FORUM INSOMNIA
zabawa imprezy problemy przemyślenia seks

∑ temat został odczytany 15605 razy ¬


ZAREJESTRUJ SIĘ I ZALOGUJ NA FORUM, TO NIC NIE KOSZTUJE!
PO ZALOGOWANIU BĘDZIESZ MÓGŁ ZOBACZYĆ WYPOWIEDZI SPECJALISTÓW I WYŁĄCZYĆ REKLAMY

 
ROZRYWKA | Filozofia, Psychologia, Religie
potrzebny mi artykuł "Maszyna licząca a inteligencja"  
A.M. Turing 
[powiadom znajomego]    
Autor "potrzebny mi artykuł "Maszyna licząca a inteligencja" A.M. Turing"   
 
seeemily
 Wysłana - 3 grudzień 2006 20:35        | zgłoś naruszenie regulaminu

Sprawdź ile procent masz tłuszczu

czy nie ma ktos z was artykulu:
"Maszyna licząca a inteligencja" A. M. Turing 1950
jakiegos tlumaczenia na polski. potrzebny mi caly tekst tego artykulu a nie jakies opracowania o nim. jezeli ktos ma pdf'a z tym artykulem (byl w necie ale jest skasowany) lub jakies skany/zdjecia - bardzo bym prosila...

jest mi to naprawde bardzo bardzo potrzebne a niestety nie wiedzialam o tym wczesniej. szukalam na google ale jest tam tylko jeden powtarzajacy sie odnosnik do strony z pdf'em ktora niestety nie dziala

prosze o pomoc...

Zmieniony przez - seeemily w dniu 2006-12-03 20:37:30
______________________________
 



 
Raskus
Biofil
 Wysłana - 3 grudzień 2006 20:48      [zgłoszenie naruszenia]

[pl.wikipedia.org/wiki/Alan_Mathison_Turing] Bardziej CI pomóc nie moge. Przez wikipedie może jakośdo czegos dojdziesz, mimo, że próbowałeś już.

Wątpię, aby ktoś miał

Jeszcze zajrze w swoje wypracowania

Edit: Edit2: Nie szukaj juz w tmy spisie, nie ma To co jest z inteligencją jest pogrubione

Sprawdź , czy nie ma tutaj tego czego szukasz, bo mi sien ie chcei odp czy jest czy nie

1. NIEPRZYSTOSOWANIE I NIEDOSTOSOWANIE SPOŁECZNE - PROBLEMY RESOCJALIZACJI I REWALIDACJI (STRON 4)
2. ALKOHOLIZM I JEGO WPŁYW NA DYSFUNKCJONALNOŚĆ RODZINY....................(STRON 19)
3. WPŁYW CZYNNIKÓW BIOGEOGRAFICZNYCH NA ROZWÓJ CZŁOWIEKA...................(STRON 26)
4. BIOMEDYCZNE PODSTAWY ROZWOJU CZŁOWIEKA - WPŁYW ŻYWIENIA NA ROZWÓJ I ZDROWIE...................(STRON 7)
5. ZNACZENIE AKTYWNOŚCI FIZYCZNEJ I ODŻYWIANIA DLA PRAWIDŁOWEGO ROZWOJU I ZDROWIA CZŁOWIEKA�����(STRON 4)
6. CO OZNACZA WŁAŚCIWA ORGANIZACJA ŻYCIA RODZINNEGO W ODNIESIENIU DO DZIECKA Z ZESPOŁEM NADPOBUDLIWOŚCI PSYCHORUCHOWEJ?...................(STRON 4)
7. WIDZĘ I UZNAJĘ, TO, CO LEPSZE POSTĘPUJĘ JEDNAK ZA GORSZYM....................(STRON 6)
8. CZY I DLACZEGO POTRZEBNA JEST INTERDYSCYPLINARNA TEORIA WYCHOWANIA (SOCJALIZACJI) I JAKĄ ROLĘ W JEJ KONSTRUOWANIU MOŻE I ODGRYWA SOCJOLOGIA WYCHOWANIA?...................(STRON 3)
9. CZYM JEST WYCHOWANIE CZŁOWIEKA WSPÓŁCZESNEGO � PERSONALISTYCZNA KONCEPCJA CYWILIZACJI ���..(STRON 2)
10. KARA ŚMIERCI - ARGUMENTY ZA I PRZECIW...................(STRON 8)
11. DEZORGANIZACJA RODZINY...................(STRON 1)
12. PRZESTĘPCZOŚĆ ZORGANIZOWANA...................(STRON 7)
13. ZNACZENIE DWUPODMIOTOWEJ RELACJI W WYCHOWANIU DZIECKA...................(STRON 5)
14. DZIAŁALNOŚĆ TOWARZYSTWA DO KSIĄG ELEMENTARNYCH...................(STRON 5)
15. CHARAKTERYSTYKA DZIECKA NIEDOSTOSOWANEGO SPOŁECZNIE....................(STRON 9)
16. EMOCJE I PROCESY EMOCJONALNE...................(STRON 10)
17. CHARAKTERYSTYKA EMOCJI...................(STRON 3)
18. EMPATIA...................(STRON 5)
19. ROZWÓJ TOŻSAMOŚCI W KONCEPCJI ERIKSONA...................(STRON 7)
20. ETYKA SUKCESU...................(STRON 4)
21. PROTOKÓŁ ZE SFORMUŁOWANIA PROFESJONALNEGO SĄDU ETYCZNEGO...................(STRON 6)
22. FORMY PRACY Z LEKTURĄ....................(STRON 8)
23. JOHN DEWEY � TWÓRCA NOWEGO KIERUNKU W PEDAGOGICE I SZKOŁA PRACY...................(STRON 4)
24. JEDNA Z TEORII ZAWODOWYCH CZŁOWIEKA - TEORIA CECH I CZYNNIKA...................(STRON 2)
25. PRZEMOC SEKSUALNA WOBEC DZIECI DO LAT 15. KAZIRODZTWO...................(STRON 3)
26. KOBIETA A MODEL RODZINY NA TLE PRZEMIAN USTROJOWYCH W POLSCE - DEMOGRAFIA................(STRON 10)
27. KONCEPCJE PSYCHOLOGICZNE CZŁOWIEKA...................(STRON 14)
28. KONCEPCJE WYCHOWANIA, A ODDZIAŁYWANIA WYCHOWAWCZE. STRATEGIA WYCHOWANIA, A STYL I METODY ODDZIAŁYWANIA WYCHOWAWCZEGO...................(STRON 3)
29. KONFORMIZM...................(STRON 3)
30. KOGO I DLACZEGO KARL POPPER NAZYWA WROGIEM SPOŁECZEŃSTWA OTWARTEGO W DZIELE POD TYTUŁEM SPOŁECZEŃSTWO OTWARTE I JEGO WROGOWIE?....................(STRON 7)
31. MAREK FABIUSZ KWINTYLIAN....................(STRON 3)
32. MARKSITOWSKA KONCEPCJA CZŁOWIEKA....................(STRON 4)
33. MECHANIZMY OBRONNE, OSOBOWOŚĆ.....................(STRON 3)
34. METODY DYDAKTYCZNE....................(STRON 10)
35. INTERNETOWE STRONY HISTORYCZNE W EDUKACJI MEDIALNEJ....................(STRON 14)
36. MOTYWOWANIE UCZNIÓW DO AKTYWNOŚCI I ZAANGAŻOWANIA NA ZAJĘCIACH WYCHOWANIA FIZYCZNEGO W SZKOLE PODSTAWOWEJ.....................(STRON 6)
37. MÓZGOWE PORAŻENIE DZIECIĘCE....................(STRON 7)
38. NAUCZYCIEL - PRZEGLĄD HISTORYCZNYCH FUNKCJI....................(STRON 4)
39. NIEPOWODZENIA DYDAKTYCZNE I ICH PRZYCZYNY � ROLA RODZINY W ŻYCIU DZIECKA....................(STRON 5)
40. OBRAZ ŚWIATA W ŚWIETLE LITERATURY. PODSTAWOWE POJĘCIA OBRAZU ŚWIATA.....................(STRON 2)
41. ORGANIZOWANIE I REALIZOWANIE DZIAŁANIA PRAKTYCZNEGO W PROCESIE KSZTAŁCENIA....................(STRON 2)
42. OŚWIATA W PAŃSTWIE KAROLA WIELKIEGO.....................(STRON 3)
43. PATOLOGIA SPOŁECZNA, SUBKULTURY.....................(STRON 3)
44. NIEPRZYSTOSOWANIE SPOŁECZNE.....................(STRON 21)
45. PEDAGOGIKA....................(STRON 15)
46. PEDAGOGIKA JAKO NAUKA.....................(STRON 6)
47. WPŁYW ZABURZEŃ ROZWOJOWYCH NA POWODZENIA SZKOLNE.....................(STRON 9)
48. SURDOPEDAGOGIKA JAKO DZIAŁ PEDAGOGIKI SPECJALNEJ....................(STRON 3)
49. MOŻLIWOŚĆ STYMULACJI I POMOCY PEDAGOGICZNEJ RODZINOM DYSFUNKCJONALNYM WYCHOWAWCZO.....................(STRON 4)
50. ZAŁOŻONE I RZECZYWISTE FUNKCJE POLICYJNEJ IZBY DZIECKA....................(STRON 9)
51. PORADNICTWO ZAWODOWE...................(STRON 6)
52. PRACA W ŻYCIU CZŁOWIEKA W UJĘCIU FILOZOFICZNYM I PRAKSEOLOGICZNYM
- PRACA JAKO WARTOŚĆ. PODSTAWOWE FORMY DZIAŁALNOŚCI CZŁOWIEKA. ...................(STRON 8)
53. BIOMEDYKA � PATOLOGIE SPOŁECZNE (ALKOHOLIZM, NIKOTYNIZM, NARKOMANIA, AIDS)...................(STRON 17)
54. PODKULTURA WIĘZIENNA � TWORZENIE SIĘ NOWEJ GRUPY SPOŁECZNEJ...................(STRON 11)
55. CHARAKTERYSTYKA BADANEGO DZIECKA NIEDOSTOSOWANIE � OPIS, PRZYCZYNY, LECZENIE...............(STRON 4)
56. PEDAGOGIKA JAKO NAUKA I WYCHOWANIE...................(STRON 7)
57. ETYKA I WYCHOWANIE...................(STRON 4)
58. PROBLEMATYKA NIEDOSTOSOWANIA SPOŁECZNEGO I PRZESTĘPCZOŚCI. ROZMIARY I SKUTKI ZJAWISKA ��..(STRON 2)
59. PROFILAKTYKA SPOŁECZNO � WYCHOWAWCZA. PROFILAKTYKA UZALEŻNIEŃ...................(STRON 6)
60. PRZECIW PRZEMOCY...................(STRON 6)
61. PRZEJAWY I FORMY AGRESJI W SZKOLE ORAZ SPOSOBY ICH PRZEZWYCIĘŻANIA....................(STRON 8)
62. PRZEMOC W RODZINIE I W SZKOLE Z PERSPEKTYWY OCEN I OPINII DZIECKA O TYM ZJAWISKU............(STRON 12)
63. PRZYWIĄZANIE. POWSTAWANIE UCZUCIA PRZYWIĄZANIA I JEGO ZNACZENIE. ...................(STRON 2)
64. KONCEPCJE PSYCHOLOGICZNE CZŁOWIEKA...................(STRON 21)
65. PSYCHOLOGIA SPOŁECZNA...................(STRON 18)
66. TERRORYZM ZACHODNIONIEMIECKI � SOCJOLOGIA ORGANIZACJI....................(STRON 13)
67. PRZEMOC W SZKOLE - (RÓŻNE JEJ OBLICZA, PRZYCZYNY POWSTAWANIA, ORAZ ŚRODKI ZARADCZE)...(STRON 6)
68. �REKLAMA POLITYCZNA�...................(STRON 7)
69. ROZWÓJ MOTORYCZNY, RUCH ROZWIJAJĄCY- METODA WERONIKI SHERBORNE...................(STRON 4)
70. RUCH ROZWIJAJĄCY- METODA WERONIKI SHERBORNE...................(STRON 3)
71. SAMOBÓJSTWO � UTRATA INNYCH MOŻLIWOŚCI ISTNIENIA...................(STRON 3)
72. ETAPY ROZWOJU SAMOWIEDZY...................(STRON 2)
73. SENS CIERPIENIA...................(STRON 4)
74. JAK WYOBRAŻAM SOBIE SKUTECZNĄ RESOCJALIZACJĘ NIELETNICH....................(STRON 2)
75. SOCJOTECHNIKA...................(STRON 3)
76. SOFIŚCI...................(STRON 9)
77. STRES...................(STRON 4)
78. "SUBKULTURA MŁODZIEŻOWA I JEJ ZNACZENIE W PROCESIE SOCJALIZACJI JEDNOSTKI "...................(STRON 2)
79. PROCES STARZENIA SIĘ LUDNOŚCI...................(STRON 9)
80. TELEWIZJA W NAUCZANIU...................(STRON 21)
81. ALFRED ADLER...................(STRON 6)
82. TEORIE SPOŁECZNEGO UCZENIA SIĘ...................(STRON 6)
83. TOŻSAMOŚĆ W LITERATURZE PRZEDMIOTU....................(STRON 6)
84. UCZENIE SIĘ POPRZEZ WARUNKOWANIE KLASYCZNE I INSTRUMENTALNE....................(STRON 5)
85. UZALEŻNIENIA...................(STRON 3)
86. WPŁYW TELEWIZJI NA KSZTAŁTOWANIE SIĘ POSTAW LUDZI...................(STRON 4)
87. WPŁYW ZMIAN USTROJOWYCH PO 1989 ROKU NA ASPIRACJE MŁODZIEŻY....................(STRON 6)
88. WSPÓŁCZESNA POLSKA KRAJEM TOLERANCJI....................(STRON 6)
89. �GENEZA ZJAWISK DEWIACJI I PRZESTĘPCZOŚCI NIELETNICH A REALIZACJA SYSTEMÓW PROFILAKTYKI WOBEC MŁODZIEŻY NIEPRZYSTOSOWANEJ SPOŁECZNIE.�...................(STRON 4)
90. DZIECIĘCE CHOROBY PASOŻYTNICZE....................(STRON 6)
91. BUDOWA KOMÓRKI ZWIERZĘCEJ I JEJ FUNKCJE...................(STRON 4)
92. MODELE UMYSŁU W PSYCHOLOGII...................(STRON 8)
93. WZORY I STEREOTYPY SPOŁECZNE...................(STRON 5)
94. ZABEZPIECZENIE POTRZEB OSÓB STARSZYCH...................(STRON 6)
95. ZABURZENIA PSYCHOSOMATYCZNE...................(STRON 3)
96. ZESPÓŁ POALKOHOLOWEGO USZKODZENIA PŁODU...................(STRON 2)
97. RODZINA U PROGU TRZECIEGO TYSIĄCLECIA....................(STRON 4)
98. ADMINISTRACJA SAMORZĄDOWA W POWIECIE...................(STRON 5)
99. AGRESJA W SZKOLE...................(STRON 4)
100. �AIDS � NOWA CHOROBA NASZYCH CZASÓW�...................(STRON 3)
101. �AIDS - DŻUMA XX WIEKU�...................(STRON 4)
102. ALKOHOLIZM A PRZESTĘPCZOŚĆ W POLSCE...................(STRON 2)
103. ZROZUMIENIE ALKOHOLIZMU?����.(STRON 5)
104. PARABOLICZNY DYSKURS KONTRKULTURY O �JEŻELI�� LINDSAYA ANDERSONA....................(STRON 13)
105. SYLWETKA UCZNIA DOROSŁEGO...................(STRON 3)
106. WIZERUNEK OSOBY NADUŻYWAJĄCEJ NARKOTYKI W OCZACH W OCZACH GIMNAZJALISTÓW I MŁODZIEŻY STARSZEJ...................(STRON 21)
107. K W E S T I O N A R I U S Z A N K I E T Y...................(STRON 6)
108. ANTONI MAKARENO...................(STRON 5)
109. ANTYKONCEPCJA....................(STRON 22)
110. TRYPTYK PEDAGOGICZNY � KORCZAK- MAKARENKO- FREINET...................(STRON 5)
111. "REKLAMA, UŚMIECHNIĘTE ŚCIERWO"...................(STRON 3)
112. CZYM JEST AUTYZM?...................(STRON 3)
113. CELE KSZTAŁCENIA W PROCESIE RESOCJALIZACJI....................(STRON 4)
114. CELE KSZTAŁCENIA....................(STRON 4)
115. FUNKCJONOWANIE CENTRUM SZTUKI WSPÓŁCZESNEJ �ŁAŹNIA� W ŚRODOWISKU LOKALNYM...........(STRON 8)
116. CZASOPRZESTRZEŃ SZKOŁY...................(STRON 3)
117. CZY MIEĆ WŁADZĘ?...................(STRON 5)
118. CZY PODKULTURY SĄ ZAGROŻENIEM...................(STRON 9).
119. CZEMU SŁUŻY SOCJOLOGIA PRAWA?...................(STRON 7)
120. PROBLEMY DIAGNOZY I TYPOLOGII ZABURZEŃ W ZACHOWANIU...................(STRON 15)
121. �DOMINUJĄCE PROBLEMY WSPÓŁCZESNEJ ANDRAGOGIKI W TEORII I W PRAKTYCE�...................(STRON 2)
122. �JEDNOSTKA, A SPOŁECZEŃSTWO-WZAJEMNE RELACJE� CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE....................(STRON 9)
123. DYDAKTYKA W SPOŁECZEŃSTWIE INFORMACJI GLOBALNEJ: ZAGROŻENIA � SZANSE � WYZWANIA...................(STRON 10)
124. MOJA WIZJA OŚWIATY W PIERWSZYM DZIESIĘCIOLECIU XXI WIEKU...................(STRON 7)
125. DZIECI CHORE Z PADACZKĄ...................(STRON 4)
126. SOCJOLOGIA W POSZUKIWANIU SZTUKI...................(STRON 6)
127. EGZAMIN DOJRZAŁOŚCI...................(STRON 2)
128. EMOCJONALNE PRZYCZYNY NIEPOWODZENIA....................(STRON 4)
129. ETAPY ROZWOJU I WALKI O PRAWA KOBIET...................(STRON 2)
130. ETYKA ZAWODU URZĘDNICZEGO W POLSCE 1995-2000 R....................(STRON 6)
131. UWARUNKOWANIE AKTYWNOŚCI KULTURALNEJ LUDZI STARYCH...................(STRON 3)
132. VLADIMIR MECZIAR...................(STRON 16)
133. ANTYPEDAGOGIKA...................(STRON 10)
134. � ŚRODOWISKO GAZOWE CZŁOWIEKA.�...................(STRON 10)
135. NIEPOWODZENIA W KSZTAŁCENIU....................(STRON 14)
136. DLACZEGO LUDZIE ZACHOWUJĄ SIĘ AGRESYWNIE...................(STRON 12)
137. ZJAWISKO BEZDOMNOŚCI W POLSCE I SPOSOBY PRZECIWDZIAŁANIA MU Z PUNKU WIDZENIA PRACOWNIKA POMOCY SPOŁECZNEJ...................(STRON 16)
138. ZWIĄZKI INTERPERSONALNE W ROZWOJU DZIECKA....................(STRON 4)
139. ZYGMUNT MYSŁAKOWSKI (1890 � 1971)..................(STRON 2)
140. AGRESJA WŚRÓD WYCHOWANKÓW DOMU DZIECKA WE WRZOSOWEJ...................(STRON 9)
141. ALKOHOLIZM JAKO GROŹNE ZJAWISKO Z KRĘGU PATOLOGII SPOŁECZNEJ...................(STRON 6)
142. ALKOHOLIZM...................(STRON 5)
143. ALKOHOLIZM cz. 2, 3, 4....................(STRON 9)
144. OBRAZ WSPÓŁCZESNEJ MŁODZIEŻY ZE SZCZEGÓLNYM UZWGLĘDNIENIEM JEJ PRZYGOTOWANIA DO UCZESTNICTWA W KULTURZE...................(STRON 21)
145. ANTYPEDAGOGIKA � PRÓBA ANTROPOLOGICZNEJ OCENY...................(STRON 4)
146. DZIECI OPUSZCZONE I ZANIEDBANE WYCHOWAWCZO...................(STRON 3)
147. BEZROBOCIE JAKO JEDEN Z NAJPOWAŻNIEJSZYCH PROBLEMÓW POLSKIEJ POLITYKI SPOŁECZNEJ....(STRON 6)
148. BIOPSYCHICZNE PRZYCZYNY NIEPOWODZEŃ SZKOLNYCH DZIECI....................(STRON 4)
149. BULIMIA...................(STRON 2 )
150. KULTURA � GENEZA I EWALUACJA...................(STRON 2)
151. CHARAKTERYSTYKA SYSTEMU KSZTAŁCENIA SPECJALNEGO W POLSCE....................(STRON 4)
152. "CHCIEĆ ROZUMIEĆ ŚWIAT BEZ ROZUMIENIA SIEBIE SAMEGO"...................(STRON 1)
153. CO ZNACZY BYĆ CZŁOWIEKIEM � ODWOŁAC SIĘ DO WYBRANEJ KONCEPCJI FILOZOFICZNEJ..................(STRON 5)
154. CZŁOWIEK WOBEC ŚMIERCI...................(STRON 7)
155. CZY MOŻEMY MÓWIĆ O SPOŁECZEŃSTWIE W SENSIE GLOBALNYM?...................(STRON 2)
156. CZY PSYCHOLOGIA JEST JESZCZE NAUKĄ O DUSZY?...................(STRON 5)
157. CZYM JEST INTERNET...................(STRON 29)
158. CZYM JEST TEN TAJEMNICZY I MANIPULUJĄCY NAMI STRES?...................(STRON 4)
159. CZYNNIKI KSZTAŁTUJĄCE OSOBOWOŚĆ CZŁOWIEKA...................(STRON 5)
160. CZYNNIKI STRESOGENNE ZWIĄZANE Z AUTYZMEM WYSTĘPUJĄCYM W RODZINIE...................(STRON 3)
161. CZYNNIKI WPŁYWAJĄCE NA PROCES AKCEPTACJI DZIECKA UPOŚLEDZONEGO UMYSŁOWO ORAZ JEGO PRZEBIEG...................(STRON 6)
162. CZYNNOŚCI POZNAWCZE - WRAŻENIA, SPOSTRZEŻENIA, PAMIĘĆ I MYŚLENIE...................(STRON 6)
163. DEONTOLOGIA...................(STRON 3)
164. DIAGNOZA � DEFINICJA, ŹRÓDŁA POZNANIA, TYPY....................(STRON 3)
165. DIAGNOZA...................(STRON 13)
166. DIALOG JAKO DROGA DO �ZROZUMIENIA TEGO, CO LUDZIE RZECZYWIŚCIE MÓWIĄ�....................(STRON 5)
167. DLACZEGO MEDIACJA?...................(STRON 3)
168. DOKSZTAŁCANIE I DOSKONALENIE ZAWODOWE JAKO PODSTAWOWE ZADANIE OŚWIATY DOROSŁYCH....................(STRON 4)
169. DYDAKTYKA...................(STRON 31)
170. DYSLEKSJA, DYSGRAFIA, DYSORTOGRAFIA...................(STRON 3)
171. DZIECKO Z ZESPOŁEM DOWNA...................(STRON 15)
172. �EDUKACJA ALTERNATYWNA, JEJ ZAŁOŻENIA, KONCEPCJE I ZASTOSOWANIE W SZKOLNICTWIE.�...................(STRON 8)
173. PRZEMOC...................(STRON 29)
174. SOCJOLOGIA WYCHOWANIA, EDUKACJI I OŚWIATY..................(STRON39)
175. EMOCJE W OKRESIE DOJRZEWANIA...................(STRON 2)
176. � EMOCJE � INFORMACJE OGÓLNE�...................(STRON 4)
177. ETIOLOGIA I PATOGENEZA ZABURZEŃ PSYCHICZNYCH...................(STRON 5)
178. �EKSTREMIZM POLITYCZNY. ŹRÓDŁA EKSTREMIZMU. CHARAKTERYSTYKI OSOBOWOŚCIOWE EKSTREMISTÓW. CZYNNIKI PSYCHOPATOLOGICZNE I WARUNKI SPOŁECZNE EKSTEMIZMU.�...................(STRON 2)
179. FASZYZM WŁOSKI W LATACH 1922-1939...................(STRON 22)
180. FEMINIZM - TERMIN STOSOWANY DO OPISU KOBIECEJ WYŻSZOŚCI....................(STRON 3)
181. KARL JASPERS - �FILOZOFIA EGZYSTENCJI� - RECENZJA....................(STRON 3)
182. DZIAŁY FILOZOFII...................(STRON 2)
183. FILOZOFICZNO - ETYCZNE PRZESŁANKI PRAW I WOLNOŚCI..................(STRON 5)
184. FORMY ZABAWOWE ĆWICZEŃ KOREKCYJNYCH...................(STRON 16)
185. FUNKCJA I OBRAZ SUBKULTUR MŁODZIEŻOWYCH NA TLE WSPÓŁCZESNEGO SPOŁECZEŃSTWA............(STRON 8)
186. PODSTAWOWE ZAŁOŻENIA SOCJOLOGII WG. EMILA DURKHEIMA I MAXA WEBERA...................(STRON 4)
187. GRUPY ODNIESIENIA...................(STRON 2)
188. GŁÓWNE ŚRODOWISKA WYCHOWAWCZE W ŻYCIU MŁODEGO CZŁOWIEKA...................(STRON 8)
189. PODSTAWOWE POJĘCIA SOCJOLOGII...................(STRON 4)
190. GRUPY ODNIESIENIA...................(STRON 2)
191. GRY I ZABAWY DYDAKTYCZNE, ICH ROLA I ZNACZENIE W PROCESIE KSZTAŁCENIA....................(STRON 6)
192. HELENA RADLIŃSKA...................(STRON 2)
193. HIGIENA ŻYWIENIA...................(STRON 10)
194. HISTORIA MYŚLI PENITENCJARNEJ...................(STRON 21)
195. ŚCIĄGA Z HISTORII � POLSKA I ŚWIAT...................(STRON 27)
196. HISTORIA WYCHOWANIA...................(STRON 5)
197. HUMANIZM I OPIEKUŃCZOŚĆ...................(STRON 2)
198. PSYCHOLOGIA...................(STRON 6)
199. INTEGRACJA OSÓB STARSZYCH I NIEPEŁNOSPRAWNYCH W DZIENNYM DOMU POMOCY SPOŁECZNEJ...................(STRON 5)
200. INTELIGENCJA EMOCJONALNA...................(STRON 3)
201. INTELIGENCJA, JAKO KATEGORIA ZŁOŻONA....................(STRON 4)
202. INTERAKCJE...................(STRON 8)
203. ISLAM...................(STRON 9)
204. MOJA WIZJA MNIE JAKO NAUCZYCIELA WOBEC DZIECKA...................(STRON 3)
205. WPŁYW OTOCZENIA SPOŁECZNEGO NA ROZWÓJ JEDNOSTKI...................(STRON 2)
206. JAK ROZWIĄZAĆ KONFLIKT ZEWNĘTRZNY....................(STRON 2)
207. JAK UCZĄ SIĘ DOROŚLI?...................(STRON 9)
208. JAK WYGLĄDA BERGSONA WIZJA HISTORII CZŁOWIEKA I ŻYCIA W OGÓLE....................(STRON 2)
209. JAKIE ZNAKI I SYGNAŁY WYSYŁANE PRZEZ NASZE CIAŁO MOGĄ BYĆ ODCZYTANE PRZEZ INNYCH LUDZI...................(STRON 4)
210. �JAKIM PRZEOBRAŻENIOM SPOŁECZNYM PODLEGA POLSKA WSPÓŁCZESNA RODZINA�....................(STRON 4)
211. JAN PAWEŁ II JAKO WZORZEC OSOBOWY DLA WSPÓŁCZESNEJ MŁODZIEŻY....................(STRON 19)
212. �OCHRONKA PARAFIALNA�...................(STRON 3)
213. �KAŻDA CYWILIZACJA JEST KULTURĄ ,NIE KAŻDA KULTURA JEST CYWILIZACJĄ.�...................(STRON 7)
214. KILKA DEFINICJI AGRESJI....................(STRON 6)
215. KILKA SŁÓW O WOLNOŚCI, LĘKU I OGRANICZANIU SIĘ CZŁOWIEKA, KILKA RÓWNIEŻ O PODEJMOWANIU WOLNOŚCI...................(STRON 3)
216. KOMUNIKACJA INTERPERSONALNA W DIADZIE...................(STRON 10)
217. KONCEPCJA MARKETINGU-MIX....................(STRON 3)
218. KONFORMIZM W UJĘCIU ROZWOJOWYM...................(STRON 3)
219. KONSEKWENCJE DOŚWIADCZANIA PRZEMOCY PRZEZ DZIECI...................(STRON 5)
220. �MIŁOŚĆ I SPOSOBY JEJ INTERPRETOWANIA�-�ROZWIJANIE WYOBRAŹNI I TWÓRCZEGO MYŚLENIA�...................(STRON 20)
221. KRYTYKA SZKOŁY TRADYCYJNEJ...................(STRON 2)
222. KRYZYS MORALNOŚCI - PRAWDA CZY ZŁUDZENIE?...................(STRON 5)
223. KSZTAŁCENIE WIELOSTRONNE...................(STRON 2)
224. KSZTAŁTOWANIE SIĘ POSTAW OBRONNYCH....................(STRON 5)
225. KSZTAŁTOWANIE SIĘ WIĘZI I SKUTKI JEJ BRAKU W UJĘCIU PSYCHOLOGII SPOŁECZNEJ...................(STRON 2)
226. KULT CIELESNOŚCI W KULTURZE WSPÓŁCZESNEJ?...................(STRON 6)
227. KULTURA HIP � HOP�U....................(STRON 14)
228. KULTURA POLITYCZNA...................(STRON 5)
229. KULTURA SPOŁECZEŃSTWA...................(STRON 6)
230. KWALIFIKACJE ZAWODOWE NAUCZYCIELA A ROZWÓJ DZIECI W EDUKACJI WCZESNOSZKOLNEJ.......(STRON 4)
231. LATO W EKSTAZIE...................(STRON 3)
232. LĘK MŁODZIEŻY A ODDZIAŁYWANIA WYCHOWAWCZE W RODZINIE I SZKOLE....................(STRON 61)
233. POLITYKA RODZINNA...................(STRON 8)
234. MANIPULACJA SPOŁECZNA � PRZEGLĄD TECHNIK I WYBRANYCH WYNIKÓW BADAŃ....................(STRON 4)
235. MARIA MONTESSORII - PEDAGOG, Z KTÓREGO CHCIAŁABYM WZIĄĆ PRZYKŁAD...................(STRON 6)
236. MECHANIZMY TWORZENIA SIĘ MOTYWACJI...................(STRON 6)
237. METODA Z INDYWIDUALNYM PRZYPADKIEM...................(STRON 6)
238. METODOLOGIA BADAŃ PEDAGOGICZNYCH Z ELEMENTAMI LOGIKI I STATYSTYKI...................(STRON 16)
239. METODY POZNAWANIA ŚRODOWISKA WYCHOWAWCZEGO I PROBLEM POMIARU ŚRODOWISKA............(STRON 2)
240. CZŁOWIEK WOBEC ŚMIERCI...................(STRON 7)
241. MODEL DYREKTORA PLACÓWKI EDUKACYJNEJ...................(STRON 16)
242. MOJA FILOZOFIA...................(STRON 4)
243. OCENA POZIOMU UMIEJĘTNOŚCI KLUCZOWYCH WYCHOWANKÓW ZAKŁADU POPRAWCZEGO ZAKWALIFIKOWANYCH DO GIMNAZJUM...................(STRON 12)
244. MONOGRAFIA MAŁEJ SPOŁECZNOŚCI NA PRZYKŁADZIE ŁÓDZKIEGO TOWARZYSTWA FOTOGRAFICZNEGO �����.(STRON 8)
245. MORALNA OCENA EUTANAZJI W NAUCZANIU...................(STRON 2)
246. WYCHOWANEK W ŚWIECIE MULTIMEDIALNYM...................(STRON 6)
247. MULTIMEDIA I TECHNOLOGIA INFORMATYCZNA W KSZTAŁCENIU I DOSKONALENIU ZAWODOWYM...................(STRON 7)
248. MUZYKA I TANIEC W ODDZIAŁYWANIACH RESOCJALIZACYJNYCH...................(STRON 6)
249. MUZYKOTERAPIA W LECZENIU CHORYCH Z NERWICAMI I ZABURZENIAMI CZYNNOŚCIOWYMI............(STRON 4)
250. NAJWAŻNIEJSZE KONCEPCJE I TEORIE W PSYCHOLOGII...................(STRON 4)
251. NEW AGE...................(STRON 4)
252. NIE SPALIĆ DRUGIEGO PODEJŚCIA CZYLI O CZWARTEJ I PIĄTEJ GODZINIE WYCHOWANIA FIZYCZNEGO...................(STRON 2)
253. PRZESTĘPCZOŚĆ NIELETNICH...................(STRON 9)
254. NIEPEŁNOSPRAWNOŚĆ JAKO WYRAZ OBNIŻONEJ WYDOLNOŚCI JEDNOSTKI..................(STRON 5)
255. NIEPOWODZENIA SZKOLNE TKWIĄCE ŚRODOWISKU RODZINNYM...................(STRON 5)
256. NIEPOWODZENIA W SZKOLE...................(STRON 2)
257. O ROLI TRADYCJI W SZKOLNYM DIALOGU Z TEKSTAMI LITERACKIMI..................(STRON 3)
258. O ZJAWISKU PODGLĄDANIA NA PODSTAWIE PROGRAMU BIG BROTHER....................(STRON 11)
259. OBRAZ WSPÓŁCZESNEJ RODZINY...................(STRON 5)
260. OBSERWACJA � SPOSOBEM NA POZNANIE DZIECKA....................(STRON 2)
261. OBSERWACJA...................(STRON 2)
262. OCENA I BADANIE SRODKÓW SPOŻYWCZYCH...................(STRON 3)
263. ODDZIAŁYWANIE REKLAMY TELEWIZYJNEJ NA DZIECI....................(STRON 7)
264. GENEZA, STRUKTURA,I ROLA W STOSUNKACH MIĘDZYNARODOWYCH ORGANIZACJI NARODÓW ZJEDNOCZONYCH...................(STRON 10)
265. PERSPEKTYWY PEDAGOGIKI...................(STRON 4)
266. KULTURA OBRAZKOWA...................(STRON 1)
267. LOGIKA...................(STRON 11)
268. OŚWIATA DOROSŁYCH W LATACH 1945-1970...................(STRON 6)
269. PAMIĘĆ...................(STRON 13)
270. PAMIĘĆ, JEJ CECHY I CZYNNIKI UŁATWIAJĄCE ZAPAMIĘTYWANIE....................(STRON 3)
271. PATOLOGIA SPOŁECZNA...................(STRON 10)
272. WSTEP DO PEDAGOGIKI...................(STRON 11)
273. PLAN DZIAŁAŃ WYCHOWAWCZYCH DLA KLASY PIĄTEJ...................(STRON 2)
274. METODY ODDZIAŁYWANIA WYCHOWAWCZEGO...................(STRON 2)
275. ROLA PRACY W ŻYCIU CZŁOWIEKA I SPOŁECZEŃSTWA...................(STRON 3)
276. PŁEĆ MÓZGU...................(STRON 19)
277. SYMPTOMATOLOGIA I ETIOLOGIA NIEDOSTOSOWANIA SPOŁECZNEGO ORAZ REWALIDACJA JEDNOSTEK NIEDOSTOSOWANYCH...................(STRON 4)
278. PEDAGOGIKA RESOCJALIZACYJNA...................(STRON 12)
279. PODMIOTOWOŚĆ W WYCHOWANIU...................(STRON 2)
280. PODSTAWOWE INFORMACJE O BIURZE DS. NARKOMANII...................(STRON 13)
281. POJĘCIE �PATOLOGIA�...................(STRON 9)
282. POJĘCIE PROCESU REWALIDACJI, UWARUNKOWANIA EFEKTYWNOŚCI JEGO PRZEBIEGU:...................(STRON 15)
283. POJĘCIE PSYCHOTERAPII, JEJ RODZAJE I METODY...................(STRON 8)
284. POJĘCIE ŚRODOWISKA...................(STRON 1)
285. CHŁOPIEC CZY DZIEWCZYNKA?...................(STRON 11)
286. �POZA PRZYGOTOWANIEM ZAWODOWYM CZŁOWIEKA, POZA JEGO WYKSZTAŁCENIEM, NAJKORZYSTNIEJSZĄ, NAJBARDZIEJ PODSTAWOWĄ I DECYDUJĄCĄ WARTOŚCIĄ W JEGO ŻYCIU JEST JEGO CZŁOWIECZEŃSTWO�...................(STRON 4)
287. POZIOM ZHUMANIZOWANIA ORGANIZACJI PRACY BIUROWEJ NA PRZYKŁADZIE POLSKICH PRZEDSIĘBIORSTW...................(STRON 11)
288. POZYCJA KOBIETY WE WSPÓŁCZESNYM SPOŁECZEŃSTWIE (UWARUNKOWANIA, PRZEJAWY DYSKRYMINACJI) A SOCJALIZACJA PŁCI...................(STRON 3)
289. KSZTAŁCENIE USTAWICZNE...................(STRON 5)
290. PRACA ROZUMIANA JEST JAKO WARTOŚĆ UNIWERSALNA, DZIĘKI KTÓREJ POWSTAJĄ I FUNKCJONUJĄ WSZYSTKIE INNE WARTOŚCI...................(STRON 3)
291. PRACA Z OSOBAMI NIEPEŁNOSPRAWNYMI...................(STRON 6)
292. KONCEPCJA DZIAŁAŃ WYBRANEJ INSTYTUCJI OŚWIATY LUB KULTURY ZE SZCZEGÓLNYM UWZGLĘDNIENIEM DZIAŁAŃ ANIMACYJNYCH I WPŁYWU NA ŚRODOWISKO LOKALNE...................(STRON 4)
293. PRACA ZALICZENIOWA Z PSYCHOLOGII I SOCJOLOGII ZARZĄDZANIA...................(STRON 3)
294. RYS HISTORYCZNY PRACY SOCJALNEJ W POLSCE...................(STRON 10)
295. ZADANIA EDUKACYJNE UNESCO...................(STRON 10)
296. �PRZEMOC WOBEC DZIECKA�...................(STRON 4)
297. PROBLEM BEZROBOCIA W POLSCE...................(STRON 3)
298. PROBLEMATYKA INSCENIZACJI W ŚWIETLE LITERATURY PSYCHOPEDAGOGICZNEJ...................(STRON 73)
299. PROCEDURY ODDZIAŁYWAŃ KULTUROTECHNIKI...................(STRON 10)
300. PROGRAMY PROFILAKTYKI UZALEŻNIEŃ...................(STRON 6)
301. SOCJALIZACJA I WYCHOWANIE...................(STRON 4)
302. PROBLEMY NIEDOSTOSOWANIA SPOŁECZNEGO � PROSTYTUCJA JAKO ZJAWISKO WYKOLEJENIA SPOŁECZNEGO...................(STRON 19)
303. PRZECIW PRZEMOCY...................(STRON 6)
304. PRZEMOC W RODZINIE...................(STRON 5)
305. ZNACZENIE UCZENIA SIĘ W ŻYCIU CZŁOWIEKA...................(STRON 5)
306. ZYGMUNT MYSŁAKOWSKI (1890 � 1971) ...................(STRON 2)
307. ZNACZENIE PRACY W ŻYCIU I ROZWOJU OGÓLNYM CZŁOWIEKA, PRACA W UJĘCIU FILOZOFICZNYM I PRAKSEOLOGICZNYM ( DZIAŁANIA, UMIEJĘTNOŚCI, POSTAWY)...................(STRON 4)
308. ZMIANA CZŁOWIEKA W CIĄGU ŻYCIA. (MYŚLENIE)...................(STRON 2)
309. ZAINTERESOWANIA � JEDEN Z CELÓW ŻYCIA CZŁOWIEKA. EFEKTYWNOŚĆ ROZWIJANIA ZAINTERESOWAŃ...................(STRON 14)
310. ZAŁOŻENIA I POSTRZEGANIE POLITYKI MIESZKANIOWEJ PRZEZ PAŃSTWO...................(STRON 6)
311. BYĆ NAUCZYCIELEM - CO TO ZNACZY WE WSPÓŁCZESNYCH CZASACH. RÓŻNE STANOWISKA I WŁASNE ZDANIE...................(STRON 3)
312. PRACA DYDAKTYCZNO - WYCHOWAWCZA Z UCZNIEM PRZEJAWIAJĄCYM NIEPOWODZENIA SZKOLNE WYRAŻAJĄCE SIĘ TRUDNOŚCIAMI W UCZENIU SIĘ UWARUNKOWANYMI DEFEKTAMI SŁUCHU.............(STRON 13)
313. ZESPÓŁ DOWNA...................(STRON 8)
314. ZADANIA PLACÓWKI OPIEKUŃCZO - WYCHOWAWCZEJ W ZASPOKAJANIU POTRZEB WYCHOWANKÓW..(STRON 3)
315. ZABURZENIA EMOCJONALNE I DYNAMIKI PROCESÓW NERWOWYCH...................(STRON 9)
316. ZABAWA W ROZWOJU MOTORYCZNYM DZIECKA...................(STRON 8)
317. MINIMALIZACJA LĘKU PRZED NIEPOWODZENIEM SZKOLNYM. MOJE DOŚWIADCZENIA, PROPOZYCJE, REFLEKSJE...................(STRON 4)
318. WSPOMAGANIE PROBLEMÓW EKONOMICZNYCH...................(STRON 3)
319. NARKOMANIA...................(STRON 5)
320. POSZUKIWANIA SUBKULTURY...................(STRON 6)
321. NAUKI WSPÓŁPRACUJĄCE Z PEDAGOGIKĄ...................(STRON 7)
322. NERWICE - PRZYCZYNY, SYMPTOMY, KLASYFIKACJA...................(STRON 2)
323. NERWICE I STRES SZKOLNY...................(STRON 7)
324. OBRAZ STUDENTÓW STUDIÓW ZAOCZNYCH I JEGO IMPLIKACJE PEDAGOGICZNE...................(STRON 6)
325. OGRÓD ZOOLOGICZNY W PŁOCKU JAKO ŚRODOWISKO SPOŁECZNO WYCHOWAWCZE...................(STRON 8)
326. OKRESY I FAZY ROZWOJU TWÓRCZOŚCI PLASTYCZNEJ DZIECI I MŁODZIEŻY...................(STRON 5)
327. PODSTAWOWE PROBLEMY WSPÓŁCZESNEJ PSYCHOLOGII ROZWOJOWEJ...................(STRON 36)
328. ETYKA I POLITYKA...................(STRON 5)
329. PROBLEMY PRZEMIAN ŚRODOWISKA WYCHOWAWCZEGO...................(STRON 5)
330. POSTAWY SPOŁECZNO - MORALNE WSPÓŁCZESNEJ MŁODZIEŻY...................(STRON 3)
331. PRZYGOTOWANIE LEKCJI � NA JAKIE CZYNNOŚCI POWINIEN ZWRÓCIĆ UWAGĘ NAUCZYCIEL........(STRON 6)
332. PRZYKŁAD PRZYPADKU NADAJĄCEGO SIĘ DO TERAPII RODZINNEJ - SYSTEMOWEJ...................(STRON 1)
333. PRZYKŁAD PRZYPADKU NADAJĄCEGO SIĘ DO TERAPII RODZINNEJ...................(STRON 2)
334. TRUDNY PRZYPADEK WYCHOWAWCZY...................(STRON 2)
335. PSYCHOLOGICZNE MECHANIZMY ZACHOWANIA AGRESYWNEGO...................(STRON 3)
336. ROLA STRUKTURY �JA�. STRUKTURA �JA� JAKO MECHANIZM INTEGRACJI...................(STRON 2)
337. SPECYFIKA PROCESÓW PSYCHOSPOŁECZNYCH � DZIECKO DYSLEKTYCZNE...................(STRON 12)
338. STRATEGIE ZACHOWAŃ W KONFLIKCIE MIĘDZY PARTNERAMI BLISKIEGO ZWIĄZKU INTERPERSONALNEGO....................(STRON 5)
339. CHARAKTER I EWOLUCJA WYCHOWANIA ESTETYCZNEGO -REFERAT PRZYGOTOWANY NA PODSTAWIE KSIĄŻKI IRENY WOJNAR PT .�TEORIA WYCHOWANIA ESTETYCZNEGO� ...................(STRON 2)
340. UCZEŃ PRZEWLEKLE CHORY W SYTUACJI ZAWODU I SZKOŁY...................(STRON 5)
341. WEWNĘTRZNE ZRÓŻNICOWANIE PSYCHOLOGII GŁĘBI...................(STRON 4)
342. WIEK DORASTANIA / ADOLESCENCJA...................(STRON 5)
343. TYPOLOGIA SEKT...................(STRON 4)
344. SZCZEGÓLNA POZYCJA SPRAWIEDLIWOŚCI. SPRAWIEDLIWOŚĆ A MORALNOŚĆ...................(STRON 2)
345. ASERTYWNOŚĆ...................(STRON 13)
346. ŚRODOWISKO ŻYCIA RODZINNEGO DZIECKA A OSIĄGNIĘCIA SZKOLNE UCZNIA (NA PRZYKŁADZIE KLAY II-III-VI SZKOŁY PODSTAWOWEJ W JURKACH) ...................(STRON 67)
347. TADEUSZ KOTARBIŃSKI...................(STRON 2)
348. SUMIENIE POLITYKA...................(STRON 6)
349. ROLA WYCIECZKI W KSZTAŁTOWANIU UMYSŁOWYM DZIECI...................(STRON 44)
350. ROZWÓJ MOWY DZIECKA...................(STRON 2)
351. SAMOWYCHOWANIE...................(STRON 3)
352. PSYCHOTERAPIA...................(STRON 3)
353. PUNK - CZŁOWIEK WOLNY?...................(STRON 2)
354. ROLA OJCA WE WSPÓŁCZESNEJ RODZINIE...................(STRON 6)
355. POTRZEBA FORMACJI LUDZKIEJ...................(STRON 9)
356. PSYCHOSPOŁECZNE MECHANIZMY ŻYCIA ZBIOROWEGO...................(STRON 3)
357. OKRES PRENATALNY...................(STRON 4)
358. OKRES ROZWOJU NOWORODKA...................(STRON 9)
359. PODSTAWY KSZTAŁCENIA NIEWIDOMYCH I SŁABO WIDZĄCYCH...................(STRON 2)
360. PRZEMOC W RODZINIE...................(STRON 5)
361. NOWOTWORY-KONSEKWENCJE PSYCHOLOGICZNE...................(STRON 3)
362. � WYBRANE ZJAWISKO Z PSYCHOLOGII NIEDOSTOSOWANIA SPOŁECZNEGO W TEORIACH I BADANIACH PSYCHOLOGICZNYCH�...................(STRON 8)
363. PSYCHOLOGIA ROZWOJOWA...................(STRON 2)
364. PSYCHOLOGIA SPOŁECZEŃSTWA...................(STRON 16)
365. METODY BADAWCZE...................(STRON 12)
366. PSYCHOTERAPIA...................(STRON 10)
367. PSYCHOTERAPIA...................(STRON 4)
368. PSYCHOTERAPIA...................(STRON 3)
369. PSYCHOTERAPIA...................(STRON 1)
370. NAJWAŻNIEJSZE ELEMENTY PROCESU PSYCHOTERAPII...................(STRON 3)
371. PSYCHOTERAPIA...................(STRON 5)
372. PYTANIA EGZAMINACYJNE Z PSYCHOLOGII WYCHOWAWCZEJ...................(STRON 1)
373. PSYCHOLOGIA W PYTANIACH I ODPOWIEDZIACH:...................(STRON 36)
374. RECENZJA KSIĄŻKI �WPROWADZENIE DO ETYKI CHRONIENIA OSÓB �...................(STRON 2)
375. MIROSŁAW KARWAT � O PERFIDII�...................(STRON 3)
376. REPREZENTACJE POZNAWCZE:...................(STRON 3)
377. RESOCJALIZACJA NIELETNICH...................(STRON 4)
378. RODZAJE DEWIACJI I TYPY ICH NAZNACZANIA...................(STRON 7)
379. MIEJSCE RODZINY W PROCESIE KSZTAŁTOWANIA POSTAW PATRIOTYCZNYCH MŁODZIEŻY...................(STRON 3)
380. RODZINA A PROBLEM UBÓSTWA...................(STRON 3)
381. RODZINA JAKO NATURALNE ŚRODOWISKO WYCHOWAWCZE...................(STRON 4)
382. RODZINA JAKO ŚRODOWISKO WYCHOWAWCZE...................(STRON 3)
383. ZNACZENIE RODZINY W WYCHOWANIU CZŁOWIEKA...................(STRON 12)
384. RODZINA Z DZIEĆMI W WIEKU SZKOLNYM...................(STRON 12)
385. ROLA I ZADANIA PEDAGOGA WE WSPÓŁCZESNEJ SZKOLE...................(STRON 3)
386. ROLA I ZNACZENIE STRUKTUR POZNAWCZYCH. TEORIA OSOBOWOŚCI REYKOWSKIEGO...................(STRON 6)
387. ROLA MATKI W TWÓRCZOŚCI PEDAGOGICZNEJ J.A. KOMEŃSKIEGO I J.H. PESTALOZZIEGO...................(STRON 9)
388. ROLA NAUCZYCIELA W NAUCZANIU ZINTEGROWANYM...................(STRON 36)
389. ROLA REKREACJI RUCHOWEJ W PROCESIE RESOCJALIZACJI MŁODZIEŻY TRUDNEJ...................(STRON 3)
390. SOCJALIZACYJNA ROLA RODZINY...................(STRON 8)
391. ROZUMIENIE POJĘCIA NAUKA I JEGO SYNONIMÓW...................(STRON 42)
392. ROZWÓJ CHWYTU...................(STRON 3)
393. ROZWÓJ SYSTEMÓW RESOCJALIZACYJNYCH W ŚWIETLE LITERATURY...................(STRON 4)
394. RÓŻNE SPOSOBY UJMOWANIA PEDAGOGIKI...................(STRON 2)
395. RYTMY BIOLOGICZNE...................(STRON 7)
396. SAMOBÓJSTWA I ICH PRZYCZYNY...................(STRON 3)
397. SAMOKONTROLA REAKCJI LĘKOWYCH...................(STRON 3)
398. �SENS ŻYCIA�...................(STRON 4)
399. SFORMULOWAĆ DWA CELE OGÓLNE, DO KAŻDEGO CELU OGÓLNEGO PO TRZY CELE OPERACYJNE ZE SKŁADNIKAMI I TAKSONOMIĄ...................(STRON 2)
400. SKINHEADZI, JAKO JEDNA Z PODKULTUR MŁODZIEŻOWYCH...................(STRON 7)
401. SOCJOLOGIA...................(STRON 10)
402. PRAWDZIWY PRZYWÓDCA...................(STRON 4)
403. �SOCJOLOGICZNE KONSEKWENCJE FREUDOWSKIEJ KONCEPCJI PSYCHOANALIZY�...................(STRON 4)
404. SOCJOTECHNIKA A PREZYDENT KWAŚNIEWSKI...................(STRON 3)
405. SPOŁECZEŃSTWO I SOCJOLOGIA ZIEM ZACHODNICH W FAZIE PRZEŁOMU I OTWARCIA PONOWOCZESNEGO...................(STRON 7)
406. SĄD NAD NAGRODĄ I KARĄ W PROCESIE WYCHOWAWCZYM...................(STRON 10)
407. SPECYFIKACJA I ZASADY PRACY Z UCZNIAMI UPOŚLEDZONYMI UMYSŁOWO W STOPNIU LEKKIM....(STRON 4)
408. WSPÓŁCZESNY SPORT, JEGO ISTOTA, ELEMENTY I OBRAZ NA PODSTAWIE LEKTURY �KALOKAGATII� JÓZEFA LIPCA...................(STRON 4)
409. STRUKTURA KOMUNIKOWANIA SIĘ..................(STRON 18)
410. STEREOTYP...................(STRON 4)
411. PODSTAWOWE PRAWIDŁOWOŚCI UCZENIA SIĘ I NAUCZANIA, STRATEGIE UCZENIA SIĘ, PAMIĘĆ I ZAPOMINANIE....................(STRON 7)
412. STRES A UMYSŁ...................(STRON 7)
413. STRES I JEGO PRZYCZYNY...................(STRON 12)
414. DYSLEKSJA...................(STRON 10)
415. PODKULTURA MŁODZIEŻOWA I JEJ ZNACZENIE W PROCESIE SOCJALIZACJI JEDNOSTKI - SZANSA ROZWOJU CZY REALNE ZAGROŻENIE...................(STRON 8)
416. �SYSTEM KONTROLI SPOŁECZNEJ W MOIM ŻYCIU.�...................(STRON 11)
417. SYSTEM NAGRÓD I KAR W MOTYWACJI PRACOWNIKÓW...................(STRON 10)
418. "SYSTEM SZKOLNY WE FRANCJI"....................(STRON 7)
419. �MÓJ SYSTEM WYCHOWANIA �...................(STRON 3)
420. SYTUACJA SPOŁECZNO-EKONOMICZNA RODZIN NIEPEŁNYCH...................(STRON 9)
421. �SZKOŁA JAKĄ ZNAM Z LITERATURY, TELEWIZJI I FILMU.�...................(STRON 2)
422. SZKOŁA JAKO MIEJSCE PRZYGOTOWANIA DO DOJRZAŁOŚCI...................(STRON 4)
423. �OPIEKUŃCZO � WYCHOWAWCZE FUNKCJE SZKOŁY�...................(STRON 4)
424. SZKOŁA PUBLICZNA I NIEPUBLICZNA ZA I PRZECIW...................(STRON 4)
425. POJĘCIE ŚRODOWISKA...................(STRON 1)
426. TECHNIKI NEGOCJACJI...................(STRON 2)
427. TELEWIZJA JAKO CZYNNIK ZAGRAŻAJĄCY W PROCESIE WYCHOWANIA...................(STRON 3)
428. TEORIA PIAGETA (POZNAWCZA)..................(STRON 7)
429. RESOCJALIZACJA...................(STRON 1)
430. TOŻSAMOŚĆ GRUPOWA A KOMPETENCJE KULTUROWE...................(STRON 5)
431. TRUDNOŚCI W CZYTANIU I PISANIU U DZIECI...................(STRON 20)
432. TRWAŁE WARTOŚCI KULTURY W ZMIENNYM ŚWIECIE KULTURY - GLOBALIZACJA ŚWIATA PRZY JEDNOCZESNEJ REGIONALIZACJI...................(STRON 5)
433. TWÓRCZOŚĆ W PEDAGOGICE CELESTYNA FREINETA...................(STRON 4)
434. UCZENIE SIĘ...................(STRON 9)
435. UCZENIE SIĘ: CZYNNIKI WPŁYWAJĄCE NA NABIERANIE WPRAWY...................(STRON 7)
436. UDZIELANIE POMOCY NA USAMODZIELNIENIE WYCHOWANKÓW PLACÓWEK OPIEKUŃCZO-WYCHOWAWCZYCH, RESOCJALIZACYJNYCH, ZAKŁADÓW DLA NIELETNICH ORAZ RODZIN ZASTĘPCZYCH...................(STRON 7)
437. UNIA EUROPEJSKA - JAK DO TEGO DOSZŁO?...................(STRON 7)
438. UWARUNKOWANIA OSOBOWOŚCIOWE ZACHOWAŃ PRZESTĘPCZYCH � AGRESJA, EMPATIA, ZAPOTRZEBOWANIE NA STYMULACJĘ, POZIOM ROZWOJU MORALNEGO, SAMOOCENA, ALIENACJA...................(STRON 10)
439. W POSZUKIWANIU ZDROWEJ DEMOKRACJI NA PODSTAWIE JÓZEFA MAJKI...................(STRON 3)
440. PEDAGOGIKA - POJĘCIA PEDAGOGICZNE...................(STRON 12)
441. PEDAGOGIKA SPOŁECZNA...................(STRON 29)
442. PEDAGOGIKA ZABAWY...................(STRON 5)
443. PEDAGOGIKA RESOCJALIZACYJNA.....(STRON 2)
444. PEDAGOGIKA RESOCJALIZACYJNA STADIUM INDYWIDUALNEGO PRZYPADKU...................(STRON 3)
445. KRYZYS EKOLOGICZNY...................(STRON 3)
446. �W CZŁOWIEKU ZAWARTY JEST CAŁY ŚWIAT I JEŻELI TYLKO WIESZ JAK PATRZEĆ I UCZYĆ SIĘ, DRZWI SIĘ SAME OTWORZĄ I ZNAJDZIESZ KLUCZ W SWOJEJ RĘCE�...................(STRON 2)
447. W JAKI SPOSÓB MOŻNA MIERZYĆ JAKOŚĆ ŻYCIA?...................(STRON 1)
448. W KRĘGU MIŁOŚCI I NIENAWIŚCI � BOHATERACH LITERACKICH, KTÓRYCH ROZUMIEM, PODZIWIAM, OSKARŻAM...................(STRON 2)
449. ALVIN TOFFLER...................(STRON 3)
450. UŚWIADOMIENIE SEKSUALNE ROLA RODZICÓW, SZKOŁY, RÓWIEŚNIKÓW I LITERATURY...................(STRON 2)
451. WIEK NIEMOWLĘCY (0-12 MIES.)..................(STRON 22)
452. WIĘŹ SPOŁECZNA...................(STRON 5)
453. ,SPOŁECZNE INICJATYWY NA RZECZ WIĘŻNIOW...................(STRON 4)
454. WPŁYW RODZINY NA DOROSŁE ŻYCIE CZŁOWIEKA...................(STRON 5)
455. WPŁYW STRESU NA ORGANIZM CZŁOWIEKA...................(STRON 6)
456. �WPŁYW TERAPII ZAJĘCIOWEJ NA ROZWÓJ DZIECI I MŁODZIEŻY UPOŚLEDZONEJ UMYSŁOWO�..............(STRON 5)
457. WSPÓŁCZESNE PROBLEMY SPOŁECZNE W OPINII WŁASNEJ I OPINII RÓWIESNIKÓW...................(STRON 3)
458. WSPÓŁCZESNE POSTACIE PATOLOGII WŚRÓD MŁODZIEŻY...................(STRON 4)
459. WSZYSTKO O NEGOCJACJACH...................(STRON 12)
460. WYCHOWANIE I KSZTAŁCENIE A REFORMA SYSTEMU EDUKACJI...................(STRON 5)
461. CZŁOWIEK I SZTUKA...................(STRON 12)
462. TELEWIZJA - SZANSA CZY ZAGROŻENIE DLA ROZWOJU OSOBOWOŚCI DZIECKA?...................(STRON 3)
463. WYCHOWYWAĆ CZY KARAĆ MŁODOCIANYCH PRZESTĘPCÓW?...................(STRON 3)
464. SZKOŁA, JAKĄ POZNAŁEM Z LITERARURY, ŻYCIA, FILMU I TELEWIZJI...................(STRON 3)
465. �ŹRÓDŁA I PRZYCZYNY TRUDNOŚCI W KONTAKTACH INTERPERSONALNYCH.�...................(STRON 6)
466. ZJAWISKO PRZEMOCY NA TLE RUCHÓW KONTESTACYJNYCH...................(STRON 7)
467. ZJAWISKO PRZEMOCY DOMOWEJ...................(STRON 7)
468. ZAINTERESOWANIA DZIECI UCZĘSZCZAJĄCYCH DO SZKOŁY PODSTAWOWEJ NR 32 W WAŁBRZYCHU.(STRON 35)
469. ZAGADNIENIA KULTURY WSPÓŁCZESNEJ SPOSOBY POJMOWANIA TERMINU KULTURA...................(STRON 8)
470. WYKŁAD Z PSYCHOLOGII - EMOCJE...................(STRON 7)
471. ZABURZENIA OSOBOWOŚCI...................(STRON 27)
472. WYCHOWANIE W ŚREDNIOWIECZU...................(STRON 3)
473. WYCHOWANIE ESTETYCZNE CZYM SĄ W ISTOCIE I JAK FUNKCJONUJĄ W TEORII WYCHOWANIA POJĘCIA: �WYCHOWANIE PRZEZ SZTUKĘ� I �WYCHOWANIE ESTETYCZNE�?...................(STRON 4)
474. ORALNA STRUKTURA CHARAKTERU...................(STRON 4)
475. ORGANIZACJE POZARZĄDOWE W POLSCE...................(STRON 7)
476. ZNACZENIE DZIECIŃSTWA W PROCESIE SOCJALIZACJI I WYCHOWANIA...................(STRON 15)
477. ZABURZENIA STRESOWE � POURAZOWE U DZIECI...................(STRON 3)
478. PROGRAM PROFILAKTYKI UZALEŻNIEŃ OD NIKOTYNY, ALKOHOLU I NARKOTYKÓW...................(STRON 6)
479. WSPÓŁCZYNNIK HUMANISTYCZNY FLORIANA ZNANIECKIEGO � NAWIĄZANIA I INTERPRETACJE PRZEGLĄD WYBRANYCH TEKSTÓW...................(STRON 21)
480. ALKOHOL I NARKOTYKI W ŻYCIU MŁODZIEŻY...................(STRON 6)
481. OJCOSTWO...................(STRON 21)
482. WPROWADZANIE W ŻYCIE ZASAD ZARZĄDZANIA ZASOBAMI LUDZKIMI...................(STRON 11)
483. PRACA KONTROLNA Z TEORII WYCHOWANIA...................(STRON 8)
484. WPŁYW SYSTEMU MOTYWOWANIA NA DZIAŁALNOŚĆ INNOWACYJNĄ PRZEDSIĘBIORSTWA...................(STRON 4)
485. WPŁYW GRUPY RÓWIEŚNICZEJ NA INTEGRACJĘ KLASY...................(STRON 4)
486. TEORIA WYCHOWANIA...................(STRON 14)
487. SAMOBÓJSTWA NIELETNICH I MŁODOCIANYCH...................(STRON 4)
488. PSYCHOTERAPIA...................(STRON 3)
489. PSYCHOTERAPIA...................(STRON 6)
490. PSYCHOLOGIA WYCHOWAWCZA...................(STRON 30)
491. PSYCHOLOGIA ROZWOJU...................(STRON 2)
492. PSYCHOLOGIA ROZWOJOWA...................(STRON 2)
493. PSYCHOLOGIA ROZWOJU CZŁOWIEKA...................(STRON 14)
494. PRZEMOC WOBEC DZIECKA...................(STRON 9)
495. PROFILAKTYKA CHORÓB UKŁADU KRĄŻENIA...................(STRON 6)
496. ZWIĄZKI EMOCJONALNE CZŁOWIEKA...................(STRON 7)
497. PRACA Z PSYCHOLOGII WIEKU DORASTANIA...................(STRON 7)
498. POSTAWY RODZICIELSKIE...................(STRON 4)
499. INTELIGENCJA. OSOBOWOŚĆ TWÓRCY....................(STRON 2)
500. POJĘCIE ŚWIADOMOŚCI...................(STRON 3)



Zmieniony przez - Raskus w dniu 2006-12-03 20:53:55

Zmieniony przez - Raskus w dniu 2006-12-03 21:11:54
_______________________________
 
[http://www.insomnia.pl/AUTODESTRUKCJA%2C_czyli_poci%C4%85g_ku_%C5%9Bmierci-t209419.html]

[http://www.****************/temat7346-strona1/] SNY

Specjalista -
 
Marshall_8
Marsh
 Wysłana - 3 grudzień 2006 21:47      [zgłoszenie naruszenia]

[http://www.kognitywistyka.net/artykuly/mh-mtaul.pdf]

spójrz też tutaj, może coś a coś..
_______________________________
 
I got fury in my soul.
Fury's gonna take me to the glory goal.

 
Karla117
 Wysłana - 12 grudzień 2006 10:16      [zgłoszenie naruszenia]

Raskus ja bym chciała Cię prosic żebyś mi udostępnił referaty o nr z Twojej listy: 66 i 136! Pilne dziękuję

 
Raskus
Biofil
 Wysłana - 12 grudzień 2006 15:01      [zgłoszenie naruszenia]

Podaj em@il albo tutaj wrzucam

66
Terroryzm zachodnioniemiecki - socjologia organizacji.

Bomby przeciw aparatowi
Rzucamy również w świadomość mas

l. PRZEMIANY POLITYCZNO-SPOŁECZNE W RFN W DRUGIEJ POŁOWIE LAT SZEŚĆDZIESIĄTYCH

Znaczny wpływ na rzeczywistość zachodnioniemiecką drugiej połowy lat sześćdziesiątych wywarła recesja gospodarcza lat 1966-1967. Stała się ona przyczyną całego szeregu różnorodnych zjawisk społeczno-politycznych w RFN. Ten stosunkowo niewielki kryzys ekonomiczny był pierwszym w historii tego kraju załamaniem wysokiej koniunktury gospodarczej. Rozpatrując jego konsekwencje stwierdzić jednak należy, że w większym stopniu dotyczą one sfery społecznej niż gospodarczej. Kryzys podważył bowiem wiarę obywateli Republiki Federalnej Niemiec w ,,kraj cudu gospodarczego", uświadomił istnienie granic wzrastającego od początku lat pięćdziesiątych dobrobytu. Powstały w ten sposób klimat niepewności społecznej sprzyjał bardziej niż dotąd krytycznej ocenie rzeczywistości zachodnioniemieckiej. Społeczeństwa kapitalistyczne nie rozwiązały podstawowych sprzeczności, strukturalnie związanych z systemem ekonomicznym opartym na własności prywatnej. Nie nastąpiło w nich zniesienie .podstawowych form alienacji, lecz złagodzenie jej skutków . Wyszła na jaw potrzeba niezwłocznego przeprowadzenia reform społecznych. Za najbardziej pilną uznano reformę systemu oświaty, a zwłaszcza reformę szkolnictwa wyższego. Problemy uniwersyteckie stały się już w drugiej połowie 1964 r. przyczyną protestów młodzieży studiującej. Protesty te, zapoczątkowane listami i petycjami do władz uczelnianych, przyjęły od początku 1966 r. ostrzejszą formę wieców i demonstracji. Ich główną przyczyną był anachroniczny, autorytarny model zarządzania szkołami wyższymi. Studenci domagali się demokratyzacji tego modelu poprzez zwiększenie kompetencji młodzieżowych organów samorządowych. Występowali oni również przeciwko przymusowym eksmatrykulacjom i podwyżkom opłat pobieranych za studia.
Następowało znaczne zwiększenie się liczby studentów i przekształcenie wyższych uczelni w wielkie skupiska liczące dwadzieścia i więcej tysięcy ludzi, na niektórych wydziałach liczba studentów wzrosła tylko w latach 1960-1966 trzy- lub nawet czterokrotnie.
Nieudana reforma uniwersytecka, pogorszenie się warunków studiów i niepewne perspektywy dla absolwentów, pogłębiane załamywaniem się koniunktury w skomplikowanym i pełnym sprzeczności życiu gospodarczym państw kapitalistycznych. To powodowało, że w kręgach lewicującej inteligencji zaczęto stawiać pytanie czy nie jest błędna sama struktura państwa jako mechanizmu władzy?
Upowszechnienie wykształcenia wyższego wzmocniło pozycję studentów w społeczeństwie zachodnioniemieckim. Równocześnie nastąpiła jednak zmiana statusu społecznego absolwentów szkół wyższych, rekrutujących się najczęściej z warstw średnich. Dawniej stanowili oni elitę społeczną, byli wykonawcami tzw. wolnych zawodów, niezależnych ekonomicznie i administracyjne. System szkolnictwa dopasowany do aktualnych potrzeb gospodarczych RFN zaczął dostarczać sproletaryzowanych funkcjonariuszy średniego stopnia.
Wśród innych przyczyn niepokojów studenckich lat sześćdziesiątych w RFN wymienia się najczęściej sceptycyzm młodzieży wobec całej generacji odpowiedzialnej za rozwój faszyzmu w Niemczech i za zachodnioniemiecką politykę powojenną. Zjawisko to pozostawało w związku z występującym w tym okresie na Zachodzie "kryzysem autorytetu". Obiektem krytyki zbuntowanej młodzieży stały się początkowo czołowe autorytety naukowe RFN - prawicowi profesorowie tacy jak Renę Koenig i Helmut Schelsky oraz teoretycy o poglądach liberalnych, zwolennicy stopniowych reform jak np. Ralf Dahrendorf. Kontynuacją tej krytyki było coraz bardziej radykalne kwestionowanie wszystkich form władzy państwowej kontestacja jest zakwestionowaniem wszystkiego: kultury, polityki, organizacji społecznej, oczywistych form codziennej egzystencji, norm etycznych, wzorów i standardów zachowania. Całego sensu dotychczasowego istnienia . Krytyka ta wypływała z przekonania młodzieży, że pokolenie sprawujące władzę w RFN niezdolne jest do opracowania i zrealizowania sensownego programu reform. Przeświadczenie takie było nie tylko wynikiem dokonywanej przez młodzież studencką oceny powojennej rzeczywistości RFN, ale również, a może nawet przede wszystkim, rezultatem oceny faszystowskiej przeszłości Niemiec. Nadmienić przy tym należy, że właśnie walka z autorytetami dała nazwę pierwszej fazie "buntów" młodzieżowych, trwającej od połowy lat sześćdziesiątych do lata 1968 r. Fazę tę określa się w zachodnioniemieckiej literaturze przedmiotu mianem anty-autorytarnej.

Zaostrzenie sytuacji wewnętrznej w RFN i jednocześnie rozszerzenie bazy społecznej "rewolty" studenckiej nastąpiło z chwilą utworzenia w 1966 r. rządu tzw. wielkiej koalicji CDU/CSU-SPD. Z nową koalicją wiązano nadzieje na przezwyciężenie kryzysu. Jej powstanie było próbą wyjścia naprzeciw oczekiwaniom społecznym. Proponując SPD udział w koalicji politycy chadeccy brali między innymi pod uwagę fakt, że tylko socjaldemokraci, jako współodpowiedzialni partnerzy mogą zapobiec rozszerzeniu się niepokojów studenckich na całe społeczeństwo zachodnioniemieckie.
W rezultacie utworzenia nowego rządu ograniczone zostały poważnie możliwości działania Bundestagu. Fakt ten doprowadził do powstania w społeczeństwie zachodnioniemieckim wątpliwości dotyczących zdolności funkcjonowania reprezentacji parlamentarnej. Powszechne stało się twierdzenie, że jest ona niezdolna do działania i że nie jest w stanie rozwiązać palących problemów politycznych, ekonomicznych i społecznych.
Potwierdzeniem tych obaw stał się przebieg zapoczątkowanej w 1962 r. dyskusji na temat projektów ustaw o stanie wyjątkowym . Projekty ustaw - podobnych do tych, które w 1933 r. umożliwiły narodowym socjalistom zdobycie władzy w Niemczech - były w okresie początkowym zdecydowanie odrzucane zarówno przez opozycję parlamentarną jak i przez związki zawodowe oraz część inteligencji zachodnioniemieckiej. Siły lewicowe w RFN przestrzegały przed ich uchwaleniem, jako krokiem prowadzącym w kierunku autorytarnego przeobrażenia konstytucyjnej rzeczywistości Republiki Federalnej Niemiec. Z chwilą utworzenia. rządu tzw. wielkiej koalicji opozycja wobec ustaw zredukowana została praktycznie do sfery pozaparlamentarnej. W rezultacie takiego rozwoju sytuacji doszło w 1968 r. do ostatecznego uchwalenia ustaw o stanie wyjątkowym.
Nowa sytuacja w parlamencie zachodnioniemieckim doprowadziła - szczególnie w kręgach młodzieżowych - do rozszerzania się idei antyparlamentaryzmu. Podjęta została dyskusja na temat niektórych aspektów systemu społeczno-politycznego w RFN. W jej ramach wyróżnić można dwa podstawowe nurty. Nurt pierwszy dotyczył wyłącznie sytuacji jaka powstała w parlamencie zachodnioniemieckim w warunkach sprawowania władzy przez koalicję CDU/CSU-SPD. W jego ramach podkreślano zwłaszcza utratę przez Bundestag części spośród sprawowanych dotychczas funkcji. Zauważano, że w sytuacji praktycznej likwidacji opozycji parlamentarnej w Bundestagu zaniechano otwartej dyskusji nad zasadniczymi problemami społecznymi. Spowodowało to konieczność przejęcia inicjatywy ustawodawczej przez ministerstwa. Pojawiło się nawet stwierdzenie, że parlament zachodnioniemiecki wypełnia po r. 1966 w sposób zadawalający jedną tylko funkcję, a mianowicie wybór szefa rządu n.
Znacznie bardziej radykalny charakter posiadał drugi nurt tej dyskusji, podejmujący krytykę systemu pluralistycznego. Podstawą koncepcji pluralizmu politycznego jest założenie, że państwo nie stanowi jednolitej struktury społeczno-politycznej, ale wyrażają je autonomiczne grupy interesów zorganizowanych formalnie i uznanych przez państwo reprezentujące zróżnicowane pod względem społeczno-politycznym i ekonomicznym społeczeństwa . Ideę pluralizmu politycznego skrytykowała lewicująca młodzież jako "zasłonę ideologiczną" służącą do ukrycia podstawowych sprzeczności klasowych społeczeństwa kapitalistycznego. Podkreślano, że system pluralizmu partykularnego nie zapewnia jednakowych możliwości wszystkim grupom interesów. W programie zbiorczym uwzględnione są bowiem głównie te interesy partykularne, które posiadają zdolność organizowania się, tzn. takie, których nosiciele mogą grozić zaniechaniem wykonania pewnych społecznie ważnych usług. Grupy społeczne nie mogące zaoferować takich usług, a więc także nie mogące odmówić ich wykonania nie są zdolne do konfliktów, a ich interesy nie mają dostępu do programu zbiorczego. Stąd też na przykład organizacje lekarzy czy pilotów samolotowych mają znacznie większą siłę przebicia niż np. grupy uczniów, studentów, bezrobotnych, rencistów czy też mniejszości narodowych. Ta nierówność szans uniemożliwia - jak to stwierdzali krytycy pluralizmu - dokonanie zasadniczych przemian społecznopolitycznych .
Jako alternatywę dla systemu pluralistycznego część młodzieży wysuwała model demokracji oparty na systemie rad.
Od momentu utworzenia rządu wielkiej koalicji przywódcy niepokojów młodzieżowych zaczęli określać ten ruch mianem opozycji pozaparlamentarnej (AufJerparlamentarische Opposition - ApO). Zastąpić ona miała zredukowaną przez wejście SPD do koalicji rządowej opozycję parlamentarną. Spowodowało to baczniejsze niż dotąd śledzenie przez młodych poczynań rządu i co za tym idzie coraz szersze podejmowanie przez nich problematyki ogólnospołecznej i politycznej.
Sprzeciw młodzieży studenckiej budziła przede wszystkim polityka zagraniczna nowego rządu, stanowiąca de facto kontynuację polityki realizowanej w ciągu siedemnastu lat rządów chadeckich. Młodzi nie dali się zwieść pozorom tzw. "nowej polityki wschodniej" bazującej na starych kanonach politycznych, takich jak doktryna Hallsteina czy prawo do stron ojczystych. Krytykowano także bierną postawę rządu zachodnio-niemieckiego wobec sytuacji w Afryce Południowej, Ameryce Łacińskiej, Iranie i Hiszpanii. Jednym z bodźców "buntów" młodzieżowych stała się wojna wietnamska. Dodać przy tym należy, że sprzeciw wobec udziału Stanów Zjednoczonych w tej wojnie był w latach sześćdziesiątych jednym z motywów przewodnich wystąpień młodzieżowych w wielu krajach Zachodu. Młodzież w RFN akcentowała szczególnie silnie brak jakiejkolwiek krytyki poczynań amerykańskich w Wietnamie ze strony władz zachodnionie-mieckich. Nastroje pogarszał fakt, że różnorodne imprezy związane tematycznie z wojną wietnamską, posiadające wydźwięk anty-amerykański i organizowane przede wszystkim przez studentów Wolnego Uniwersytetu w Berlinie Zachodnim, spotykały się ze zdecydowaną krytyką zarówno ze strony władz uczelnianych jak i prasy. Proamerykańską postawę rządu federalnego próbowano usprawiedliwiać przede wszystkim na gruncie problemów ekonomicznych.
Motywacja ta ujawniała nie adekwatność propagowanych na Zachodzie haseł demokratycznych do stosowanej praktyki politycznej. Uwidoczniała ona w sposób jednoznaczny, że mechanizmy kształtujące oblicze moralne społeczeństw burżuazyjnych różnią się znacznie od treści ideowych przekazywanych młodemu pokoleniu.
Organizacją, która przewodziła "buntom" młodzieżowym w RFN był Socjalistyczny Związek Studentów Niemieckich (Sozia-listischer Deutscher Studentenbund - SDS). W latach pięćdziesiątych była to organizacja młodzieżowa SPD, działająca w szkołach wyższych i na uniwersytetach. Do rozłamu między organizacją studencką i jej macierzystą partią doprowadził program, jaki został uchwalony przez socjaldemokratów zachodni oniemieckich w 1959 r. na zjeździe w Bad Gedesberg. W programie tym SPD zrezygnowała z formułowanych we wcześniejszych deklaracjach programowych postulatów marksistowskich, takich jak upaństwowienie środków produkcji i wprowadzenie gospodarki planowej.
Większość członków SDS uznała program godesberski za oportunistyczny, dopasowany do polityki rządzących partii chadeckich i podporządkowany interesom wielkiego kapitału. W rezultacie krytyki ze strony Socjalistycznego Związku Studentów Niemieckich zarząd SPD zdystansował się oficjalnie w lipcu 1960 r. od swojej organizacji młodzieżowej i zaprzestał jej finansowania. W listopadzie 1961 r. rozłam ten został ostatecznie przypieczętowany decyzją wykluczenia z SPD członków SDS. Protest przeciwko nawiązaniu przez SPD bliższej współpracy z chadecją i powstaniu rządu wielkiej koalicji był zatem logiczną kontynuacją wcześniejszych posunięć SDS.
Bardzo ważną rolę podczas niepokojów młodzieżowych odgrywały działania studentów Wolnego Uniwersytetu w Berlinie Zachodnim Specyficzne warunki tego miasta, jego położenie geograficzne i status polityczny wpływały na zaostrzenie konfliktów wewnętrznych i zewnętrznych. Przyczyniło się to do określenia Berlina Zachodniego mianem miasta kryzysowego.
Wizyty zagranicznych osobistości politycznych były w Berlinie Zachodnim - wcześniej niż w Republice Federalnej Niemiec - powodem demonstracji młodzieżowych. Jedna z takich demonstracji zorganizowana została wieczorem dnia 2 czerwca 1967 r. w proteście przeciwko wizycie szacha Iranu w Berlinie Zachodnim. Podczas tej demonstracji doszło do starcia protestującej młodzieży z policją. W jego wyniku rannych zostało 47 osób, a jeden ze studentów - Benno Ohnesorg został zastrzelony przez policjanta Karla-Hansa Kurrasa. To, że jeden z demonstrujących studentów został zabity, a także fakt, że instancje państwowe i uniwersyteckie obciążyły demonstrującą młodzież wyłączną odpowiedzialnością za ten wypadek wywołało u wielu studentów wstrząs i wzbudziło uczucie bezradności. Na łamach prasy oraz w wypowiedziach polityków określano już wówczas protestujących studentów jako terrorystów.
Spowodowało to dalsze rozszerzenie się i zradykalizowanie studenckiej i młodzieżowej opozycji pozaparlamentarnej. Centrum działania opozycji stał się tzw. Klub Republikański utworzony wiosną 1967 r. w Berlinie Zachodnim. Ten klub dyskusyjny związany z zachodnioberlińskim Socjalistycznym Związkiem Studentów Niemieckich przeznaczony został dla intelektualistów lewicowych. W maju 1968 r. klub liczył już około 800 członków. Za przykładem Berlina Zachodniego podobne kluby założono również w wielu miastach Republiki Federalnej Niemiec.
Wydarzenia te doprowadziły również do podjęcia przez studentów szerokiej dyskusji o przemocy i możliwościach jej stosowania. W początkowym okresie działania opozycji pozaparlamentarnej przywódcy Socjalistycznego Związku Studentów Niemieckich byli zdecydowanie przeciwni stosowaniu przemocy przeciwko ludziom. Propagowana przez SDS strategia opierała się wyłącznie na metodach tzw. biernego oporu. W konsekwencji wydarzeń jakie rozegrały się w Berlinie Zachodnim zdecydowano się świadomie dopuścić do dalszych ofiar przemocy policyjnej po stronie demonstrantów. Opracowano nowy program działania, zgodnie z którym demonstranci zaczęli obrzucać policjantów kamieniami i drażnić ich, nazywając obraźliwie - za przykładem północnoamerykańskim - bykami (Bullen).
Na skutek takiego postępowania dochodziło do krwawych starć. Zamierzonym celem tej strategii było. utrwalenie solidarności wśród studentów oraz wzbudzenie w społeczeństwie zachodnio-niemieckim sympatii do zbuntowanej młodzieży. Strategia ta, wywoływała jednak powszechną krytykę. Najdobitniej wyraził to jeden z czołowych teoretyków tzw. szkoły frankfurckiej Jurgen Habermas, który określił stosowane przez studentów prowokacje jako "zabawę z terrorem posiadającą implikacje faszystowskie" .
Ważnym momentem w historii "rewolty" młodzieżowej były niepokoje, jakie miały miejsce w okolicy świąt wielkanocnych 1968 r. Ich bezpośrednią przyczyną był zamach na przywódcę zachodnioberlińskiego Socjalistycznego Związku Studentów Niemieckich - Rudiego Dutschke. Była to niewątpliwie wiodąca postać młodzieżowej opozycji pozaparlamentarnej - inteligentny, oczytany, znakomity mówca potrafiący porwać słuchaczy, stanowił wzorzec osobowy dla znacznej części młodzieży. Brał on aktywny udział we wszystkich działaniach SDS - w spotkaniach, demonstracjach i marszach protestacyjnych, był często przedmiotem ataków ze strony prasy prawicowej, a zwłaszcza popularnej w RFN springerowskiej "Bildzeitung". Zamach miał miejsce 11 kwietnia 1968 r. Zamachowiec oddał trzy strzały, w wyniku których przywódca młodzieżowy odwieziony został w stanie ciężkim do szpitala. Zamach ten pozbawił studencką opozycję pozaparlamentarną jej czołowej postaci. Młodzież zareagowała na to wydarzenie organizując masowe protesty. Akcje te skierowane były przeciwko prasie prawicowej, a przede wszystkim koncernowi prasowemu Axela Springera. Wokół budynków tego koncernu w Bremie, Essen, Hanowerze, Karlsruhe, Kolonii, Bonn, Dortmundzie, Stuttgarcie, Freiburgu i w Hamburgu odbyły się demonstracje połączone z prowokowaniem i stosowaniem przemocy.
Wiosną 1968 r. postanowiono nieco poważniej potraktować żądania młodzieży i uwzględnić niektóre postulaty. Pod uwagę brano jednak tylko te, które dotyczyły problematyki uniwersyteckiej. Zawężenie reformy do zagadnień uniwersyteckich nie mogło oczywiście zadowolić młodzieży, a zwłaszcza bardziej radykalnych odłamów opozycji pozaparlamentarnej. Mimo to, latem 1968 r. nastąpił rozpad opozycji a wraz z nim wzrastała liczba tworzonych w konspiracji grup terrorystycznych o różnych nazwach oraz liczba różnego rodzaju aktów terroru i przemocy . Główną przyczyną tego zjawiska był, jak się wydaje, brak R. Dutschkego. Nikt nie umiał zapełnić pustki, jaka wytworzyła się po jego odejściu. Ruchowi zabrakło przywódcy i teoretyka.
Na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych nastąpiła krystalizacja poglądów i wyraźny już podział opozycji na dwa nurty. Część członków SDS opowiedziała się po stronie lewicy, odrzucając zdecydowanie lewackie elementy opozycji młodzieżowej. Kontynuatorami tego nurtu stały się dwie organizacje: powstała w 1968 r. Socjalistyczna Niemiecka Młodzież Robotnicza (SDAJ), oraz założone na początku 1969 r. Stowarzyszenie Studentów Marksistowskich (AMS), przemianowane w 1971 r. na Marksistowski Związek Studencki "Spartakus" . Drugi, lewacki nurt SDS miał charakter niejednolity i składał się z szeregu frakcji. Najważniejszymi z nich były: frakcja zrzeszająca zwolenników koncepcji szkoły frankfurckiej, frakcja anarchistyczna, jednocząca zwolenników Maksa Stirnera i Michała Bakunina. oraz frakcja maoistowska. O rozdrobnieniu tego nurtu świadczy fakt, że w roku 1972 liczył on aż 250 różnych organizacji.
2. IDEOLOGICZNE PODSTAWY TERRORYZMU ZACHODNIONIEMIECKIEGO
Kontynuacją niektórych nurtów studenckiej i młodzieżowej opozycji pozaparlamentarnej lat 1966-1968 stał się terroryzm zachodnioniemiecki. Związek ten znalazł potwierdzenie również ze strony samych terrorystów. Wzmianka na ten temat zamieszczona została mianowicie w pierwszym z pism programowych Frakcji Czerwonej Armii, zatytułowanym "Koncepcja guerilli miejskiej" . Dlatego też dla zanalizowania podstaw ideologicznych terroryzmu należy przedstawić ideologie, które oddziaływały na zbuntowaną młodzież w okresie "buntów" studenckich.
Niepokoje młodzieżowe w Republice Federalnej Niemiec skierowane były zarówno przeciwko systemowi kapitalistycznemu, jak i socjalistycznemu Chodziło o to, by zniszczyć organizację jako strukturę, w której ludzie mają z góry przydzielone i często drobiazgowo określone funkcje i realizują cele będące zawsze fuzją celów immanentnych tej struktury oraz celów pierwotnych, którym ona miała służyć . Towarzyszyło temu odczucie, że rzeczywistość zupełnie nie pasuje do obrazów, jakie "ukształtowała szkoła i system wychowania, nie funkcjonuje wedle praw, jakie miały regulować jej działanie. Jest to odkrycie podwójne: rozdźwięku między wartościami oficjalnymi, odświętnymi, a rzeczywiście realizowanymi, i pozorności wartości realizowanych - pieniądza, kariery, prestiżu itp. - jako niemożliwych do przyjęcia. Nie dlatego, że są sprzeczne z odświętnymi, lecz dlatego że ich osiągnięcie obraca się przeciw człowiekowi

Ideologie skrajnej lewicy wywarły również znaczny wpływ na ewolucję stosowanych przez młodzież metod protestu - od tzw. biernego oporu aż do terroryzmu (stosowanego lub tylko popieranego). Nie ulega bowiem wątpliwości, że w początkowej fazie niepokojów zbuntowana młodzież zachodnioniemiecka daleka była od świadomego stosowania przemocy przeciwko ludziom.
Ze względu na podstawy ideologiczne intelektualny ruch studencki lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych określany jest niekiedy mianem nowej lewicy. Termin ten jest bardzo nieprecyzyjny. Służy on bowiem do określania różnorodnych kierunków politycznych, z których nie wszystkie mogą być uznane za stricte lewackie. W latach pięćdziesiątych nowa lewica była dosyć luźnym ruchem zrewoltowanej młodzieży i części intelektualistów. Na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych ruch ten sformalizowano. Jego przedstawiciele uznali się za siłę polityczną wkraczającą rzekomo na pierwszy plan światowego procesu rewolucyjnego, w miejsce tzw. starej lewicy, t j. ruchu komunistycznego i robotniczego opierającego się na marksizmie-leninizmie. Płaszczyzną ideologiczną "nowej lewicy" był neomarksizm,
Koncepcjami społeczno-politycznymi, którym przypisuje się największy wpływ na kształtowanie poglądów młodzieży zachod-nioniemieckiej w okresie niepokojów są tzw. krytyczna teoria i neoanarchizm.
Twórcami krytycznej teorii byli naukowcy skupieni wokół założonego w połowie lat dwudziestych we Frankfurcie nad Menem Instytutu Badań Społecznych . Uczeni związani z Instytutem, wśród których wymienić należy Maxa Horkheimera, Theodora Adorno, Herberta Marcusego (który pozostał po wojnie w USA i tam stworzył odrębną koncepcję filozoficzną) oraz Jurgena Habermasa, określani są ze względu na znaczne podobieństwo poglądów mianem "szkoły frankfurckiej". Ich dziełem jest stworzenie własnej teorii historiozoficznej, rwanej właśnie ,,krytyczną teorią społeczeństwa" .
Krytyczna teoria" najwcześniej przyjęta została przez zbuntowaną młodzież jako swoisty czynnik integrujący. Wypełniła ona pustkę ideową formującej się bez tradycji ideologicznych i organizacyjnych młodzieżowej opozycji pozaparlamentarnej, dostarczając jej inspiracji do tworzenia idei i pojęć w okresie postępującej radykalizacji.
Na poglądach zbuntowanej młodzieży zaciążyła szczególnie silnie teza lansowana przez "krytyczną teorię", a zakładająca, że Republika Federalna Niemiec jest państwem autorytarnym, w którym rządy sprawowane są jednak bardziej za pomocą manipulacji niż otwartej przemocy. Kierowanie masami odbywa się w tych warunkach wyłącznie drogą dostarczania im dóbr materialnych W systemie demokratycznym ludzie są wolni bardziej niż kiedy indziej, lecz jest to wolność wewnątrz systemu. Ich opinie, potrzeby, dążenia nie wykraczają w żadnym momencie poza ustabilizowaną rzeczywistość społeczną, Stają się coraz bardziej pasywni wobec aparatu politycznego i ekonomicznego, podporządkowani produkcji i. konsumpcji . Teoria ta podkreśla również bezsilność jednostki w istniejącym systemie społecznym. System podporządkowuje jednostkę tak, że jedyną możliwością obrony staje się bierność, wynikająca ze świadomości własnej bezsilności.
Twórcy krytycznej teorii nie byli jednak w stanie udzielić młodzieży konkretnej pomocy. Okazało się bowiem, że są oni gotowi wyłącznie do udzielania teoretycznych rad, potępią jednak zdecydowanie każdego, kto będzie próbował wyciągnąć z tej teorii jakiekolwiek praktyczne konsekwencje i wnioski. I tak w kwietniu 1969 r. T. Adorno został przez młodzież zmuszony do przerwania wykładu na uniwersytecie we Frankfurcie nad Menem. Ulotka wydana w związku z tym wydarzeniem przez studentów głosiła, że Adorno jako instytucja przestał istnieć (,,Adorno als Institution ist tot")", ponieważ w momencie, gdy zamierzali, oni przejść do działań praktycznych pozostawił ich bez pomocy .
Jeszcze bardziej otwarcie odżegnał się od młodzieżowych ruchów protestacyjnych M. Horkheimer. W przedmowie do nowego wydania swoich prac zdystansował się on zdecydowanie od wniosków, jakie wyciągała młodzież z "krytycznej teorii". Napisał m. in., że różnica między szkołą frankfurcką a zbuntowaną młodzieżą dotyczy stosunku do przemocy.
W rezultacie tego konfliktu miejsce "krytycznej teorii" zajął psychomarksizm Herberta Marcusego. Zainteresowanie tą koncepcją tłumaczy się przede wszystkim aktywnym udziałem profesora w publicznych dyskusjach z młodzieżą akademicką, w konferencjach oraz wiecach organizowanych na uniwersytetach w USA i w Europie Zachodniej. W wygłaszanych podczas tych imprez przemówieniach szczególnie mocno akcentował rolę młodzieży akademickiej w szerzeniu niepokojów oraz inspirowaniu protestów przeciwko "uciskającej większości'''' . Teza ta sprawiła, że zbuntowani młodzi ludzie w wielu krajach, w tym także w RFN, dostrzegali w niemiecko-amerykańskim profesorze swojego ideologa i przywódcę.
Koncepcja psychomarksizmu H. Marcusego korzeniami tkwiła w krytycznej teorii, usamodzielniła się jednak już przed drugą wojną światową. Jednym z głównych założeń tej filozofii jest próba połączenia, marksizmu z freudyzmem, Wychodząc od tezy sformułowanej przez psychiatrę austriackiego Zygmunta Freuda, że rozwój cywilizacji postępuje dzięki nieustannemu ujarzmianiu ludzkich popędów, Marcuse próbuje dowieść, że ograniczenie wolności człowieka jest koniecznością tylko na określonym etapie rozwoju cywilizacji, a mianowicie w okresie panowania nędzy i głodu. Przezwyciężenie takiego ograniczenia w dalszych etapach uniemożliwia jednak wyraźna sprzeczność interesów obywateli i władzy państwowej- Ta sprzeczność godząca w wolność jednostki stanowi istotę ,,cywilizacji represywnej". H. Marcuse uważa, że wszystkie cywilizowane społeczeństwa znajdują się w okowach "systemu represywnego", w sensie zbioru narzuconych arbitralnie norm, wartości i zasad postępowania .
Krytyka pewnych aspektów współczesnego kapitalizmu, potępienie ideałów i postaw konsumpcyjnych, ukazanie wąskiej i jednostronnej skali wartości duchowych oraz zmieniającej się pozycji społeczne] inteligencji jest najsilniejszą stroną filozofii H. Marcu-sego. Przypada mu również szczególnie ważna rola w kształtowaniu poglądów zbuntowanej młodzieży na przemoc. Uważał on rewolucję za najbardziej realną możliwość całkowitego zniesienia ,,cywilizacji represywnej". Do celu tego nie mogą doprowadzić reformy, których zadania ograniczają się wyłącznie do łagodzenia takiej czy innej formy represji. Pozostaje droga buntu. Za siłę zdolną taki "bunt." przeprowadzić uznał tzw. nową lewicę. Pod terminem tym rozumiał Marcuse cztery elementy: l. ruchy narodowo-wyzwoleńcze Trzeciego Świata; 2. ruch robotniczy oparty na nowej strategii (chodzi tu o chińską partię komunistyczną i grupy maoistowskie oraz o grupy trockistowakie i anarchistyczne działające w różnych krajach Zachodu); 3. warstwy znajdujące się na zewnątrz społeczeństw sytości (Marcuse ma tu na myśli mniejszości narodowe wewnątrz wysoko rozwiniętych społeczeństw kapitalistycznych, a zwłaszcza Murzynów amerykańskich, Portorykańczyków i Indian); 4. radykalnie zorganizowana inteligencja i studenci.
Analizując wypowiedzi H. Marcusego Józef Borgosz przedstawił dwa przytaczane przez niego argumenty przemawiające za stosowaniem przemocy na płaszczyźnie politycznej. Pierwszy z nich mówi, że racje stosowania przemocy tkwią w "prawie naturalnym implikującym konieczność obrony człowieka przed zniewalaniem go już to przez innego człowieka, już to przez instytucjonalizm państwowy, już to wreszcie przez inne podmioty zbiorowe". Argument ten sprowadza się zatem do stwierdzenia, że ,,mniejszości uciskane mają prawo do buntu, na tej samej zasadzie, na jakiej uciskające większości stosują'' wobec nich terror i przemoc". Argument drugi związany jest ściśle z pierwszym i brzmi następująco: "gwałt stosowany przez uciskane mniejszości wobec legalnego gwałtu nie ma na celu pomnożenia sumy zaistniałych gwałtów, lecz położenie im kresu - trzeba więc ten długi łańcuch przemocy przeciąć"
Na podstawie przedstawionej argumentacji H. Marcuse akceptuje moralnie wojny narodów kolonialnych i neokolonialnych walczących o wyzwolenie społeczne i narodowe oraz przemoc stosowaną przez mniejszości narodowe walczące o równouprawnienie narodowe i społeczne. Pełnej akceptacji moralnej domaga się również dla buntującej się inteligencji, która wyzwoliwszy się z "fałszywej świadomości" zmierza do zniesienia ,, represywnej kultury kapitalistycznej". Szczególną rolę w procesie rewolucyjnym przypisał zrewoltowanej młodzieży.
Niezbędnym warunkiem zaistnienia i zwycięstwa rewolucji jest - zdaniem H. Marcusego - ukształtowanie nowego typu człowieka. Tylko taki człowiek , odznaczający się wrażliwością może wyzwolić ludzkość spod zła "cywilizacji represywnej", Miałby to być człowiek o takich cechach psychicznych, które uodporniłyby go na pokusy społeczeństwa dobrobytu. Stąd bierze się sugestia Marcusego, ażeby rewolucję socjalną poprzedziła "rewolucja" w samym człowieku, zmierzająca do przezwyciężenia jego "jednowymiarowości".
Drugim kierunkiem filozoficznym, który zyskał sobie szczególną popularność wśród zbuntowanej młodzieży zachodnioniemieckiej w latach sześćdziesiątych był anarchizm- Znacząca rola w popularyzacji doktryny anarchistycznej w kręgach młodzieżowych przypada wydanej w.1966 r. pracy R. Dutschkego pt. Wybrana i komentowana bibliografia rewolucyjnego socjalizmu od K. Marksa do współczesności. Punktem wyjścia pracy jest stwierdzenie, że Karol Marks jest jedynie twórcą pierwszej teorii rewolucyjnej, teorii, która po lalach utraciła Jakoby swą aktualność. Ideologią, w której przywódca studentów zachodnioniemieckich chciał widzieć szereg elementów mogących znaleźć zastosowanie w warunkach Republiki -Federalnej Niemiec i mogących stanowić podstawę ideologiczną ruchu studenckiego był właśnie anarchizm.
Teoretykami współczesnego anarchizmu, którzy zdobyli największą popularność wśród młodzieży zachodnioniemieckiej byli Michał Bakunin i Max Stirner. Pierwszy z nich uważał, że państwo jest tworem sztucznym, ograniczającym wolność jednostek. W stosunkach międzynarodowych państwa potężne niosą niewolę małym, a w stosunkach wewnątrzpaństwowych - rządzący rządzonym. M. Bakunin był również zdania, że władza polityczna wywiera destruktywny wpływ na osoby ją sprawujące. Odzwierciedla się to w pogardzie dla mas i przecenianiu własnych zasług.
Doprowadziło to do powstania w latach sześćdziesiątych współczesnej odmiany anarchizmu, zwanej neoanarchizmem. Decydująca rola -w tworzeniu tej ideologii przypadła studentom francuskim, a zwłaszcza ugrupowaniu pod nazwą "Ruch 22 marca" utworzonemu przez Daniela Cohn-Bendita i będącemu siłą napędową rewolty studentów paryskich.
Neoanarchiści poświęcają znacznie mniej uwagi zagadnieniom teoretycznym, koncentrując się na działalności praktycznej. Większość z nich uznaje klasę robotniczą za podstawową siłę rewolucji, a następnie społeczeństwa anarchistycznego. Nastawiona negatywnie zarówno do kapitalizmu, jak i do socjalizmu nie jest ona - podobnie jak wszystkie pozostałe ideologie nowej lewicy - zdolna do ukazania nowej, rozwiniętej i realnej koncepcji ustroju społecznego.
W kwestii stosunku do przemocy neoanarchizm nawiązywał do stosunkowo wąskiej grupy teoretyków ruchu anarchistycznego, którzy uważali, że droga do stworzenia nowego społeczeństwa wiedzie poprzez przemoc D. Cohn-Bendit uważał, że niepokoje studenckie są koniecznym wstępem do rewolucji. Postulowana rewolucja , miała stanowić szereg akcji przeprowadzanych przez aktywne mniejszości. Teoretycy neoanarcnizmu nie uznali jednak terroryzmu za jedyną i konieczną formę walki, według nich każdy ruch rewolucyjny musi w trakcie prowadzonej przez siebie walki indywidualnie rozwijać formy aktywności.
Pewien, zresztą stosunkowo niewielki, wpływ na młodzież lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych wywarł również maoizm. Pierwsze grupy maoistowskie w RFN powstały na przełomie lat 1964/1965. Częścią strategii kierownictwa chińskiego, zmierzającego do osłabienia wpływów radzieckich w świecie i zaspokojenia własnych ambicji wielkomocarstwowych było popieranie działań frakcyjnych w ruchu komunistycznym na Zachodzie. Dlatego też władze chińskie udzielały frakcjom maoistowskim działającym w Europie Zachodniej szerokiej pomocy finansowej, propagandowej i organizacyjnej
Cechami charakterystycznymi wszystkich programów sformułowanych przez zachodnioeuropejskie ugrupowania maoistowskie, w tym także przez grupy zachodnioniemieckie, były: walka przeciwko partiom komunistycznym, skrajna antyradzieckość, gloryfikacja osoby Mao Tse-tunga i pełna, bezkrytyczna aprobata polityki przywódców chińskich. Maoizm wyklucza jakąkolwiek możliwość zapobiegania wojnie.
Pewien wpływ na kierunki młodzieżowej krytyki społecznej w RFN wywarła również doktryna neotrockistowska. Wysiłki trockistów zachodnioniemieckich, mające na celu spopularyzowanie doktryny politycznej Lwa Trockiego, spowodowały bowiem krótkotrwały wzrost zainteresowania młodzieży tą ideologią. Powstała nawet frakcja neotrockistowska, jej działalność sprowadzała się wyłącznie do organizowania wieców i demonstracji oraz do rozrzucania ulotek, wzywających do zorganizowania zbrojnego powstania.
Przedmiotem krytyki ze strony neotrockizmu są zarówno państwa kapitalistyczne, jak i socjalistyczne. Istotą doktryny politycznej L. Trockiego jest idea tzw. rewolucji permanentnej, negująca możliwość zwycięstwa rewolucji socjalistycznej w jednym tylko kraju.
Neotrockiści, podobnie jak zwolennicy maoizmu, traktują wojnę jako nieuchronną konieczność. Wzywają oni przywódców państw socjalistycznych do narzucenia światowemu imperializmowi "prewencyjnej wojny termojądrowej", która zapoczątkuje rewolucyjne wystąpienia w państwach kapitalistycznych. W neotrockistowskim manifeście uchwalonym w 1967 r. stwierdzono m. in: "Konieczne jest podjęcie przez nas inicjatywy i przejście do natarcia bez czekania na natarcie kapitalizmu i jego decyzję, jak i kiedy rozpocząć wojnę atomową".
Novum w doktrynie neotrockistowskiej w latach sześćdziesiątych stanowiło odrzucenie tezy zakładającej możliwość przeprowadzenia rewolucji proletariackiej w krajach kapitalistycznych i przesunięcie zainteresowań na buntującą się młodzież studencką oraz na kraje Trzeciego Świata. Zwolennicy tej ideologii dostrzegli bowiem w buntach studenckich siłę polityczną, którą usiłowali wykorzystać w celu wzmocnienia własnych wpływów.
Różnorodność oddziaływań ideologicznych wpłynęła w sposób decydujący na charakter i kierunki młodzieżowej krytyki społecznej lat sześćdziesiątych. Jedną z podstawowych konsekwencji jest fakt, że młodzieżowa opozycja pozaparlamentarna w Republice Federalnej Niemiec nie stworzyła zwartego systemu, myślowego i nie zjednoczyła się na bazie takiego systemu. Jest to raczej chaos ideowy, mieszanina poglądów K, Marksa, H. Marcusego, Z. Freuda, Mao Tse-tunga, M. Bakunina i innych.
Faktem jest jednak, że wszystkie zaprezentowane ideologie skrajnej lewicy wykazują wiele cech wspólnych. Jedną z nich jest wyraźnie destruktywny charakter. Dlatego też ważną konsekwencją oddziaływań lewackich na niepokoje młodzieżowe w RFN był brak jakiegokolwiek pozytywnego programu społeczno-politycznego. Młodzi wiedzieli jedynie czego nie chcą, nie byli jednak w stanie przedstawić żadnych sensownych rozwiązań. Jeśli, nawet pojawiały się pewne postulaty o charakterze społeczno-politycznym, jak na przykład propozycja wprowadzenia systemu rad w Republice Federalnej Niemiec, to miały one charakter tak bardzo ogólnikowy, że traciły praktyczną wartość.
Szczególnie wiele cech wspólnych wykazywały koncepcja filozoficzna H. Marcusego i neoanarchizm. Obydwie teorie pozostawały pod wpływem filozofii egzystencjalizmu, a zwłaszcza poglądów Martina Heideggera i Jean Paul Sartre''a. Wśród cech wspólnych wymienić należy przede wszystkim: subiektywizm, indywidualizm, przeciwstawianie jednostki i państwa, przyjmowanie dobrowolnych związków wolnych ludzi za jedyną formę organizacyjną umożliwiającą nie manipulowaną komunikację, rozpoczynanie rewolucji od przemian zachodzących w jednostce. Te elementy wspólne, powstałe w trakcie krystalizowania się obydwu teorii, utrudniają znacznie identyfikację źródła ideologicznego, stanowiącego główną wykładnię filozoficzną poszczególnych ugrupowań terrorystycznych skrajnej lewicy w RFN.
Wydaje się, że w tej właśnie koncepcji doszukać się można przyczyn dążenia w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych przez część młodzieży na Zachodzie do niszczenia istniejących struktur społecznych i przeciwstawiania się utartym normom Zakwestionowanie dotyczyło zarówno organizacji w ogólnym znaczeniu - jako układu wyznaczającego cele i sposoby działania oraz typy międzyludzkiej relacji, jak i jej form konkretnych przeciw którym stawiano konkretne zarzuty: reprezentowanie interesów administracji wyższych uczelni wbrew interesom studentów, emancypacja celów organizacji jako autonomicznego systemu w stosunku do celów zbiorowości, której miała służyć itp. Znalazło to początkowo wyraz w buntach młodzieżowych, a następnie w działalności terrorystycznej.
Wraz z rozpadem opozycji pozaparlamentarnej nastąpiło częściowe odejście młodych od ideologii lewackich. Cechą charakterystyczną tych ideologii jest bowiem dążenie do wywołania rewolucji, mającej zlikwidować system kapitalistyczny powstaje grupa towarzyszy, którzy postanowili działać, wyjść z letargu, radykalizmu, werbalnego, dyskusji na temat strategii, coraz bardziej pozbawionej sensu; musieliśmy walczyć. Zaczęto poszukiwać innych dróg przeobrażenia rzeczywistości społecznej i politycznej Republiki Federalnej Niemiec. Dla znacznej części młodzieży kierunki tych poszukiwań wynikały jednak konsekwentnie z wcześniejszego zainteresowania ideologiami skrajnej lewicy, a zwłaszcza koncepcją filozoficzną H. Marcusego i maoizmem. Nie bez znaczenia był również fakt, że zasady moralne młodzieży studenckiej, ukształtowane pod wpływem ideologii lewackich, nie wykluczały już użycia przemocy przeciwko ludziom. Znaczny wpływ wywarły również aktualne wydarzenia polityczne w świecie. Przyczyniły się one do zainteresowania młodzieży teoriami rewolucyjnymi Trzeciego Świata,
Wyzwalanie się krajów Trzeciego Świata było w latach sześćdziesiątych zjawiskiem nowym, które fascynowało młodzież na Zachodzie. Opierając się na pracach Ernesto Che Guevary, Regisa Debray''a, Carlosa Marighelli i Frantza Fanona młodzi, identyfikowali rewolucję wyłącznie z rewolucją na Kubie oraz z walkami partyzanckimi w Ameryce Łacińskiej, Azji, czy też w Afryce. Rewolucjonistów uosabiano powszechnie z partyzantami czy z guerillas. Młodzież nie uwzględniała przy tym faktu, że reguły walki opracowane na użytek mieszkańców państw Trzeciego Świata nie mogły znaleźć logicznego zastosowania w warunkach demokracji burżuazyjnych..
Prace południowoamerykańskich teoretyków wojen partyzanckich uznane zostały przez część młodzieży za teoretyczną podstawę opracowania strategii przyszłej walki. Główna rola przypadła w tym względzie Małemu podręcznikowi brazylijskiego partyzanta miejskiego C. Marighelli.
Lektura tych prac wpłynęła również na dalszą ewolucję poglądów młodzieży zachodnioniemieckiej na przemoc. Popularność zdobyła zwłaszcza praca F. Fanona, algierskiego lekarza, bojownika wojny narodowowyzwoleńczej i teoretyka procesu dekolonizacji Afryki. Fanonowski kult przemocy zaciążył poważnie na psychice wielu młodych. Rolę inspirującą odegrały również konkretne wydarzenia polityczne, a zwłaszcza wojny domowe w Ameryce Południowej. Guerillas, a zwłaszcza urugwajscy tupamaros stali się wzorcem dla młodzieży zachodnioniemieckiej. Przyczyn tego szczególnego zainteresowania szukać należy w warunkach, w jakich walczyli tupamaros. Obszar ich działania stanowił najbardziej demokratyczny kraj Ameryki Południowej, jedyny na tym kontynencie, którego porządek społeczny przypominał w latach sześćdziesiątych burżuazyjne demokracje- zachodnioeuropejskie. Nie bez znaczenia były również sukcesy, jakie odnosili tupamaros w drugiej połowie lat sześćdziesiątych, a więc w okresie działania w RFN młodzieżowej opozycji pozaparlamentarnej. Zwycięstwa te okazały się zresztą mieć charakter wyraźnie doraźny i w rezultacie końcowym obróciły się nie tylko przeciwko samym guerillas, ale i przeciwko demokracji urugwajskiej.
Na ostateczne podjęcie walki zbrojnej przez część młodzieży związanej z opozycja pozaparlamentarną wpłynęły w znacznym stopniu kontakty młodych Niemców z przedstawicielami palestyńskiego ruchu narodowowyzwoleńczego- Przyczyna tego był fakt, że Palestyńczycy nie tylko stosowali w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych terroryzm jako strategię walki narodowowyzwoleńczej, ale również pełnili rolę znaczącego "eksportera terroryzmu", organizując szkolenia dla zwolenników tej formy walki z całego świata.
Kontakty części zachodnioniemieckiej młodzieży studenckiej z Arabami, a zwłaszcza jej sympatia do Palestyńczyków mają dosyć osobliwą genezę. Wiąże się ona ze sposobem, w jaki w Republice Federalnej Niemiec usiłowano przezwyciężyć faszystowską przeszłość. Doprowadziło to w tym kraju do wielu paradoksów. Jeden z nich dotyczył problemu antysemityzmu. Wielu antysemitów przekształciło się po wojnie w mniej lub bardziej pozornych filosemitów, którzy zaczęli bez zastanowienia i bezkrytycznie popierać - w imię krzywd popełnionych na Żydach przez naród niemiecki - wszystkie pociągnięcia polityków izraelskich. Z zaprzeczenia tej postawy pojawiła się inna, równie skrajna i bezkrytyczna postawa proarabska. Podziwiano akcje terrorystyczne przeprowadzane przez Czarny Wrzesień, Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny i inne organizacje . Wreszcie rolę bezpośredniego inspiratora terroryzmu lewackiego w RFN odegrały organizacje ekstremistyczne, powstałe nieco wcześniej w innych wysoko rozwiniętych państwach kapitalistycznych. Mowa tu przede wszystkim o uformowanej w 1969 r. japońskiej Czerwonej Armii (Sekigun), zjednoczonej w 1971 r. z Komitetem przeciwko amerykańsko-japońskiemu układowi o bezpieczeństwie i przemianowanej na Zjednoczona Czerwoną Armię (Rengo Sekigun), o północnoamerykańskiej grupie terrorystycznej, wyrosłej z, niepokojów młodzieżowych lat sześćdziesiątych i znanej pod nazwą Meteorologowie (Weathermen) oraz utworzonych w 1969 r. we Włoszech Czerwonych Brygadach (Brigate Rosse).
Zachodnioniemiecki terroryzm skrajnej lewicy miał swe źródła zarówno w aktualnej sytuacji spoleczno-politycznej RFN drugiej polowy lat sześćdziesiątych, jak i w oddziaływaniach różnorodnych ideologii i wzorców zagranicznych. Słabość ruchu nowej lewicy, a także stosunek władz do protestu młodzieżowego sprawiły, że podjęcie walki zbrojnej stało się w subiektywnym przekonaniu wielu młodych jedyną możliwością dokonania głębszych zmian w krytykowanym przez nich systemie politycznym i społecznym.













































BIBLIOGRAFIA


1. Borgosz J., Herbert Marcuse i fuilozofia trzeciej siły. Warszawa 1972
2. Domarańczyk Z., Terroryzm. Warszawa 1979
3. Elias N., Rozważania o Niemcach. Poznań 1996
4. Hoffman B., Oblicza terroryzmu. Warszawa 1999
5. Jawłowska A., Drogi kontrkultury. Warszawa 1975
6. Muszyński J., Terroryzm polityczny. Warszawa 1981
7. Szmid L. T., Terroryzm a państwo. Lublin 1979
8. Tokarczyk R. Współczesne doktryny polityczne. Lublin 1978
9. Waserman J. Krytyczna teoria społeczeństw Herberta Marcusego. Warszawa 1979


Zmieniony przez - Raskus w dniu 2006-12-12 15:04:14
_______________________________
 
[http://www.insomnia.pl/AUTODESTRUKCJA%2C_czyli_poci%C4%85g_ku_%C5%9Bmierci-t209419.html]

[http://www.****************/temat7346-strona1/] SNY

Specjalista -
 
Raskus
Biofil
 Wysłana - 12 grudzień 2006 15:08      [zgłoszenie naruszenia]

136
DLACZEGO LUDZIE ZACHOWUJĄ SIĘ AGRESYWNIE



Chcąc odpowiedzieć na pytanie,, Dlaczego ludzie zachowują się agresywnie'' Dokonałam analizy literatury po czym można stwierdzić , że nie istnieje jeden czynnik wyjaśniający takie zachowanie.


Trzy główne grupy teorii ujmuj agresję jako :

- filogenetycznie uformowany instynkt ( zachowania wrodzone , zdeterminowane biologiczną koniecznością wyładowania agresywnej energii )

- popęd ( zaspakajanie popędu będącego wynikiem oddziaływania sytuacji - sposób zaspakajania zależy od sposobów uczenia się )

- rezultat uczenia się (zachowania nabyte w ciągu życia)

Mając na uwadze strukturę czynności agresywnych i procesy intra - psychiczne nimi kierujące można wyróżnić kilka postaci agresji interpersonalnej :

AGRESJĘ REAKTYWNO - IMPULSYWNĄ
INSTRUMENTALNO - ZADANIOWĄ
IMMANENTNO - SPONTANICZNĄ
WROGOŚĆ.

W każdym przypadku różny jest mechanizm uruchamiania agresywnej motywacji i motywacji blokującej zachowania agresywne. Przedstawię pokrótce teorie psychologiczne , które próbują definiować Agresję i wyjaśnić przyczyny tego wciąż rosnącego w świecie zjawiska. Zachowania agresywne można obserwować w małżeństwie, rodzeństwie , w grupie rówieśniczej, zwalczających się obozach politycznych .
W sensie psychologicznym agresją nazywamy czynności skierowane przeciwko komuś lub czemuś, mającej na celu zadanie bólu , uszkodzenie, zniszczenie obiektu. A zatem agresją jest gwałtowne , napastliwe, destrukcyjne zachowanie, które powoduje cierpienie ofiary lub destrukcje przedmiotów.
Istnieje agresja skierowana do samego siebie ( autoagresja )
i agresja skierowana w stronę otoczenia ( alloagresja ).
Definicje agresji wg. Adama Frączek który stwierdza że agresja to czynności mające na celu wyrządzenie szkody i spowodowanie utraty cenionych społecznie wartości, zadanie bólu fizycznego lub spowodowanie cierpienia moralnego.

Wg. Eliota Aronsona agresja to zachowanie ukierunkowane na spowodowanie fizycznej lub psychicznej szkody.
Wg. Zbigniewa Skornego rozróżniamy agresję bezpośrednią i agresję przemieszczoną. Agresja bezpośrednia polega na jawnym ataku skierowanym na przedmiot będącym powodem frustracji, ataku możliwym tylko w obecności tego przedmiotu. Agresja pośrednia to akt skierowany na osoby lub rzeczy nie będące właściwym przedmiotem zachowania agresywnego. Ponadto rozróżnia on agresję fizyczną i słowną oraz agresję czynną i bierną.
Wg. Jenó Ranschburga agresją nazywamy każde zamierzone działanie w formie otwartej lub symbolicznej mającej na celu wyrządzenie komuś lub czemuś szkody, straty lub bólu .
Wielcy myśliciele , filozofowie oraz autorytety naukowe wyrażają sprzeczne opinie na temat tego , czy agresja jest wrodzonym, instynktownym popędem, czy wyuczonym sposobem zachowania .To stary dylemat , a dyskusje toczą się od wieków ,
Na przykład Thomas Hobbes w swym dziele ,, Lewiatan '' wyraził pogląd , że człowiek z natury jest barbarzyńcą. Jedynie narzucone przez prawo represje i porządek społeczny hamują ludzką agresję. Natomiast Jan Jakub Rousseau sformułował koncepcję szlachetnego dzikusa zgodnie z którą ludzie z istoty swej są łagodni , życzliwi i radośni . Cywilizacja jedynie tłumi dobrotliwą naturę człowieka i wyzwala agresję.
Zygmunt Freud rozwinął pesymistyczną myśl Hobessa , stwierdził , że ludzie przychodzą na świat wyposażeni w dwie różne potężne siły instynktowne :
Instynkt życia - nazwany przez niego EROSEM
Instynkt śmierci - nazwany TANOTOSEM
Według Freuda instynkt śmierci może zostać skierowany do wewnątrz lub na zewnątrz. W pierwszym przypadku znajduje swój wyraz w aktach samoagresji. W drugim przypadku objawia się wrogością oraz tendencjami niszczycielskimi i morderczymi.
Do dziś problem nie został do końca rozstrzygnięty o to czy ma ona charakter wrodzony czy nabyty.
Wielu autorów wyróżnia dwa podstawowe rodzaje agresji :
IMPULSYWNĄ , INSTRUMENTALNĄ.
Jest ona bowiem sposobem reagowania bądź zachowaniem służącym realizacji zaktywizowanych potrzeb: jej podłożem są emocje , choć może wystąpić bez ich udziału. W pierwszym wypadku mówimy o afektywnych motywach agresji, w drugim o motywach instrumentalnych. Oba motywy mogą torować drogę do agresji , często jednak współwystępują w generowaniu tego zachowania i sterowaniu jego przebiegiem , wpływając tym samym na jego treść , dynamikę i skutki . Innym proponowanym w literaturze , sposobem podziału zachowań agresywnych jest ich klasyfikacja z punktu widzenia funkcji , jakie spełniają.

AGRESJA IMPULSYWNA - zwana także afektywną, emogenną lub reaktywną jest formą odpowiedzi na jakiś negatywny stan organizmu. Odwołujemy się do niej , gdy jesteśmy rozgniewani , poirytowani , wściekli po to by ,, zrzucić z siebie nerwy , przerwać kontakt z awersyjnym bodźcem.
Tak więc agresja impulsywna dochodzi do głosu na bazie negatywnego pobudzenia agresywnego.
Do tej kategorii należy agresja pojawiająca się na wskutek frustracji, a więc np. zaistnienia przeszkody w drodze do realizacji jakiejś potrzeby.
Powodem agresji impulsywnej może być krytykowanie , obrażanie , poniżanie A więc czyjeś oddziaływanie godzące w poczucie własnej wartości potencjalnego agresora. To także agresja wywołana działaniem pewnych bodźców fizycznych otoczenia człowieka , takich jak np. silne nieregularne błyski światła , hałas , szum , nieprzyjemne dźwięki , wysoka lub niska temperatura , przykre zapachy , zbytnie zagęszczenie ludzi w jednym miejscu.
Okazuje się , że w krajach o skrajnych warunkach termicznych częściej dochodzi do agresji , a przestępczość o charakterze przemocy ( gwałt , pobicia ,morderstwa) pozostaje w związku z temperaturą powietrza. Narastanie tendencji do agresji sprzyja także zbytnie stłoczenie , ograniczenie przestrzeni. We wskazanych sytuacjach i warunkach człowiek w mniejszym stopniu kontroluje swoje emocje i jest zdolny do skrajnych zachowań.
Agresja impulsywna ma na ogół u swoich podstaw emocje złości , gniewu, irytacji, dlatego często określa się ją jako gniewną. Bezpośrednim celem agresji impulsywnej jest redukcja napięcia . Jej efektem końcowym i wystarczającym zarazem jest np. uderzenie partnera .

AGRESJA INSTRUMENTALNA - inaczej ,, w służbie potrzeb ''
jest traktowana jako przejaw defektu w procesie socjalizacji .

Jej celem nie jest spowodowanie cierpienia ofiary , ale cierpienie to służy jako narzędzie realizacji jakiejś potrzeby. taką potrzebą może być np. chęć zdobyci aprobaty kolegów , a sposobem jej osiągnięcia bicie kopanie , atakowanie przypadkowej ofiary . Już małe dzieci wiedza , jak skuteczny dla osiągnięcia pożądanej zabawki może być krzyk , tupanie nogami.
Wymuszanie ustępstw ze strony rodziców poprzez szantaż , agresywne zachowanie , ostentacyjne nie podporządkowywanie ich wymaganiom , okazuje się metoda zupełnie skuteczną. Doświadczenie wskazuje , że agresja jest skuteczną technika osiągania celów , czyni ją przydatnymi , czasami preferowanym narzędziem ich realizacji.
Oczywistym wydaje się wiec wniosek , że agresja instrumentalna to bardzo rozpowszechniona technika radzenia sobie z bieżącymi problemami. U podłoża agresji instrumentalnej nie musi leżeć jakakolwiek emocja negatywna . To forma zachowania może dochodzić do głosu w efekcie chłodnej , często ekonomicznej kalkulacji zysków i strat, z łatwością wygrywa myśl o opłacalności zachowania agresywnego - nagroda jest blisko , kara mało prawdopodobna .

AGRESJA ZADANIOWA - dochodzi do skutku za sprawą pełnionych funkcji , podjętej roli , lub postawionych zadań . To często zachowanie wynikające z przymusu lub nakazu . Służy jedynie wykonaniu zadania. Pełnienie niektórych ról zawodowych i społecznych związane jest z koniecznością zadawania innym bólu i cierpienia podporządkowanego ,, egzekucji '' praw dobremu wychowaniu , korekcie postaw i zachowań. To konieczność często kontrowersyjna z moralnego punktu widzenia .

Niektórym formom agresji zadaniowej przypisuje się jednak wymiary prospołeczne - to zachowanie służące socjalizacji , społecznemu dobru. Agresywnymi narzędziami pilnowania i przywracania porządku posługuje się w sposób prawnie usankcjonowany nauczyciele , wychowawcy , policjanci ,strażnicy więzienni , ochroniarze . ( eksperyment Milgrama , Zimbardo,, strażnicy więzienni '' i ,, skazani '' ) .

AGRESJA SPONTANICZNA - inaczej ,, dla przyjemności'' nie jest reakcją na zdarzenia wywołujące gniew , pojawia się spontanicznie bez prowokacji . Jej jedynym celem jest wykonanie aktu agresywnego zachowania , a wiec zadanie bólu , spowodowanie cierpienia , uszkodzenia kogoś lub czegoś
Przyjemność ta zawarta jest w samym akcie agresywnego zachowania. To forma zachowania oparta na doświadczeniu , że pozwala ona zaspakajać potrzebę stymulacji , kontroli lub własnej wartości. Agresję spontaniczną uważa się za wynik ukształtowania niekorzystnych ze społecznego punktu widzenia , czynności adaptacyjnych . Jest ona rezultatem doświadczenia skuteczności działań wymierzonych przeciwko innym . Dla agresora ten ból i cierpienie to źródło satysfakcji i zadowolenia , to nagroda .

AGRESJA NAŚLADOWCZA - głównym źródłem agresji jest społeczne uczenie się . Dzieci naśladują swoich rodziców oraz innych dorosłych i w ten sposób uczą się rozwiązywać konflikty przy użyciu siły, zwłaszcza gdy obserwują korzystny rezultat agresywnego zachowania. W eksperymencie Bandura wykorzystał plastikową lalkę wypełnioną powietrzem , która odbijała się po uderzeniu .
Dorosły chwytał lalkę a następnie rzucał nią brutalnie, walił w nią drewnianym młotkiem, uderzał dłonią , kopał i ze złością krzyczał w jej stronę .Później pozwalano dzieciom bawić się lalką. Okazało się że naśladują one dorosłego i obchodzą się z lalką równie brutalnie . Co więcej dzieci te posunęły się dalej , wymyślały nowe sposoby znęcania się nad lalką .

Autorytety naukowe takie jak Ch. N. Cofe i MH. Appley , wyróżniają cztery koncepcje agresji .
1. Agresja jako instynkt
2. Agresja jako reakcja na frustrację
3. Agresja jako nabyty popęd
4. Agresja jako nawyk

Ad . 1
Przedstawiciele W .McDougall , P . Bovet , Z. Freud , K. Lorenza instynktownej interpretacji agresji przyjmują, że powstała ona w drodze ewolucji i jest potrzebna , a nawet konieczna do utrzymania gatunku . Człowiek rodzi się z gotowym instynktem nazywanym ,, instynktem walki ''. Instynkt agresji jest wrodzony i niezmienny . Natomiast zachowania agresywne wzbudzone przez instynkt są mniej lub bardziej podatne na wpływy zewnętrzne , mogą być modyfikowane przez wychowanie .

Ad. 2
Frustracja powstaje wtedy , gdy w toku realizacji jakiegoś celu człowiek natrafia na przeszkodę , udaremniającą tę realizację . Zdaniem J. Dollarda i jego współpracowników , zachowania agresywne mogą mieć różny kierunek .
Najczęściej są skierowane na rzeczy czy osoby , będące przyczyną frustracji . Nierzadko jednak zachowania agresywne zostają przeniesione na całkiem inny przedmiot a nawet na samego siebie.

Ad. 3
Istnieje kilka , nieznacznie różniących się od siebie koncepcji agresji jako nabytego popędu. Jedne z nich podkreślają rolę gniewu , drugie rolę konfliktowych oczekiwań dotyczących wzmocnienia zachowania agresywnego .J Dollar i N. R . Miller sugerują ,że gniew jest wyuczalnym popędem tj. utrzymują oni , że szarpanie , bicie , drapanie oraz wewnętrzne reakcje trzewne są wrodzonymi reakcjami gniewnymi na pewne sytuacje.
,,Jeśli reakcje te lub niektóre z nich zostaną związane z neutralnymi poprzednio bodźcami sygnałowymi to bodźce te mogą inicjować reakcję gniewu . Ponieważ zachowania agresywne jest przynajmniej jedną z konsekwencji gniewu , przed to zachowanie takie mogło by być następstwem wystąpienia bodźców sygnałowych , które aktualnie wywołują gniew.

Ad. 4
Agresja bywa wyjaśniana jako ,, nawyk napastowania'' Ważny jest tu fakt częstości , oraz natężenia doznawanych napaści , frustracji i emocji przykrych które A. Buss określa jako ,, warunki poprzedzające agresję'' . stąd powstaje prosta już droga do hipotezy , że bardziej agresywną będzie indywiduum ,
które doznało szeregu bodźców wywołujących gniew w porównaniu z jednostką, która doznawała mniejszą ilość takich bodźców.
Drugi czynnik decydujący o sile agresywności u danego człowieka jest stopień wzmocnienia agresywnego czy napastliwego zachowania . Nie wzmacnianie agresji ,to znaczy stworzenie takich sytuacji w których zachowanie agresywne nie doprowadzają do osiągnięcia nagród , również zmniejsza siłę nawyku. Trzecim czynnikiem determinującym siłę agresywności jest falicytacja społeczna . W bardzo agresywnej grupie czy rodzinie jednostka będzie prawdo podobnie nagradzana za inicjowanie zachowań agresywnych, a także niejednokrotnie
atakowana , związku z tym odczuje gniew .Ostatnim czynnikiem wpływającym na agresywność jednostki stanowi jej temperament. Motywację do zachowań agresywnych występuje w określonych sytuacjach a w innych ( przy zaistnieniu tych samych powodów ) nie pojawia się , co wskazuje m . in . na brak automatycznego związku pomiędzy zaistnieniem powodu do agresji i jawną jej postacią oraz falicytujący , bądź hamujący wpływ otoczenia społecznego na jej występowanie .Takimi wzmacniaczami lub hamulcami agresji mogą być także cechy potencjalnego agresora.
Agresywne zachowanie oznacza wygrana motywów agresywnych nad konkurencyjnymi dlań np. lęku przed karą. Istnieje szereg czynników składających się na ,, grę sił '' pomiędzy tendencja do agresji a tendencjami ją hamującymi . Niektóre z nich są specyficzne dla określonego rodzaju agresji np. ( stopień pobudzenia emocjonalnego , interpretacja treści oraz przyczyny tego pobudzenia w przypadku agresji motywacyjnej impulsywnie ), udział innych zaznacza się niezależnie od źródeł , które ukształtowały motywację agresywną.
Czynniki to także wielkości pokusy ( nagrody ) i spodziewanej kary , to także zakres udziału struktur poznawczych w fazie formowania się motywacji agresywnej . Istnieje wiele czynników sytuacyjnych falicytujących agresję np. obecność sygnałów wywoławczych , obserwacja modeli agresywnego zachowania , obecność osoby popierającej agresję , to także anonimowości i prowadzące np. do rozłożenia odpowiedzialności . Ważne czynniki pobudzające do agresji to czynniki neurologiczne , chemiczne a skończywszy na uwarunkowaniach społecznych.
Wykryto także że określone związki chemiczne wpływają na przejawianie agresji .Na przykład zaaplikowanie zwierzęciu testosteronu ( męskiego hormonu płciowego ) spowoduje u niego nasilenie agresji .Jednoznacznie stwierdzono , iż niezależnie od okoliczności chłopcy wykazują bardziej agresywne postawy niż dziewczęta . Alkohol jak zapewnia wielu studentów obniża nasze opory przed dokonywaniem czynów naruszających ogólne przyjęte normy społeczne , W tym czynów agresywnych . Nie oznacza to jednak , że alkohol powoduje automatycznie wzrost nastawienia agresywnego , a ludzie będący pod jego wpływem krążą w poszukiwaniu obiektu do bicia .
Wyniki przeprowadzonych eksperymentów wskazują ,że znosi nasze hamulce i rozluźnia kontrolę . Ból i niewygody tj. upał nadmierna wilgotność ,zanieczyszczenie także może być przyczyną agresji.
Niewątpliwie oglądanie agresji w środkach masowego przekazu ma wpływ na dzieci i młodzież jak i na osoby dorosłe.
Agresje hamuje obecność silnych ,, frustratorów '' jako obiektów odwetu , a także obecność świadków - potencjalnych dawców kary . Czynnikami które mogą wspomagać lub hamować motywację agresywną, są także postawy , normy i przekonania potencjalnego agresora ( np. traktowanie agresji jako cenionej wartości, albo duża wartość przypisywana działaniom na rzecz innych , uprzedzenia ) O łatwość dochodzenia do głosu agresji mogą także stanowić takie cechy potencjalnego agresora , jak poziom lęku i neurotyzmu , uwarunkowana temperamentalnie , pobudliwość i reaktywność emocjonalna . Nie bez znaczenia pozostaje świeżości doświadczeń skuteczność agresji jako antidotum na przeszkody , albo jako narzędzie realizacji potrzeb , a także utrwalony zapis częstości bycia sprawca lub ofiara agresji w przyszłości. Społeczeństwo utrwala zachowania agresywne poprzez tolerancji dla agresji . Dezaprobata ma charakter względny .
Nie jesteśmy konsekwentni w negatywnym jej wartościowaniu , dążeniu do wyeliminowania , domagania się sankcji za jej przejawy . Agresja ma granice jak i charakter ruchomy ,
mocno zindywidualizowany w czasie i przestrzeni (kultura danego społeczeństwa , reguły życia społecznego w danym etapie jego historii. Tolerujemy pewien poziom zachowań agresywnych , pewne ich formy i sposoby wyrażania , usprawiedliwiamy ich pojawienie się w pewnych okolicznościach , dehumanizujemy ich ofiary , kwestionujemy zaistnienie szkody .
Przekonanie o szkodliwości i słuszności zakazu agresji częściej pozostaje w sferze deklaracji niż wyznacza faktyczne granice naszych działań i określa konsekwencję w potępianiu agresji u siebie i u innych .
Społeczeństwa różnią się nie tylko poziomem agresji , ale także poziomem tolerancji dla niej. Można to tłumaczyć odmiennością warunków środowiskowych tych społeczeństw np. szczepy narażone na stałe ataki wroga muszą się przednim bronić , stąd np. . popierania agresywności w trakcie wychowania młodego pokolenia . Różnice mają swoje źródła w ideologii kulturze i obyczajach - niektóre z nich nie akceptują wyrażania gniewu i złości , a wręcz ich przeżywania i postulują pokorę oraz wyrozumiałość.
Ludność krajów Ameryki Południowej postrzegana jest jako tolerująca wyższy poziom agresji niż zamieszkująca inne kraje . W Afganistanie funkcjonują plemienne prawa odwetu , natomiast Indianie z plemienia Tue .Wykazują bezwzględną surowość w zakresie przestrzegania praw ustanowionych dla członków własnego szczepu ,, dewianci ''' zobowiązani są do odbycia dobrowolnej kary po samobójstwo włącznie
( tradycja nakazuje popełnienie samobójstwa osobie, która zabiła członka własnej grupy ). Za społeczeństwa o niskim poziomie agresji uważa się Arapeszów z Nowej Gwinei oraz Pigmejów z Kongo .Stany Zjednoczone są pod tym względem bardzo podzielone . Mormoni np. surowo przestrzegają reguł
nie agresywności i reprezentują wysoki poziom moralności, a wymieszana etnicznie ludność Nowego Jorku i Bostonu uważana jest wysoce agresywną ( szczególne nasilenie zjawisk kryminalnych ) .
Pewne składniki kultury i obyczajów danego społeczeństwa mogą stanowić o dopuszczalności niektórych form agresji . Jej usankcjonowane formy wynikają np. z rytuałów .
W wielu plemionach zamieszkujących Południową Afrykę młodzi chłopcy przechodzą szereg bolesnych zabiegów , zanim zostaną włączeni do społeczności dorosłych - zabiegi te to w przypadku plemienia Tanga próby bicia , zimna , pragnienia jedzenia wstrętnej żywności , ciężkiej kary oraz zagrożenia życia.
Niepokojem napawa agresywne w swej formie otrzęsiny , które przechodzą Amerykańscy studenci czy uczniowie .Spotykamy także akty agresji w naszym kraju np., ,,fala '' w wojsku . Akceptacja jawnej agresji , służącej włączeniu do danej społeczności czy grupy , ma miejsce także na statku ,na koloni ,w grupach przysięgających sobie lojalność pieczętowanych krwią np. upuszczeniem krwi. Istnieją ideologia , w myśl których w odniesieniu do pewnych grup ludzi agresja jest dozwolona lub wręcz nakazana .Takie nakazy zawiera Ideologia faszystowska czy komunistyczna ,niektórzy znajdują je nawet w biblii . Irańczycy zwalczają przeciwników religijnych metodami terroru i przemocy . Angielski pisarz Pakistańskiego pochodzenia ,Salman Rushidi, został skazany na karę śmierci za napisanie książki pt Szatańskie wersety , za jego głowę wyznaczono nagrodę w wysokości miliona dolarów .
Heretyk ,szaman , odszczepieniec , wróg klasowy to etykiety ludzi którzy płonęli na stosach byli torturowani i szykanowani , znęcano się nad nimi i zabijano ich . Proceder trwa nadal , nadal istnieją etykiety ideologiczne wystarczające do dehumanizacji ofiary , skierowania na nią ataku . za które nie są oczekiwane kary i którego skutki nie prowadza do wyrzutów sumienia , a zamiast tego przynoszą oprawcą chwałę i liczne dobra .
Dla wielu ludzi pełnienie pewnych ról społecznych i zawodowych kojarzy się z większym prawem do agresji .
Łatwiej godzimy się z karą cielesna wymierzoną przez nauczyciela niż przez sprzątaczkę . Zwykli ludzie często oczekują pewnej dawki agresji od policjanta , nauczyciela , wychowawcy , kierowanej na osoby ich zdaniem na to zasługujące. Domagamy się ekstremalnych wyroków za przestępstwa i zbrodnie przeciwko ludzkiemu życiu. Postulaty sprzyjające agresji mogą także być zawarte w pewnych wzorcach np. ,, prawdziwego '' mężczyzny . Z badań wynika , ze podobna proporcja przejawów agresji u dziewcząt i chłopców w wieku do lat czterech , zmienia się na rzecz większego poziomu agresji u chłopców starszych i mężczyzn . Można to wyjaśnić rolą wpływów wychowawczych .Przejawy agresji fizycznej chłopców są słabiej karane niż analogiczne prezentowane przez dziewczęta . Agresywne elementy zachowania chłopców bywają popierane jako składowe wzorca przyszłego mężczyzny .
Są takie rodzaje zajęć , w których przebiegu tolerujemy a nawet pochwalamy pewną dawkę agresji . Jest ona cenionym elementem walki o zwycięstwo w sporcie , akceptujemy jej obecność w pewnych grach rywalizacyjnych. Co więcej - nie dostrzegamy wielu elementów gry nie fair , gdy prezentują ją ,, nasi '' natomiast posądzamy sędziego o stronniczość ,gdy nie dostrzega agresywnej postawy naszych przeciwników .
Ulgowej ocenie podlegają niektóre formy agresji wywołane warunkami ekstremalnymi ( wojna , kataklizm , dramatyczna sytuacja socjalna rodziny ) .
Zachowania takie tłumaczymy brakiem alternatywy lub koniecznością działania wbrew woli, usprawiedliwiamy racjami wyższego rzędu .
Margines tolerancji dla agresji własnej i współ towarzyszy zwiększa się u wielu ludzi, gdy uczestniczą w jakiejś szczególnej imprezie w zabawie karnawałowej , czy po prostu w zabawie przy kieliszku .
W życiu codziennym tolerujemy pewien poziom agresji .mądrość potoczna nakazuje raczej rozładowanie złości niż jej kumulowanie prowadzące do niekontrolowanych aktów agresji lub chorób psychosomatycznych. Działając w myśl hipotezy katharsis , pozwalamy sobie i innym ludziom na wybuchy gniewu i irytacji - jeżeli nie musimy , nie szukamy pośrednich form wyrzucenia z siebie złości . Pozwalamy dzieciom na wybuch gniewu w nadziei , że pozbycie się go i rozładowanie napięcia uchroni je przed zaburzeniami somatycznymi , przed wzrostem agresywności .
Tolerujemy wiele zachowań nieintencjonalnie szkodliwych
należą do nich zachowania małych dzieci . Często czynimy żartobliwe uwagi na temat małego ,, terrorysty ''śmiejemy się nieświadomie wypowiadanych przez dziecko brzydkich słów . Opowiadamy z zachwytem, w obecności ,, winowajcy '' o próbach podduszenia małego braciszka traktowanego jako niepożądanego gościa , o komicznym wyglądzie wujka trafionego w nos pomidorem, agresywnych i uciążliwych dla psa metodach uczenia go grzeczności , o przyniesionym z podwórka żargonie językowym.
Zapominamy tylko wyjaśnić malcowi ,na czym polega zło jego zachowania . Jako nadal nieświadomy sprawca złych uczynków malec staje w centrum zainteresowania , czuje aprobatę , która kojarzy ze swoim zachowaniem, jest aktorem na scenie poproszonym o bis . We współczesnych nam czasach zapanowała swoista moda na agresję brutalne sceny , przemoc gwałt , niszczenie to stałe obrazki w filmach , przeglądach wydarzeń , programach rozrywkowych , w literaturze , muzyce (treść i brzmienie ) , codziennej prasie . Epizody agresywne zdecydowanie dominują nad innymi w większości kreskówek dla dzieci , bajki pełne są grozy , rządzi w nich bohater negatywny , na sprawiedliwy finał trzeba zbyt długo czekać i wcześnie poznać oblicze zła , oswajamy się więc z agresją poprzez codzienny , pośredni z nią kontakt - przez jej obserwację . Na tym kształtuje się obraz świata u dzieci, świata w którym agresja jawi się jako zwykła scenka z życia - jest wszędzie , jest powszechna i tolerowana a nawet przynosi korzyści. Bohater negatywny , niejednokrotnie gloryfikowany w filmie ( sprytny złodziej , pokrzywdzony przez los morderca ,niepokonany przywódca), nie tak rzadko wzbudza sympatię, staje się ideałem , wzorcem do naśladowania.
Moda na agresję znalazła wielu sojuszników , jako rodzice i opiekunowie bywamy jej sprzymierzeńcami - pozwalamy na oglądanie agresywnych scen , Godzimy się by dzieci wędrowały przez życie zgodnie z ,, duchem czasu '', pracujemy nad tym aby było przebojowe , nieugięte, twarde i bezkompromisowe , by dawały sobie radę w świecie , w którym trzeba rozpychać się łokciami.
Nasze zachowanie dowodzi że często mimo woli albo zmyślnie akceptujemy agresję własna i innych - aprobujemy ją i przemilczamy , Prowokujemy i zachęcamy do niej , podajemy innym gotowe recepty na posłużenie się nią. Jest też tak , ze w dążeniu do własnej bezagresywności jesteśmy bezsilni
i na dłuższą metę nie potrafimy bez niej żyć . Czasami nawet tęsknimy za pewną jej dawką - ożywiamy się , gdy wzrasta poziom zagrożenia w filmie; dziecko przerażone brutalnością negatywnego bohatera oglądanej właśnie bajki krzyczy ze strachu , ale nie pozwala wyłączyć telewizora , chętnie czytamy kroniki policyjne , oglądamy horrory a kryminały stale znajdują nabywców.
Agresja spełnia także funkcję adaptacyjną i nagradzającą.
Adaptację można zdefiniować jako przystosowanie do środowiska , do warunków życia w nim .Adaptacyjne znaczenie agresji wynika zdaniem niektórych autorów z faktu że stanowi ona narzędzie ewolucji i przetrwania , służy zachowaniu gatunku .
Teza ta znalazła najpełniejszy wyraz w koncepcji K . Lorenza i w zasadzie nie jest kwestionowana , gdy odnieść ją do świata zwierząt . W świecie tym rządzonym prawami biologicznymi , agresja pełni ważne funkcje adaptacyjne. Wyniki walki o zdobycie pokarmu często decyduje o utrzymaniu się przy życiu . Zwycięstwo w rywalizacji o samicę przez osobniki zdrowsze i silniejsze zapewnia przekazanie potomstwu korzystniejszych cech biologicznych. Wygrana w walce o terytorium zapewnia lepsze warunki życia i zachowanie gatunku . Zdaniem K. Lorenza istnieją formy agresji , które także dla człowieka mają charakter zbawienny .Odpowiednio przemieszczona i zrytualizowana agresja prowadzi do doskonalenia siebie i innych dostarcza energii do pokonywania trudności , pobudza temperament i pasję twórczą . Natura nie wyposażyła jednak człowieka wystarczająco dobrze w automatycznie aktywizujące się sygnały hamujące agresję .
Według Lorenza jest to wynik nienadążania ewolucji popędu agresji za przemianami w życiu społecznym , zwłaszcza zaś zawrotnym tempem rozwoju techniki . Patologiczne formy agresji u ludzi to wynik wypaczeń , jakich dopuściła się cywilizacja .
Tezy o adaptacyjnym znaczeniu agresji u ludzi znajdują najpełniejszy wyraz w koncepcji katharsis( oczyszczenia ) Zakłada ona ,że dzięki katharsis człowiek pozbywa się zdławionych i wypartych tendencji agresywnych. Wiara w zbawienną katharsis jako antidotum na niekorzystny dla człowieka wzrost pobudzenia oraz jako narzędzie ochrony przed większym złem (prawdopodobieństwa gwałtownych wybuchów gniewu i agresywności w przyszłości ) nie znajduje potwierdzenia w wynikach większości badań temu zagadnieniu poświęconych . Z badań tych wynika , że zarówno jawna agresja jak i pośrednie formy wyrażania pobudzenia do niej prowadzą zazwyczaj do rozładowania , ale efekt taki bywa doraźny i nie obniża tendencji do agresji przejawianych w przyszłości wskutek bieżącego ,,wyrzucenie z siebie napięć '' jest więc złudzeniem. Złudzenie to sprawia , że pozwalamy sobie na odrobinę agresji na co dzień Naszym podopiecznym pozwalamy się na wyżycie w sporcie , nie bronimy oglądania agresywnych scen ,podsycamy fantazje agresywne zachęcamy do rywalizacji . w ten sposób często nieświadomie powodowani dobrymi intencjami ,, popychamy '' do agresji , bowiem doświadczenie ulgi , jaką niesie agresywne rozładowanie , skłania do powtórzenia zachowania , które ulgę tą przynoszą . Agresja staje się bardziej prawdopodobna w przyszłości również dlatego , ze złamanie reguły nieagresji bywa najtrudniejsze za pierwszym razem . Potem , za sprawa znanych już skutków nagradzających, tendencje popychające do agresji często stają się silniejsze , natomiast działanie czynników hamujących bywa mniej znaczące .Nie można jednak pominąć milczeniem faktu wynikającego z wielu badań , że katharktyczne oczyszczenie powoduje korzystne zmiany doraźne , przywracając fizjologiczną normę pobudzeniu wewnętrznemu , co odczuwamy jako ulgę . Trudno z całą pewnością przewidzieć , jakie były by odległe skutki całkowitego zahamowania możliwości rozładowania napięcia , o którym mowa . W dylemacie potrzeby rozładowania napięć i przestrzegania reguły o nieagresji złotym środkiem pozostają mimo wszystko pośrednie ( zmienione co do postaci i nie polegające na fizycznym ataku )formy wyrażania agresji - nie prowadzą prawdzie do pełnego rozładowania , ale nie szkodzą innym tak bardzo jak otwarte i bezpośrednie akty agresji , czasami nawet przynoszą pożytek .
Istnieją takie sytuacje , w których agresja spełnia funkcję adaptacyjne lub adaptacyjno - obronne np. E. Fromm , który wyraźnie oddziela destruktywne formy agresji od służącym przystosowaniu , obronie życia . Agresja biologicznie adaptacyjna ma zdaniem tego autora miejsce wtedy gdy zagrożone jest życie człowieka , gdy musi on walczyć o przetrwanie , gdy jest reakcja na pojawienie się czynników zagrażających egzystencji
Adaptacyjno - obronny charakter mają zdaniem E . Fromma te formy agresji ,które wynikają z narzuconych zadań , z konformizmu , z konieczności bezwarunkowego wykonania polecenia .To zachowania , które często nie mają alternatywy , stanowią jedynie możliwą formę obrony lub utrzymania się przy życiu . Niekwestionowaną konieczność stanowi zachowanie egzystencji ,w obronie której dochodzi do walk plemiennych czy skłaniający do rabunku wyraźny deficyt w zaspakajaniu potrzeb fizjologicznych. Także agresja mająca u swoich źródeł zagrożenie ważnych potrzeb psychologicznych bywa określana jako adaptacyjna .
Poglądy o adaptacyjnych funkcjach agresji mają więcej przeciwników niż zwolenników . Są jednak takie stany , sytuacje i zadania które zmuszają do agresji w obroni życia w znaczeniu biologicznym i służą przystosowaniu w znaczeniu psychologicznym i społecznym Ich pozytywny charakter mocno ogranicza fakt , że szkodzą innym Z punktu widzenia jednostki agresja niejednokrotnie stanowi narzędzie przystosowania . Nie jest nim jednak , ponieważ człowiek jest istotą społeczną , której przetrwanie i przystosowanie nie może podlegać regule ,, wygrywa silniejszy ''oraz regule ,, cel uświęca środki '' .
O nagradzających funkcjach agresji można mówić co najmniej w dwojakim znaczeniu. Po pierwsze - przypisuje się im samonagradzajace np. ulga spowodowana rozładowaniem agresywnego napięcia , dobre samopoczucie wskutek agresywnego destymulowania się .
Po drugie - agresywne zachowanie stanowi narzędzie osiągania nagród o wymiarze rzeczowym ( materialnym ) i psychologicznym .
Nagradzająco działa przywrócenie lub zapewnienie właściwego poziomu pobudzenia wewnętrznego (likwidacja negatywnego pobudzenia ,pozbycia się awersyjnie działających bodźców środowiska fizycznego , zapewnienie właściwego poziomu stymulacji ) oraz odblokowanie sfrustrowanych potrzeb możliwość ich zaspakajania . Nagrodami są osiągnięte cele niematerialne np. pozycja przywódcy , akceptuje poczucie własnej wartości oraz cele materialne , jak np. pieniądze .
Nagrody te to także zażegnanie niebezpieczeństwa , zawarte kompromisy , uzyskane ulgi .Informacje o nagrodach , jakich mogą dostarczyć zachowania agresywne , pochodzą z dwóch źródeł - doświadczenia skuteczności własnych zachowań jako realizujących cel i obserwacji skutków zachowań innych . Warto zauważyć , że doświadczenie związku awersyjnego z nagrodami nie przesądza w sposób automatyczny o stosowaniu agresji drogi do tych nagród . Uczymy się , że te same cele można osiągać różnymi metodami . Doświadczamy ponadto związku awersyjnego zachowania z karami Jednakże gratyfikacje z tytułu awersyjnego zachowania są często zbyt duże , oczywiste , łatwe do osiągnięcia , aby nie powtórzyć tego zachowania , gdy zaktywizuje się potrzeba, której zaspakajanie już zostało z takim zachowaniem skojarzone .
Gratyfikacje te to także powód przenoszenia agresji na nowe cele, co widzie w stronę stosowania jej jako strategii radzenia sobie w życiu.
Myśl taka znajduje uzasadnienie w wynikach wielu badań - zachowania nagradzane prowadzą raczej do wzmocnienia niż osłabienia tendencji do ich powtórzenia i łatwo generalizuja się .
Nagradzająca wartość tego , co człowiek za sprawą agresji, to wypadkowa wielu czynników np. uciążliwość tego , co pobudza do agresji , wielkość sfrustrowanych potrzeb , subiektywnej wartości celów niematerialnych i materialnych aktywizujących to zachowanie , wielkości włożonego wysiłku i poniesionego ryzyka . Wartość tę określa także wielkość spodziewanej lub doświadczanej kary . Właściwie dlatego m. In . kara może stanowić przeciwwagę dla podjęcia zachowania agresywnego. Rzecz w tym , że jej hamujący agresję wpływ jest znacznie mniejszy niż pobudzający ją wpływ oczekiwanych nagród .
Negatywne znaczenie agresji wśród ludzi to fakt oczywisty .
Wymaga natomiast stwierdzić , że agresja nie zawsze jest zła .
Totalne kwestionowanie agresji jako dopuszczalnej metody zachowania społecznego nie znajduje jednoznacznego uzasadnienia w wynikach badań , przekonanie o jej wyłącznie negatywnym charakterze przegrywa w starciu z ,, teoriami potocznymi ''Niekiedy agresji stanowi jedynie możliwą formę zachowania służącą biologicznemu przetrwaniu( odparcia ataku , kradzież w obliczu śmierci głodowej , walka plemienna o przetrwanie ) Jej konieczność bywa także uzasadniona w sensie psychologicznym - gdy stanowi mniejsze zło chroniąc przed chorobami i destrukcja , gdy jest wołaniem o pomoc.
Trudno uznać bierną i nieagresywną postawę w sytuacjach ataku ( gdy ucieczka nie jest możliwa , a na pomoc nie można liczyć )za jedynie słuszną i przystosowawczą . Jak dotąd , nie ustalono uniwersalnej metody obrony w obliczu aktu .komunikowanie bezbronności bywa zgubne, a sygnały cierpienia ofiary mogą zarówno wzmacniać , jak też hamować agresora w jego ataku .
Ryzyko zaburzeń psychosomatycznych powodowanych blokowaniem i hamowaniem agresji wzrasta , gdy źródła pierwotnej tendencji do agresji związane są z pobudzeniem emocjonalnym , konfliktem motywacyjnym lub poznawczym , oraz wtedy , gdy deficyt dotyczy ważnych potrzeb psychologicznych . Wielu teoretyków uważa że , podłożem zaburzeń psychogennych jest wypierani emocji , przede wszystkim zaś agresji i lęku .
Agresja jest czasem wołaniem o pomoc , demonstracją niezaspokojonej potrzeby bezpieczeństwa , chęci indywidualnego potraktowania . Taki demonstracyjny charakter często przypisuje się agresji prezentowanej przez dzieci wychowywane w placówkach takich, jak dom dziecka , zakład wychowawczy , ale pojawia się ona w żłobkach , przedszkolu , szkole i najbliższej rodzinie . Jest prośbą o zainteresowanie , o kontakt psychiczny , o wyłączność uczuć . Niedostrzeganie lub zignorowanie tych sygnałów bywa zgubne i dramatyczne - agresja staje się forma odwetu i stała strategia zachowania. A . Bandura wykazał w swoich badaniach dość konsekwentny związek agresywności dorastających chłopców z niezaspokojona potrzeba bliskiego kontaktu z rodzicami. Właściwa reakcja na taki sygnały służy przystosowaniu ich nadawcy, likwiduje źródło oraz potrzebę agresji Nie czynimy zła pozwalając na wyrażanie gniewu , sprzeciwu , własnego zdania , poczucia niezawinionej krzywdy ( poprzez informowanie o stanie swoich uczuć i wzbudzonych emocjach). Czynimy zło stosując totalny zakaz wyrażania buntu .
Jego konsekwencją bywa wrogość znajdując upust w agresywnych formach odwetu. Jeśli stosowanie takich akcji odwetowych jest nieświadome , prowadzi do niebagatelnych skutków - zaburza przystosowanie , zagraża egzystencji . przykłady takich akcji odwetowych to stosowanie głodówek , wycofanie się z kontaktów z otoczeniem , spadek motywacji do nauki i pracy , apatia i bezczynność .
Akcje odwetowe mogą także przenieść się na teren "niezagrożony ''. - wrogość znajduje ujście w szkole , na podwórku , w przedszkolu , w miejscu pracy , jej ofiarami staja się niewinni i przypadkowi ludzie .
Należało by wspomnieć także o tym że agresja podejmowana z powodów konformistycznych i oparta o mechanizm naśladownictwa może w pewnych okolicznościach stanowić o przystosowaniu do warunków życia , a nawet jej zabezpieczenia, np. w warunkach izolacji więziennej.
Agresja stanowi narzędzie adaptacji , jedynie możliwą formą i uzasadnioną formę zachowania , mniejsze zło lub przyjmuje postać nieszkodliwej społecznie w bardzo ograniczonej liczbie przypadków . Przez fakt , ze w pewnych okolicznościach jest niezbędna , nie traci swojego negatywnego wymiaru
( w przynajmniej większości przypadków ) i nadal pozostaje zachowaniem negatywnym społecznie -niesie ból i cierpienie , jest zorientowana na szkodę innych . Konieczność odwoływania się do agresji jest wypracowana przez warunki i reguły życia społecznego ,rzadko jest to niekwestionowana konieczność w znaczeniu biologicznym .
Jeśli nawet istnienie potencjału agresji jest zaprogramowane biologicznie , to i tak jego uaktywnienie jest dziełem otoczeniem człowieka . Agresja w czystej postaci ( jeśli można tak określić , nie mające celu reakcje na negatywne pobudzenie ) i pierwotnie odruchowa szybko w toku rozwoju nabiera znaczenie użyteczne i celowej formy aktywności - aktywności utrwalonej społecznie .

KONIEC

Oczywiście, w tekście występuje pogrubienie , kursywa , podkreslenie , ale tego tutaj nie widać, ajk bym wysłał na pocztę ,byłoby ale nie mam @ a potem to czasu
_______________________________
 
[http://www.insomnia.pl/AUTODESTRUKCJA%2C_czyli_poci%C4%85g_ku_%C5%9Bmierci-t209419.html]

[http://www.****************/temat7346-strona1/] SNY

Specjalista -
 
Fluff.y
 Wysłana - 13 grudzień 2006 16:48      [zgłoszenie naruszenia]

[http://www.abelard.org/turpap/turpap.htm]

ale po angielsku
_______________________________
 
'Hen, tam wysoko już jest z niebem jesiennym góra Fuji'

Znawca -
 
Karla117
 Wysłana - 15 grudzień 2006 15:55      [zgłoszenie naruszenia]

Dziękuje ślicznie za referacik:* Sam może go pisałeś? Czy też z jakisjś stronki ściągnąłeś?

 
Raskus
Biofil
 Wysłana - 15 grudzień 2006 18:33      [zgłoszenie naruszenia]

Karla117 ja mam to w Wordzie, notatki. Sam nie pisałem i nie wiem kto


_______________________________
 
[http://www.insomnia.pl/AUTODESTRUKCJA%2C_czyli_poci%C4%85g_ku_%C5%9Bmierci-t209419.html]

[http://www.****************/temat7346-strona1/] SNY

Specjalista -
 
morswinek
 Wysłana - 28 grudzień 2006 19:30      [zgłoszenie naruszenia]

Raskus, czy mógłbym prosić o przesłanie tych artykułów? :)


15. CHARAKTERYSTYKA DZIECKA NIEDOSTOSOWANEGO SPOŁECZNIE
27. KONCEPCJE PSYCHOLOGICZNE CZŁOWIEKA
28. KONCEPCJE WYCHOWANIA, A ODDZIAŁYWANIA WYCHOWAWCZE. STRATEGIA WYCHOWANIA, A STYL I METODY ODDZIAŁYWANIA WYCHOWAWCZEGO
34. METODY DYDAKTYCZNE....................
92. MODELE UMYSŁU W PSYCHOLOGII
105. SYLWETKA UCZNIA DOROSŁEGO
114. CELE KSZTAŁCENIA
120. PROBLEMY DIAGNOZY I TYPOLOGII ZABURZEŃ W ZACHOWANIU
204. MOJA WIZJA MNIE JAKO NAUCZYCIELA WOBEC DZIECKA
236. MECHANIZMY TWORZENIA SIĘ MOTYWACJI
260. OBSERWACJA � SPOSOBEM NA POZNANIE DZIECKA
274. METODY ODDZIAŁYWANIA WYCHOWAWCZEGO
309. ZAINTERESOWANIA � JEDEN Z CELÓW ŻYCIA CZŁOWIEKA. EFEKTYWNOŚĆ ROZWIJANIA ZAINTERESOWAŃ.
386. ROLA I ZNACZENIE STRUKTUR POZNAWCZYCH. TEORIA OSOBOWOŚCI REYKOWSKIEGO
446. �W CZŁOWIEKU ZAWARTY JEST CAŁY ŚWIAT I JEŻELI TYLKO WIESZ JAK PATRZEĆ I UCZYĆ SIĘ, DRZWI SIĘ SAME OTWORZĄ I ZNAJDZIESZ KLUCZ W SWOJEJ RĘCE�
473. WYCHOWANIE ESTETYCZNE CZYM SĄ W ISTOCIE I JAK FUNKCJONUJĄ W TEORII WYCHOWANIA POJĘCIA: �WYCHOWANIE PRZEZ SZTUKĘ� I �WYCHOWANIE ESTETYCZNE�?

morswinek1985@interia.pl

(przepraszam, był błąd w adresie....)

koniecznie - 28, 34, 92, 204, 236, 274.. reszta jak Ci się będzie chciało, niekoniecznie.




Zmieniony przez - morswinek w dniu 2006-12-28 19:31:31

Zmieniony przez - morswinek w dniu 2006-12-28 19:34:51

Zmieniony przez - morswinek w dniu 2006-12-28 20:40:16
_______________________________
 
zmiana jest jedyną rzeczą stałą

Znawca -
 
Raskus
Biofil
 Wysłana - 28 grudzień 2006 22:17      [zgłoszenie naruszenia]

Morswinek zarzucę tutaj tymi artykułami, bo pocztą nie będe mógł dziś operować

Nie zaszkodzi?
_______________________________
 
[http://www.insomnia.pl/AUTODESTRUKCJA%2C_czyli_poci%C4%85g_ku_%C5%9Bmierci-t209419.html]

[http://www.****************/temat7346-strona1/] SNY

Specjalista -
[Powiadom mnie, jeśli ktoś odpowie na ten artykuł.]


Odpowiedzi jest na 2 strony.   | następną
 
Wybierz stronę:  
Przegląd tygodnia

potrzebny mi artykuł "Maszyna licząca a inteligencja" A.M. Turing

Strony: 1 2
 
Warto przeczytać: Urodziny.... | Istota .... | Klonowanie - dusza | Czy K.K. jest otwarty na krytykę??? | "Bóg jest dobry dla słabych" - Wywiad | Macie:tak:samo??=] | Medytacja | przepowienie praslowian | Czy mysliscie czasami o samobójstwie ? | Czy wierzycie w Boga? | Najwieksza Kara Za Zycia | "Jak rozmawiać z tymi co stracili nadzieję" | Egoizm | KOMPLEKSY...:/:/:/pomózcie... | 3 postacie Boga Jednynego | definicja - imperatyw kategoryczny ???? | Frisqn | agnes0696 | wolny dom | seks gdzie | problemy z logowaniem w orange | komisja wojskowa | kod ograniczeń nokia 6303ci | 18559735 | ots tibia | nightflight | kocham dziewczyne kolegi | monikaa11- | monikaa11 | psychologia | chillout | puchar dona | glutex | szybkie czytanie | Biznes

 
Polecamy: KSW | Motywatory | Spalacz tluszczu

wersja lo-fi


Copyright 2000 - 2019 SFD S.A.
 
Powered by Pazdan ForKat 4.0