaefer, Mały informator muzyki XX wieku, Kraków 1987
B. Schaefer, Leksykon kompozytorów XX wieku, Kraków 1965
Z. Skowron, Nowa muzyka amerykańska, Kraków 1995
J. i M. Sobiescy, Polska muzyka ludowa i jej problemy, Kraków 1973
A. Spóz (red), Kultura muzyczna Warszawy drugiej połowy XIX wieku, Warszawa 1980
T. Strumiłło, Żródła i początki romantyzmu w muzyce polskiej, Kraków 1956
H. Swolkień, Muzyka polska przed Chopinem, Warszawa 1963
H. Swolkień, Spotkanie z operą, Warszawa 1972
D. Szlagowska, Kultura muzyczna antyku, Gdańsk 1996
D. Szlagowska, Muzyka baroku, Gdańsk 1998
M. Szoka, Polska muzyka organowa w latach 1945-1985, Łódź 1993
A.Szweykowska, Dramma per musica w teatrze Wazów, Kraków 1976
Z. Szweykowski, Z dziejów polskiej kultury muzycznej, t. I - II, Kraków 1966
S. Śledziński (red), Mała encyklopedia muzyki, Warszawa 1960 1968 1981
B. Śmiechowski, O muzyce najpiękniejszej ze sztuk, Warszawa 1999
M. Święcicki, Jazz - rytm XX wieku, Warszawa 1972
I. Turska, Krótki zarys historii tańca i baletu, Kraków 1983
I. Turska, Przewodnik baletowy, Warszawa 1973
J. Waldorff, Sekrety Polihymnii, Warszawa 1957
J. Waldorff, Diabły i anioły, Kraków 1971
J. Waldorff, Wielka gra. Rzecz o konkursach Chopinowskich, Warszawa 1980
M. Wozaczyńska, Muzyka średniowiecza, Gdańsk 1998
M. Wozaczyńska, Muzyka renesansu, Gdańsk 1996
D. Wójcik, ABC form muzycznych, Kraków 1999
S. Wysocki, Wokół dziesięciu konkursów Chopinowskich, Warszawa 1982
T. A. Zielińśki, Spotkania z muzyka współczesną, Kraków 1975
T. A. Zieliński, Style, kierunki i twórcy muzyki XX wieku, Warszawa 1980
A. Żórawska - Witkowska, Muzyka na dworze i w teatrze Stanisława Augusta
Poniatowskiego, Warszawa 1996


Monografie
Bacewicz
M. Gąsiorowska, Bacewicz, Kraków 1999
S. Kisielewski, Grażyna Bacewicz i jej czasy, Kraków 1964
Bach
J. Iwaszkiewicz, Jan Sebastian Bach, Warszawa 1951
M. Kurecka, Dzieje Jana Sebastiana Bacha, Warszawa 1952
A. Schweitzer, Johann Sebastian Bach, Kraków 1972
E. Zavarsky, Jan Sebastian Bach, Kraków 1979
Baird
K. Tarnawska-Kaczorowska, Świat liryki wokalno-instrumentalnej Tadeusza Bairda,
Kraków 1982
K. Tarnawska-Kaczorowska, Tadeusz Baird - glosy do biografii, Kraków 1997
T. A. Zieliński, Tadeusz Baird, Kraków 1966
Bártok
M. Kubień-Uszokowa, Mikrokosmos Béli Bártoka: zarys krytyczny, Katowice 2003
W. Rudziński, Warsztat kompozytorski Béli Bártoka, Kraków 1984
T. A. Zieliński, Bártok, Kraków 1980
Beethoven
W. Hulewicz, Przybłęda Boży, Kraków 1982
Z. Lissa, Polonica Beethovenowskie, Kraków 1970
S. Łobaczewska, Beethoven, Kraków 1968
G. R. Marek, Beethoven. Biografia geniusza, Warszawa 1976
R. Rolland, Życie Beethovena, Kraków1966
Berlioz
H. Berlioz, Z pamiętników, Kraków1996
R. Clarson-Leach, Berlioz, Kraków 2000
Borodin
H. Swolkień, Aleksander Borodin, Warszawa 1979
M. Il'in, E. Segal, Borodin, Warszawa 1956
Brahms
L. Erhardt, Brahms, Kraków 1985
P. Holmes, Brahms, Kraków 1998

Britten
A. Tuchowski, Benjamin Britten. Twórca, dzieło, epoka, Kraków 1994
Chopin
F. Bel'za, Fryderyk F. Chopin, Warszawa 1980
J. M. Chomiński, Chopin, Kraków 1978
A. Czartkowski, Z. Jeżewska, Fryderyk Chopin, Warszawa 1975
B. Eisler, Pogrzeb Chopina, Kraków 2005
A. Hedley, Chopin, Łódź 1949
J. Iwaszkiewicz, Chopin, Kraków 1955
Z. Jeżewska, Chopin w kraju rodzinnym, Warszawa 1985
A. Nowaczyński, Młodość Chopina, Warszawa 1948
I. Poniatowska (red.), Chopin w kręgu przyjaciół, Warszawa 1995
J. Siwkowska, Tam gdzie Chopin chodził na pół czarnej, Warszawa 1969
B. Smoleńska - Zielińska, Fryderyk Chopin i jego muzyka, Warszawa 1995
M. Tomaszewski, Chopin. Człowiek, dzieło, rezonans, Poznań 1998
M. Tomaszewski, Chopin i George Sand: miłość nie od pierwszego spojrzenia,
Kraków 2003
B. Weber, Chopin, Wrocław 2000
A. Zamoyski, Chopin: powściągliwy romantyk, Kraków 2002
T. A. Zieliński, Chopin. Życie i droga twórcza, Kraków 1993
Czajkowski
A.Alszwang, Czajkowski, Kraków 1979
S. Mundy, Czajkowski, Kraków 2005
H. Swolkień, Piotr Czajkowski, Warszawa 1976
T. A. Zieliński, Ostatnie symfonie Czajkowskiego, Kraków 1995
Debussy
G. Gourdet, Claude Debussy, Kraków 1978
P. Holmes, Debussy, Kraków 1999
S. Jarociński, Debussy a impresjonizm i symbolizm, Kraków 1976
S. Jarociński, Debussy. Kronika życia, dzieła, epoki, Kraków 1972
T. la Mure, Opowieść o Debussym, Kraków 1978
Dworzak
J. Berkovec, Dworzak, Kraków 1976
Elsner
A.Nowak - Romanowicz, Józef Elsner, Kraków 1957
Gershwin
L. Kydryński, Gershwin, Kraków 1987
Glinka
H. Swolkień, Michał Glinka, Warszawa 1984
Gomółka
M. Perz, Mikołaj Gomółka, Warszawa 1969
Górecki
A. Thomas, Górecki, Kraków 1998
Haydn
K. Geiringen, Haydn, Kraków 1986
Händel
W. Dulęba, Z. Sokołowska, Haendel, Kraków 1972
R. Rolland, Händel, Kraków 1958
Ives
H. i S. Cowell, Ives, Kraków 1982
Karłowicz
H. Anders, Mieczysław Karłowicz w listach i wspomnieniach, Kraków 1960
A. Chybiński, Mieczysław Karłowicz, Kraków 1949
E. Dziębowska (red), Z życia i twórczości Mieczysława Karłowicza, Kraków 1970
L. Polony, Poetyka muzyczna Mieczysława Karłowicza, Kraków 1986
A. Wightman, Karłowicz. Młoda Polska i muzyczny fin de siecle, Kraków 1996
Kilar
L. Polony, Kilar. Żywioł i modlitwa, Kraków 2005
W. Kilar, K. Podobińska, L. Polony, Cieszę się darem życia: rozmowy z Wojciechem Kilarem, Kraków 1997
Kolberg
R. Górski, Oskar Kolberg, Warszawa 1974
Kurpiński
T. Przybylski, Karol Kurpiński, Warszawa 1980
Lipiński
J. Powroźniak, Lipiński, Kraków 1970
Liszt
S. Dybowski, Franciszek Liszt, Warszawa 1986
A.Morrison, Liszt, Kraków 1999
S. Szenic, Franciszek Liszt, Warszawa 1969
Lutosławski
T. Błaszkiewicz, Aleatoryzm w twórczości Witolda Lutosławskiego, Gdańsk 1973
D. Gwizdalanka, K. Meyer, Lutosławski. Droga do dojrzałości, Kraków 2003
D. Gwizdalanka, K. Meyer, Lutosławski. Droga do mistrzostwa, Kraków 2003
T. Kaczyński, Rozmowy z Witoldem Lutosławskim, Kraków 1972, Wrocław 1993
T. Kaczyński, Lutosławski: Życie i muzyka (Historia muzyki polskiej), Warszawa 1994
J. Paja-Stach, Lutosławski i jego styl muzyczny, Kraków 1997
Ch. B. Rae, Muzyka Lutosławskiego, Warszawa 1996
Z. Skowron (red.), Estetyka i styl twórczości Witolda Lutosławskiego: studia, Kraków
2000
Mahler
B. Pociej, Mahler, Kraków 1992
Mendelssohn - Bartholdy
K. H. Kochler, Mendelssohn, Kraków 1980
Messiaen
T. Kaczyński, Messiaen, Kraków 1984
Mielczewski
Z. M. Szweykowski (red.), Marcin Mielczewski: studia, Kraków 1999
Moniuszko
Z. Jachimiecki, Moniuszko, Kraków 1983
T. Kaczyński, Dzieje sceniczne Halki, Kraków 1969
T. Przybylski, Stanisław Moniuszko: 1819-1872, Kraków 1975
W. Rudziński, Moniuszko, Kraków 1957
Monteverdi
E. Obniska, Claudio Monteverdi: życie i twórczość, Gdańsk 1993
Mozart
A.Einstein, Mozart - człowiek i dzieło, Kraków 1983
N. Elias, Mozart: portret geniusza, Warszawa 2006
S. Jarociński, Mozart, Kraków 1956
W. A. Mozart, Listy (opr. I. Dembowski), Warszawa 1991
K. Stromenger, Mozart, Warszawa 1962
P. Woodford, Mozart, Kraków 2000
Musorgski
T. Malecka, Słowo, obraz i dźwięk w twórczości Modesta Musorgskiego, Kraków 1996
H. Swolkień, Musorgsky, Kraków 1980
Noskowski
S. Sutkowska, Zygmunt Noskowski, Kraków 1957
W. Wroński, Zygmunt Noskowski, Kraków 1960
Nowowiejski
J. Boehm, Feliks Nowowiejski: 1877-1946: zarys biograficzny, Olsztyn 1977
J. Boehm, Feliks Nowowiejski, artysta i wychowawca, Olsztyn 1985
F.M. i K. Nowowiejscy, Dookoła kompozytora. Wspomnienia o ojcu, Poznań 1971
Offenbach
S. Kracauer, Jacques Offenbach i Paryż jego czasów, Warszawa 1992
L. Kydryński, Offenbach, Warszawa 1999
Paderewski
M. Drozdowski, Ignacy Jan Paderewski, Warszawa 1981
W. Dulęba, Z. Sokołowska, Paderewski, Kraków 1976
S. Giron, Tajemnica testamentu Paderewskiego, Kraków 1996
L. Kozubek, Opera "Manru" Ignacego Jana Paderewskiego, Katowice 2001
H. Opieński, Ignacy Jan Paderewski, Kraków 1960
I.J. Paderewski, Pamiętniki, t. I - II, Kraków 1970
M. Perkowska, Diariusz koncertowy Ignacego Jana Paderewskiego, Kraków 1990
A. Piber, Droga do sławy. Ignacy Jan Paderewski w latach 1860 - 1902,Warszawa 1982
R. Wapiński, Ignacy Paderewski, Wrocław 1999
A. Zamoyski, Paderewski, Warszawa 1992
Paganini
J. Powoźniak, Paganini, Kraków 1958
Palester
Z. Helman, Roman Palester. Twórca i dzieło, Kraków 1999
Panufnik
B..Bolesławska, Panufnik, Kraków 2001
A, Panufnik, Andrzej Panufnik o sobie, Warszawa 1990
Penderecki
R. Chłopicka, Krzysztof Penderecki między sacrum a profanum: studia nad twórczością wokalno-instrumentalną, Kraków 2000
P. Ćwikliński, J. Ziarno, Pasja: o Krzysztofie Pendereckim, Warszawa 1993
L. Erhardt, Spotkania z Krzysztofem Pendereckim, Kraków 1975
M. Tomaszewski, Penderecki - trudna sztuka bycia sobą, Kraków 2004
T. A. Zieliński, Dramat instrumentalny Pendereckiego, Kraków 2003
Prokofiew
J. Jaroszewicz, Prokofiew, Kraków 1983
Puccini
W. Sandelewski, Puccini, Kraków 1963
Rachmaninow
M. Bażanow, Rachmaninow, Warszawa 1972
Ravel
V. Jankelevitch, Ravel, Kraków 1961
Rimski - Korsakow
A. Sołowcow, Rimski - Korsakow, Kraków 1975
Rossini
W. Sandelewski, Rossini, Kraków 1968
Różycki
M. Kamiński, Ludomir Różycki, Bydgoszcz 1987
Schonberg
H. Stuckenschmidt, Arnold Schonberg, Kraków 1965
Schubert
T. Marek, Schubert, Kraków 1952
P. Woodford, Schubert, Kraków 1997
Schumann
T. Dowley, Schumann, Kraków 1999
H. Swolkień, Schumann, Warszaw 1973
Serocki
T. Zieliński, O twórczości Kazimierza Serockiego, Kraków 1985
Skriabin
I. Bełza, Skriabin, Kraków 2004
Strauss
E. Krauze, R. Strauss, Kraków 1983
Strawiński
L. Erhardt, Igor Strawiński, Warszawa 1978
R. Vlad, Strawiński, Kraków 1974
Szostakowicz
K. Meyer, Dymitr Szostakowicz i jego czasy, Warszawa 1999
K. Meyer, Szostakowicz, Kraków 1986
Szymanowski
T. Bronowicz - Chylińska, Karol Szymanowski, Kraków 1967
T. Chylińka, Szymanowski i jego muzyka, Warszawa 1971
J. Domańska, Mazurki opus 50 Karola Szymanowskiego, Katowice 2002
L. Gradstein, J. Waldorff, Gorzka sława, Warszawa 1960
J. Iwaszkiewicz, Spotkania z Szymanowskim, Kraków 1947
T. A. Zieliński, Szymanowski. Liryka i ekstaza, Kraków 1997
Verdi
V. Sheean, Orfeusz osiemdziesięcioletni, Kraków 1986
P. Southwell-Sander, Verdi, Kraków 2001
H. Swolkień, Verdi, Kraków 1983
Wagner
K. Kozłowski, Teatr i religia sztuki: "Parsifal" Richarda Wagnera, Poznań 2004
Z. Jachimiecki, Wagner, Kraków 1973
Wieniawski
E. Grabkowski, Henryk Wieniawski, kompozytor - wirtuoz - pedagog, Poznań 1997
M. Grigoriew, Henryk Wieniawski, Warszawa - Poznań 1986
J. W. Reiss, Wieniawski, Kraków 1985
Zarębski
R. D. Golianek, Juliusz Zarębski. Człowiek - muzyka - kultura, Kraków
Zieleński
W. Malinowski, Polifonia Mikołaja Zieleńskiego, Kraków 1981
[http://www.mnw.art.pl/Edukacja/0limpiada_copy/bibliografia.doc]

Zmieniony przez - diskopolo w dniu 2006-11-30 16:00:39
_______________________________
 
tera mie to wali bo jestem na fali

Znawca -
[Powiadom mnie, jeśli ktoś odpowie na ten artykuł.]



 
Przegląd tygodnia

historia muzyki

Warto przeczytać: historia XIX wiek | cienka czerwona linia | Historia Holandii | Kosmasa Kronika Czechów. | [his] PRL | Historia spod pędzla :) | Najważniejsi królowie w dziejach Polski | Sukces Niemców :) | rosyjska zabytkowa czapka;) | szukam krotkiego filmiku z odwrotem wojsk (do prezentacji) | Virtuti Militari | TYCHY | Konkretne Pytanie dotyczące okupacji Hitlerowskiej w czasie II WŚ | [pol] Persfazyjna funkcja reklamy | Postac Polaka | HISTORIA PAPIESTWA | sportowcy | hiszpania | mapa europy | Batman | wso | A?yczenia | xxxBĄNxxx | garsoniera | dzimdzim | co ostatnio ogladales | shah | samotność | samotny | Sprawdzian historia Igim,,Cyliwizacja rzymian,, | ciocia | kimdzongmnie | klejnot-nilu | klejnot nilu | Biznes

 
Polecamy: KSW | Motywatory | Spalacz tluszczu

wersja lo-fi


Copyright 2000 - 2020 SFD S.A.
 
Powered by Pazdan ForKat 4.0